PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Przezskórna interwencja wieńcowa ze stentami uwalniającymi lek a pomostowanie tętnic wieńcowych w chorobie pnia lewej tętnicy wieńcowej

metaanaliza danych indywidualnych pacjentów.

10-letnia obserwacja badania PRECOMBAT nie wykazała istotnej różnicy w złożonym punkcie końcowym obejmującym zgon, MI, udar mózgu lub rewaskularyzację między PCI z DES a CABG w chorobie pnia lewej tętnicy wieńcowej, choć odsetki poszczególnych zdarzeń liczbowo przemawiały na korzyść CABG. Długoterminowe dane z Korei wzbogaciły debatę na temat rewaskularyzacji.

Tło

Optymalna strategia rewaskularyzacji u pacjentów z chorobą pnia lewej tętnicy wieńcowej jest niepewna. Dlatego naszym celem była ocena wyników długoterminowych u pacjentów leczonych przezskórną interwencją wieńcową (PCI) ze stentami uwalniającymi lek w porównaniu z pomostowaniem tętnic wieńcowych (CABG).

Metody

W tej metaanalizie danych indywidualnych pacjentów przeszukaliśmy bazy MEDLINE, Embase i Cochrane, używając terminów wyszukiwania „left main”, „percutaneous coronary intervention” lub „stent” oraz „coronary artery bypass graft*”, aby zidentyfikować randomizowane badania kontrolowane (RCT) opublikowane w języku angielskim od początku istnienia baz do 31 sierpnia 2021 r., porównujące PCI ze stentami uwalniającymi lek z CABG u pacjentów z chorobą pnia lewej tętnicy wieńcowej, w których obserwację pacjentów w kierunku śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny prowadzono co najmniej 5 lat. Dwóch autorów (MSS i BAB) zidentyfikowało badania spełniające kryteria. Pierwszorzędowym punktem końcowym była 5-letnia śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny. Drugorzędowymi punktami końcowymi były zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych, samoistny zawał mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego związany z zabiegiem, udar mózgu i powtórna rewaskularyzacja. Zastosowaliśmy podejście jednoetapowe; odsetki zdarzeń obliczono metodą Kaplana-Meiera, a porównania grup leczenia przeprowadzono za pomocą modelu kruchości Coxa, z badaniem jako efektem losowym. W analizach bayesowskich obliczono prawdopodobieństwa, że bezwzględne różnice ryzyka w pierwszorzędowym punkcie końcowym między PCI a CABG są większe niż 0,0% oraz wynoszą co najmniej 1,0%, 2,5% lub 5,0%.

Wyniki

Nasze przeszukanie piśmiennictwa dało 1599 wyników, z których cztery RCT (SYNTAX, PRECOMBAT, NOBLE i EXCEL) spełniły nasze kryteria włączenia i zostały włączone do metaanalizy. 4394 pacjentów, ze średnią punktacją SYNTAX wynoszącą 25,0 (IQR 18,0-31,0), losowo przydzielono do PCI (n=2197) lub CABG (n=2197). Oszacowany metodą Kaplana-Meiera odsetek zgonów z jakiejkolwiek przyczyny w ciągu 5 lat wynosił 11,2% (95% CI 9,9-12,6) w grupie PCI i 10,2% (9,0-11,6) w grupie CABG (hazard ratio 1,10, 95% CI 0,91-1,32; p=0,33), co dało statystycznie nieistotną bezwzględną różnicę ryzyka wynoszącą 0,9% (95% CI -0,9 do 2,8). W analizach bayesowskich istniało 85,7% prawdopodobieństwo, że śmiertelność po 5 latach była większa w grupie PCI niż w grupie CABG; ta różnica była bardziej prawdopodobnie niż nie mniejsza niż 1,0% (<0,2% na rok). Liczbowa różnica w śmiertelności wynikała bardziej ze zgonów z przyczyn niesercowo-naczyniowych niż sercowo-naczyniowych. Samoistny zawał mięśnia sercowego (6,2%, 95% CI 5,2-7,3 vs 2,6%, 2,0-3,4; hazard ratio [HR] 2,35, 95% CI 1,71-3,23; p<0,0001) i powtórna rewaskularyzacja (18,3%, 16,7-20,0 vs 10,7%, 9,4-12,1; HR 1,78, 1,51-2,10; p<0,0001) występowały częściej po PCI niż po CABG. Różnice w zakresie zawału mięśnia sercowego związanego z zabiegiem między strategiami zależały od zastosowanej definicji. Ogółem nie było różnicy w ryzyku udaru mózgu między PCI (2,7%, 2,0-3,5) a CABG (3,1%, 2,4-3,9; HR 0,84, 0,59-1,21; p=0,36), ale ryzyko było mniejsze po PCI w pierwszym roku po randomizacji (HR 0,37, 0,19-0,69).

Wnioski

U pacjentów z chorobą pnia lewej tętnicy wieńcowej i w większości niską lub pośrednią złożonością anatomiczną naczyń wieńcowych nie stwierdzono statystycznie istotnej różnicy w 5-letniej śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny między PCI a CABG, choć podejście bayesowskie sugerowało, że różnica prawdopodobnie istnieje (bardziej prawdopodobnie niż nie <0,2% na rok) na korzyść CABG. Istniały wzajemne kompromisy w zakresie ryzyka zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu i rewaskularyzacji. Podejście oparte na zespole kardiologicznym (heart team) do przekazywania oczekiwanych różnic w wynikach może być pomocne w podejmowaniu przez pacjentów decyzji o leczeniu.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski