Odległe wyniki dziecięcego zespołu nerczycowego.
Ten przegląd narracyjny syntetyzuje odległe wyniki idiopatycznego zespołu nerczycowego rozpoczynającego się w dzieciństwie i uwypukla kluczowe wyzwania związane z przejściem do opieki nad dorosłymi. Chociaż większość pacjentów z postacią steroidowrażliwą osiąga remisję, około 25% doświadcza nawrotów w wieku dorosłym, natomiast postacie steroidooporne wiążą się z trzy- do czterokrotnie wyższym ryzykiem postępującej przewlekłej choroby nerek, nadciśnienia tętniczego i podwyższonego ryzyka sercowo-naczyniowego. Wyniki te podkreślają potrzebę wczesnej stratyfikacji ryzyka, celowanych badań genetycznych i uporządkowanych ścieżek opieki w celu złagodzenia odległych powikłań nerkowych i sercowo-metabolicznych.
Podsumowanie
Idiopatyczny zespół nerczycowy (INS) jest najczęstszą przewlekłą chorobą kłębuszków nerkowych u dzieci. Kortykosteroidy pozostają leczeniem pierwszego rzutu, a początkowa odpowiedź, różnicująca postacie steroidowrażliwe (SSNS) od steroidoopornych (SRNS), jest najsilniejszym czynnikiem rokowniczym. Podczas gdy większość INS rozpoczynającego się w dzieciństwie wynika z niecałkowicie zdefiniowanej dysregulacji układu odpornościowego, nawet jedna trzecia dzieci z początkowym SRNS ma etiologię monogenową. SSNS zwykle ma przebieg nawracająco-remisyjny, przy czym połowa pacjentów ma częste nawroty lub steroidozależność (FRNS/SDNS). Chociaż wcześniejsze badania sugerowały, że większość pacjentów z SSNS osiąga trwałą remisję do okresu dojrzewania, około jedna czwarta doświadcza co najmniej jednego nawrotu w wieku dorosłym. Kluczowymi czynnikami predykcyjnymi utrzymującej się nawracającej choroby są FRNS/SDNS w dzieciństwie i potrzeba immunosupresji drugiego rzutu. Choroba może ewoluować do wtórnej steroidooporności u <10% pacjentów z SSNS. Niewydolność nerek i zgon pozostają rzadkie. Natomiast SRNS wiąże się z wyższym ryzykiem powikłań związanych z terapią i chorobą, w tym zaburzeń wzrastania, otyłości, nadciśnienia tętniczego i ryzyka sercowo-naczyniowego, osteoporozy, zaćmy, nefrotoksyczności wywołanej inhibitorami kalcyneuryny, ostrego uszkodzenia nerek i postępującej przewlekłej choroby nerek. Ryzyko niewydolności nerek jest trzy- do czterokrotnie wyższe u pacjentów z monogenowym i/lub wielolekoopornym SRNS. Ten przegląd syntetyzuje aktualne dane dotyczące odległych wyników INS rozpoczynającego się w dzieciństwie, uwypukla stratyfikację ryzyka w zależności od fenotypów klinicznych, rozpoznania genetycznego i odpowiedzi na leczenie oraz wyzwania podczas przejścia do opieki nad dorosłymi.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




