Kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatırılan yaşlı hastalar için fiziksel rehabilitasyon.
REHAB-HF çalışması, kişiye özgü bir fiziksel rehabilitasyon müdahalesinin, akut kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatırılan yaşlı hastalarda fiziksel işlevi ve kırılganlığı iyileştirdiğini, ancak yeniden hastaneye yatışı veya ölümü anlamlı derecede azaltmadığını göstermiştir. İşlevsel yarar, yaşlı kalp yetmezliği hastalarında rehabilitasyonu desteklemektedir.
Arka plan
Akut dekompanse kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatırılan yaşlı hastalarda yüksek oranlarda fiziksel kırılganlık, kötü yaşam kalitesi, gecikmiş iyileşme ve sık yeniden hastaneye yatış görülmektedir. Bu popülasyonda fiziksel kırılganlığı ele alacak müdahaleler iyi tanımlanmamıştır.
Yöntemler
Dört fiziksel işlev alanını (kuvvet, denge, hareketlilik ve dayanıklılık) içeren, geçiş dönemine yönelik, kişiye özgü, aşamalı bir rehabilitasyon müdahalesini değerlendirmek için çok merkezli, randomize, kontrollü bir çalışma yürüttük. Müdahale, kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatış sırasında veya yatıştan kısa süre sonra başlatıldı ve taburculuktan sonra 36 ayaktan seans boyunca sürdürüldü. Birincil sonuç, 3. ayda Short Physical Performance Battery skoruydu (toplam skorlar 0 ila 12 arasında değişir, daha düşük skorlar daha ciddi fiziksel işlev bozukluğunu gösterir). İkincil sonuç, herhangi bir nedenle yeniden hastaneye yatışın 6 aylık oranıydı.
Bulgular
Toplam 349 hasta randomizasyona alındı; 175'i rehabilitasyon müdahalesine ve 174'ü olağan bakıma (kontrol) atandı. Başlangıçta her gruptaki hastaların fiziksel işlevi belirgin şekilde bozulmuştu ve %97'si kırılgan veya kırılganlık öncesi durumdaydı; birlikte bulunan hastalıkların ortalama sayısı her grupta beşti. Müdahale grubunda hasta tutulumu %82 ve müdahale seanslarına uyum %67 idi. Başlangıçtaki Short Physical Performance Battery skoru ve diğer başlangıç özellikleri için düzeltme yapıldıktan sonra, 3. ayda Short Physical Performance Battery en küçük kareler ortalama (±SH) skoru müdahale grubunda 8,3±0,2 ve kontrol grubunda 6,9±0,2 idi (gruplar arası ortalama fark, 1,5; %95 güven aralığı [GA], 0,9 ila 2,0; P<0,001). 6. ayda, herhangi bir nedenle yeniden hastaneye yatış oranları müdahale grubunda 1,18 ve kontrol grubunda 1,28 idi (oran oranı, 0,93; %95 GA, 0,66 ila 1,19). Müdahale grubunda 21 ölüm (15'i kardiyovasküler nedenlere bağlı) ve kontrol grubunda 16 ölüm (8'i kardiyovasküler nedenlere bağlı) görüldü. Herhangi bir nedene bağlı ölüm oranları sırasıyla 0,13 ve 0,10 idi (oran oranı, 1,17; %95 GA, 0,61 ila 2,27).
Sonuçlar
Akut dekompanse kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatırılan, çeşitli özelliklere sahip yaşlı hastalardan oluşan bir popülasyonda, birden fazla fiziksel işlev alanını içeren erken, geçiş dönemine yönelik, kişiye özgü, aşamalı bir rehabilitasyon müdahalesi, olağan bakıma kıyasla fiziksel işlevde daha fazla iyileşmeyle sonuçlanmıştır. (National Institutes of Health ve diğerleri tarafından finanse edilmiştir; REHAB-HF ClinicalTrials.gov numarası, NCT02196038.).
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.





