SGLT2 inhibitörleri tip 2 diyabette kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatışı, kardiyovasküler ölümü ve böbrek sonuçlarını azaltmaktadır
Randomize kontrollü çalışmaların meta-analizi.
14 plasebo kontrollü RKÇ'nin (n = 76.969) meta-analizi, SGLT2 inhibitörlerinin tip 2 diyabetli hastalarda kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatış veya kardiyovasküler ölüm riskini %23 (HR 0,77) azalttığını göstermektedir. Bu sınıf ayrıca ilk KY nedeniyle hastaneye yatışları %29, kardiyovasküler mortaliteyi %14 ve bileşik böbrek sonuçlarını %31 azaltmış, inme üzerinde anlamlı bir etki göstermemiştir. Bu bulgular, SGLT2 inhibitörlerinin farklı kardiyovasküler ve renal risk profilleri boyunca tutarlı kardiyorenal korumasını güçlendirmekte ve bunların tip 2 diyabet yönetiminde temel tedavi olarak proaktif biçimde başlanmasını desteklemektedir.
ARKA PLAN
Kardiyovasküler hastalık ve kronik böbrek hastalığı, tip 2 diabetes mellitusta (T2DM) morbidite ve mortalitenin başlıca belirleyicileridir. Sodyum-glukoz kotransporter-2 inhibitörleri (SGLT2i) dönüm noktası niteliğindeki çalışmalarda kardiyorenal yararlar göstermiştir; ancak kardiyovasküler mortalite, renal sonlanım noktaları ve ilaca özgü etkilerdeki çalışmalar arası tutarsızlıklar, sınıf düzeyindeki tahminlerin eksiksiz sentezlenmesini engellemektedir.
YÖNTEMLER
PubMed, Web of Science, Scopus ve CENTRAL, başlangıcından 15 Mayıs 2026'ya kadar taranmıştır. Büyük plasebo kontrollü RKÇ'ler (≥ 1000 katılımcı) ve T2DM'li erişkinlerde önceden belirlenmiş alt grup analizleri uygun kabul edilmiştir. Birincil sonuç, kalp yetmezliği nedeniyle ilk hastaneye yatış (HHF) veya kardiyovasküler ölümden (KV ölüm) oluşan bileşik sonlanım noktası olmuştur. İkincil sonuçlar 3 noktalı majör advers kardiyovasküler olaylar (MACE), KV ÖLÜM, miyokard enfarktüsü (Mİ), inme, ilk HHF ve bileşik böbrek sonuçları olmuştur. %95 güven aralıklı (GA) tehlike oranları (HR), rastgele etkili ters varyans modelleri kullanılarak tahmin edilmiştir.
BULGULAR
On dört çalışma (76.969 hasta; 41.761 SGLT2i, 35.208 plasebo) dahil edilmiştir. SGLT2i birincil bileşik sonlanım noktasını %23 azaltmıştır (HR: 0,77, %95 GA: 0,73-0,81, p < 0,0001; I2 = %0); başlangıçtaki KY (p-etkileşim = 0,82) veya yerleşik ASCVD (p-etkileşim = 0,46) tarafından etki modifikasyonu saptanmamıştır. MACE %14 azalmıştır (HR: 0,86, %95 GA: 0,81-0,92); bu azalma KV ÖLÜM (HR: 0,86, %95 GA: 0,79-0,93) ve Mİ'deki (HR: 0,88, %95 GA: 0,81-0,96) anlamlı azalmalardan kaynaklanmış, inme üzerinde anlamlı bir etki görülmemiştir (HR: 0,93, %95 GA: 0,81-1,08). İlk HHF %29 (HR: 0,71, %95 GA: 0,66-0,77) ve bileşik böbrek sonuçları %31 (HR: 0,69, %95 GA: 0,60-0,79) azalmıştır.
SONUÇLAR
SGLT2i, kardiyovasküler ve renal riskin tüm spektrumu boyunca T2DM'de tutarlı ve klinik olarak anlamlı kardiyorenal koruma sağlamaktadır. Ertugliflozin tahmini ve böbrek sonuçlarındaki orta düzeyde heterojenite, çalışma düzeyindeki klinik farklılıklar ve standartlaştırılmamış böbrek sonlanım noktası tanımları bağlamında yorumlanmalıdır. Bu bulgular, kanıta dayalı SGLT2i ajanlarının endokrinologlar, kardiyologlar ve birinci basamak sağlık hizmeti sunucuları tarafından T2DM'de temel tedavi olarak proaktif ve kılavuzlarla uyumlu biçimde başlanmasını desteklemektedir.
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.




