Με βάση τη συνεδρία και τη συζήτηση για την καρδιακή ανεπάρκεια κατά τη διάρκεια της 8ης Ετήσιας Συνάντησης της EPCCS στην Πράγα, αυτό το έγγραφο καθοδήγησης συντάχθηκε για να βοηθήσει τους ιατρούς να διαγιγνώσκουν και να διαχειρίζονται την καρδιακή ανεπάρκεια στο ιατρείο πρωτοβάθμιας φροντίδας τους.
Λήψη του EPCCS 2016 HF Diagnosis_webversion.pdf
Περίληψη Η έγκαιρη και ακριβής διάγνωση της καρδιακής ανεπάρκειας (ΚΑ) είναι σημαντική, καθώς οι θεραπείες μπορούν να μεταβάλουν την πρόγνωση καθώς και να βελτιώσουν τα συμπτώματα. Η ΚΑ είναι ένα συχνό σύνδρομο με δυσμενή πρόγνωση και υψηλό κόστος υγειονομικής περίθαλψης, αλλά επειδή τα συμπτώματα είναι μη ειδικά, η έγκαιρη διάγνωση είναι δύσκολη. Η πρωτοβάθμια φροντίδα διαδραματίζει ζωτικό ρόλο στον εντοπισμό ατόμων με ΚΑ και στην παροχή ολιστικής, ασθενοκεντρικής φροντίδας από τα πρώτα συμπτώματα έως το τέλος της ζωής. Κατά τη διάρκεια της Clinical Masterclass 2015 της European Primary Care Cardiovascular Society (EPCCS), συζητήθηκαν επικαιροποιημένες, τεκμηριωμένες στρατηγικές για τη διάγνωση και τη διαχείριση της ΚΑ, εντοπίστηκαν προκλήσεις και διατυπώθηκαν προτάσεις με βάση νέα επιστημονικά ευρήματα. Το παρόν έγγραφο συνοψίζει τη συζήτηση και στοχεύει στην καθοδήγηση των ευρωπαίων ιατρών πρωτοβάθμιας φροντίδας προς τη βελτιωμένη διάγνωση και διαχείριση ασθενών με ΚΑ στην πρωτοβάθμια φροντίδα. Εξετάζει τη διαγνωστική διερεύνηση και τη θεραπεία τόσο της ΚΑ με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης (HFpEF) όσο και με μειωμένο ΚΕ (HFrEF), υποδεικνύοντας πού οι προσεγγίσεις διαχείρισης μπορεί να επικαλύπτονται και πού τα σύνδρομα απαιτούν διακριτές στρατηγικές. Εξετάζεται επίσης η νέα κατηγορία HFmrEF (ενδιάμεσο εύρος: ΚΕ: 40-49%), που εισήχθη στις κατευθυντήριες οδηγίες ESC 2016. Το παρόν έγγραφο παρέχει πρακτική καθοδήγηση σχετικά με τις παρεμβάσεις στον τρόπο ζωής, και ποια φαρμακολογική θεραπεία μπορεί να προσφέρει όφελος σε διάφορες κλινικές εκδηλώσεις της ΚΑ. Στοχεύει έτσι να διευκολύνει τον καθοριστικό ρόλο του γενικού ιατρού στην επίβλεψη της συνολικής κατάστασης υγείας ενός ασθενούς, συμπεριλαμβανομένης της παρακολούθησης συνοσηροτήτων.
