EN Menu

23 Απρ. 2020

Διαχείριση της στεφανιαίας νόσου σε ασθενείς με προχωρημένη νεφρική νόσο.

Sripal Bangalore, David J Maron, Sean M O'Brien et al. - The New England journal of medicine

Η μελέτη ISCHEMIA-CKD έδειξε ότι μια αρχική επεμβατική στρατηγική δεν μείωσε τα καρδιαγγειακά συμβάντα σε σύγκριση με τη συντηρητική διαχείριση σε ασθενείς με σταθερή στεφανιαία νόσο και προχωρημένη χρόνια νεφρική νόσο. Τα ευρήματα υπογράμμισαν τον αυξημένο διαδικαστικό κίνδυνο και το εξασθενημένο όφελος της επαναγγείωσης στη σοβαρή CKD.

Ιστορικό

Οι κλινικές μελέτες που έχουν αξιολογήσει την επίδραση της επαναγγείωσης σε ασθενείς με σταθερή στεφανιαία νόσο έχουν συστηματικά αποκλείσει εκείνους με προχωρημένη χρόνια νεφρική νόσο.

Μέθοδοι

Κατανείμαμε τυχαία 777 ασθενείς με προχωρημένη νεφρική νόσο και μέτρια ή σοβαρή ισχαιμία στη δοκιμασία κόπωσης να αντιμετωπιστούν με αρχική επεμβατική στρατηγική που περιλάμβανε στεφανιογραφία και επαναγγείωση (εάν ήταν κατάλληλη) επιπλέον φαρμακευτικής θεραπείας ή αρχική συντηρητική στρατηγική που περιλάμβανε μόνη φαρμακευτική θεραπεία με στεφανιογραφία δεσμευμένη για όσους η φαρμακευτική θεραπεία είχε αποτύχει. Το πρωτεύον αποτέλεσμα ήταν ένα σύνθετο σημείο θανάτου ή μη θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου. Ένα βασικό δευτερεύον αποτέλεσμα ήταν ένα σύνθετο σημείο θανάτου, μη θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου, ή νοσηλείας λόγω ασταθούς στηθάγχης, καρδιακής ανεπάρκειας, ή αναζωογονηθείσας καρδιακής ανακοπής.

Αποτελέσματα

Σε διάμεση παρακολούθηση 2,2 ετών, συμβάν πρωτεύοντος αποτελέσματος είχε συμβεί σε 123 ασθενείς στην ομάδα επεμβατικής στρατηγικής και σε 129 ασθενείς στην ομάδα συντηρητικής στρατηγικής (εκτιμώμενο ποσοστό συμβάντων 3 ετών, 36,4% έναντι 36,7%· προσαρμοσμένος λόγος κινδύνου, 1,01· διάστημα εμπιστοσύνης [ΔΕ] 95%, 0,79 έως 1,29· P = 0,95). Τα αποτελέσματα για το βασικό δευτερεύον αποτέλεσμα ήταν παρόμοια (38,5% έναντι 39,7%· λόγος κινδύνου, 1,01· ΔΕ 95%, 0,79 έως 1,29). Η επεμβατική στρατηγική σχετίστηκε με υψηλότερη επίπτωση εγκεφαλικού επεισοδίου από τη συντηρητική στρατηγική (λόγος κινδύνου, 3,76· ΔΕ 95%, 1,52 έως 9,32· P = 0,004) και με υψηλότερη επίπτωση θανάτου ή έναρξης αιμοκάθαρσης (λόγος κινδύνου, 1,48· ΔΕ 95%, 1,04 έως 2,11· P = 0,03).

Συμπεράσματα

Μεταξύ ασθενών με σταθερή στεφανιαία νόσο, προχωρημένη χρόνια νεφρική νόσο, και μέτρια ή σοβαρή ισχαιμία, δεν βρήκαμε ενδείξεις ότι μια αρχική επεμβατική στρατηγική, σε σύγκριση με μια αρχική συντηρητική στρατηγική, μείωσε τον κίνδυνο θανάτου ή μη θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου. (Χρηματοδοτήθηκε από το National Heart, Lung, and Blood Institute και άλλους· αριθμός ClinicalTrials.gov της μελέτης ISCHEMIA-CKD, NCT01985360.).