Η μελέτη POPular AGE έδειξε ότι η κλοπιδογρέλη σχετίστηκε με λιγότερη αιμορραγία από την τικαγρελόρη ή την πρασουγρέλη σε ασθενείς ηλικίας 70 ετών και άνω με ACS χωρίς ανάσπαση ST, χωρίς σημαντική αύξηση ισχαιμικών συμβάντων. Τα αποτελέσματα υποστήριξαν την κλοπιδογρέλη ως το προτιμώμενο αντιαιμοπεταλιακό σε ηλικιωμένους ασθενείς με ACS.
Οι τρέχουσες κατευθυντήριες οδηγίες συνιστούν ισχυρή αναστολή αιμοπεταλίων με τικαγρελόρη ή πρασουγρέλη σε ασθενείς μετά από οξύ στεφανιαίο σύνδρομο. Ωστόσο, τα δεδομένα σχετικά με τη βέλτιστη αναστολή αιμοπεταλίων σε ηλικιωμένους ασθενείς είναι περιορισμένα. Στόχος μας ήταν να διερευνήσουμε την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα της κλοπιδογρέλης σε σύγκριση με την τικαγρελόρη ή την πρασουγρέλη σε ηλικιωμένους ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο χωρίς ανάσπαση ST (NSTE-ACS).
Διεξαγάγαμε τη μελέτη POPular AGE, ανοιχτής επισήμανσης, ελεγχόμενη, τυχαιοποιημένη, σε 12 κέντρα (δέκα νοσοκομεία και δύο πανεπιστημιακά νοσοκομεία) στις Κάτω Χώρες. Ασθενείς ηλικίας 70 ετών ή άνω με NSTE-ACS εντάχθηκαν και κατανεμήθηκαν τυχαία σε αναλογία 1:1 με χρήση διαδικτυακής διαδικασίας τυχαιοποίησης με μεγέθη μπλοκ έξι να λάβουν δόση φόρτισης κλοπιδογρέλης 300 mg ή 600 mg, ή τικαγρελόρης 180 mg ή πρασουγρέλης 60 mg, και στη συνέχεια δόση συντήρησης για διάρκεια 12 μηνών (κλοπιδογρέλη 75 mg άπαξ ημερησίως, τικαγρελόρη 90 mg δύο φορές ημερησίως, ή πρασουγρέλη 10 mg άπαξ ημερησίως) επιπλέον της τυπικής φροντίδας. Ο ασθενής και οι θεράποντες ιατροί γνώριζαν την κατανεμημένη θεραπευτική στρατηγική, αλλά οι αξιολογητές αποτελεσμάτων ήταν τυφλοί ως προς την κατανομή θεραπείας. Το πρωτεύον αποτέλεσμα αιμορραγίας αποτελούνταν από PLATelet inhibition and patient Outcomes (PLATO· σοβαρή ή ήπια αιμορραγία [υπόθεση υπεροχής]). Το συν-πρωτεύον αποτέλεσμα καθαρού κλινικού οφέλους αποτελούνταν από θάνατο από οποιαδήποτε αιτία, έμφραγμα του μυοκαρδίου, εγκεφαλικό επεισόδιο, σοβαρή και ήπια αιμορραγία κατά PLATO (υπόθεση μη κατωτερότητας, όριο 2%). Η διάρκεια παρακολούθησης ήταν 12 μήνες. Οι αναλύσεις έγιναν σε βάση πρόθεσης θεραπείας. Αυτή η μελέτη είναι καταχωρισμένη στο Netherlands Trial Register (NL3804), στο ClinicalTrials.gov (NCT02317198), και στο EudraCT (2013-001403-37).
Μεταξύ 10 Ιουνίου 2013 και 17 Οκτωβρίου 2018, 1.002 ασθενείς κατανεμήθηκαν τυχαία σε κλοπιδογρέλη (n=500) ή τικαγρελόρη ή πρασουγρέλη (n=502). Επειδή 475 (95%) ασθενείς έλαβαν τικαγρελόρη στην ομάδα τικαγρελόρης ή πρασουγρέλης, θα αναφερόμαστε σε αυτή την ομάδα ως ομάδα τικαγρελόρης. Πρόωρη διακοπή του φαρμάκου της μελέτης συνέβη σε 238 (47%) από τους 502 ασθενείς της ομάδας τικαγρελόρης που κατανεμήθηκαν τυχαία σε τικαγρελόρη, και σε 112 (22%) από τους 500 ασθενείς που κατανεμήθηκαν τυχαία σε κλοπιδογρέλη. Το πρωτεύον αποτέλεσμα αιμορραγίας ήταν σημαντικά χαμηλότερο στην ομάδα κλοπιδογρέλης (88 [18%] από τους 500 ασθενείς) σε σύγκριση με την ομάδα τικαγρελόρης (118 [24%] από τους 502· λόγος κινδύνου 0,71, ΔΕ 95% 0,54 έως 0,94· p=0,02 για υπεροχή). Το συν-πρωτεύον αποτέλεσμα καθαρού κλινικού οφέλους ήταν μη κατώτερο για τη χρήση κλοπιδογρέλης (139 [28%]) έναντι τικαγρελόρης (161 [32%]· απόλυτη διαφορά κινδύνου -4%, ΔΕ 95% -10,0 έως 1,4· p=0,03 για μη κατωτερότητα). Οι σημαντικότεροι λόγοι διακοπής ήταν η εμφάνιση αιμορραγίας (n=38), δύσπνοια (n=40), και η ανάγκη θεραπείας με από του στόματος αντιπηκτική αγωγή (n=35).
Σε ασθενείς ηλικίας 70 ετών ή άνω που παρουσιάζονται με NSTE-ACS, η κλοπιδογρέλη είναι μια ευνοϊκή εναλλακτική λύση έναντι της τικαγρελόρης, καθώς οδηγεί σε λιγότερα αιμορραγικά συμβάντα χωρίς αύξηση του συνδυασμένου καταληκτικού σημείου θανάτου από οποιαδήποτε αιτία, εμφράγματος του μυοκαρδίου, εγκεφαλικού επεισοδίου, και αιμορραγίας. Η κλοπιδογρέλη θα μπορούσε να αποτελεί εναλλακτικό αναστολέα P2Y12 ειδικά για ηλικιωμένους ασθενείς με υψηλότερο κίνδυνο αιμορραγίας.
