Αυτή η μετα-ανάλυση δικτύου των από του στόματος αναστολέων P2Y12 στο ACS, ενσωματώνοντας πάνω από 52.000 ασθενείς από σύγχρονες μελέτες, παρείχε ενημερωμένα συγκριτικά δεδομένα αποτελεσματικότητας και ασφάλειας, ενημερώνοντας την εξατομικευμένη επιλογή αντιαιμοπεταλιακής αγωγής με βάση την ισορροπία μεταξύ ισχαιμικού κινδύνου και κινδύνου αιμορραγίας.
Νέες τυχαιοποιημένες, ελεγχόμενες μελέτες έχουν καταστεί διαθέσιμες για τους από του στόματος αναστολείς P2Y12 στο οξύ στεφανιαίο σύνδρομο. Στόχος μας ήταν να αξιολογήσουμε τα τρέχοντα στοιχεία που συγκρίνουν το προφίλ αποτελεσματικότητας και ασφάλειας της πρασουγρέλης, της τικαγρελόρης, και της κλοπιδογρέλης στο οξύ στεφανιαίο σύνδρομο μέσω μετα-ανάλυσης τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων μελετών.
Διεξαγάγαμε μετα-ανάλυση δικτύου και ανάλυση απευθείας σύγκρισης κατά ζεύγη των αποτελεσμάτων αποτελεσματικότητας και ασφάλειας από 12 τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες που περιλάμβαναν συνολικά 52.816 ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο.
Σε σύγκριση με την κλοπιδογρέλη, η τικαγρελόρη μείωσε σημαντικά την καρδιαγγειακή θνησιμότητα (λόγος κινδύνου [HR], 0,82 [ΔΕ 95%, 0,72-0,92]) και τη θνησιμότητα από όλες τις αιτίες (HR, 0,83 [ΔΕ 95%, 0,75-0,92]), ενώ δεν υπήρξε στατιστικά σημαντική μείωση θνησιμότητας με την πρασουγρέλη (HR, 0,90 [ΔΕ 95%, 0,80-1,01] και HR, 0,92 [ΔΕ 95%, 0,84-1,02], αντίστοιχα). Σε σύγκριση μεταξύ τους, δεν υπήρξαν σημαντικές διαφορές στη θνησιμότητα (HR πρασουγρέλης έναντι τικαγρελόρης, 1,10 [ΔΕ 95%, 0,94-1,29] και 1,12 [ΔΕ 95%, 0,98-1,28]). Σε σύγκριση με την κλοπιδογρέλη, η πρασουγρέλη μείωσε το έμφραγμα του μυοκαρδίου (HR, 0,81 [ΔΕ 95%, 0,67-0,98]), ενώ η τικαγρελόρη δεν έδειξε μείωση κινδύνου (HR, 0,97 [ΔΕ 95%, 0,78-1,22]). Οι διαφορές μεταξύ πρασουγρέλης και τικαγρελόρης δεν ήταν στατιστικά σημαντικές. Ο κίνδυνος θρόμβωσης στεντ μειώθηκε σημαντικά τόσο από την τικαγρελόρη όσο και από την πρασουγρέλη έναντι της κλοπιδογρέλης (εύρος μείωσης 28%-50%). Σε σύγκριση με την κλοπιδογρέλη, τόσο η πρασουγρέλη (HR, 1,26 [ΔΕ 95%, 1,01-1,56]) όσο και η τικαγρελόρη (HR, 1,27 [ΔΕ 95%, 1,04-1,55]) αύξησαν σημαντικά τη σοβαρή αιμορραγία. Δεν υπήρξαν σημαντικές διαφορές μεταξύ πρασουγρέλης και τικαγρελόρης για όλα τα εξετασθέντα αποτελέσματα.
Η πρασουγρέλη και η τικαγρελόρη μείωσαν τα ισχαιμικά συμβάντα και αύξησαν την αιμορραγία σε σύγκριση με την κλοπιδογρέλη. Σημαντική μείωση θνησιμότητας παρατηρήθηκε μόνο με την τικαγρελόρη. Δεν υπήρξε διαφορά αποτελεσματικότητας και ασφάλειας μεταξύ πρασουγρέλης και τικαγρελόρης. Καταχώριση: URL: https://www.crd.york.ac.uk/PROSPERO/· μοναδικό αναγνωριστικό: CRD42019155648.
