Αυτή η μελέτη του Lancet σχετικά με την απο-κλιμάκωση δόσης πρασουγρέλης (από 10 mg σε 5 mg) μετά την οξεία φάση του ACS απέδειξε ότι η μείωση της δόσης παρέχει μια λιγότερο επιρρεπή σε αιμορραγία εναλλακτική λύση σε σχέση με την αλλαγή παράγοντα. Η προσέγγιση προσέφερε μια πρακτική στρατηγική απο-κλιμάκωσης εντός ενός μοναδικού αναστολέα P2Y12.
Η διπλή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή με βάση έναν ισχυρό αναστολέα P2Y12 συνιστάται για έως 1 έτος σε ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο που υποβάλλονται σε διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση (PCI). Το μεγαλύτερο όφελος του ισχυρού παράγοντα εμφανίζεται κατά την πρώιμη φάση, ενώ ο κίνδυνος υπερβολικής αιμορραγίας συνεχίζεται στη φάση χρόνιας συντήρησης. Επομένως, η απο-κλιμάκωση της αντιαιμοπεταλιακής αγωγής θα μπορούσε να επιτύχει μια βέλτιστη ισορροπία μεταξύ ισχαιμίας και αιμορραγίας. Στοχεύσαμε να διερευνήσουμε την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα μιας θεραπείας απο-κλιμάκωσης δόσης με βάση την πρασουγρέλη.
Η HOST-REDUCE-POLYTECH-ACS είναι μια τυχαιοποιημένη, ανοιχτής επισήμανσης, πολυκεντρική μελέτη μη κατωτερότητας που διεξήχθη σε 35 νοσοκομεία στη Νότια Κορέα. Εντάξαμε ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο που υποβάλλονταν σε PCI. Οι ασθενείς που πληρούσαν τη βασική ένδειξη για πρασουγρέλη κατανεμήθηκαν τυχαία (1:1) στην ομάδα απο-κλιμάκωσης ή στη συμβατική ομάδα χρησιμοποιώντας ένα διαδικτυακό σύστημα τυχαιοποίησης. Οι αξιολογητές ήταν τυφλοί ως προς την κατανομή θεραπείας. Μετά από 1 μήνα θεραπείας με 10 mg πρασουγρέλης συν 100 mg ασπιρίνης ημερησίως, η ομάδα απο-κλιμάκωσης έλαβε 5 mg πρασουγρέλης, ενώ η συμβατική ομάδα συνέχισε να λαμβάνει 10 mg. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν το καθαρό δυσμενές κλινικό συμβάν (θάνατος από όλες τις αιτίες, μη θανατηφόρο έμφραγμα του μυοκαρδίου, θρόμβωση στεντ, επαναληπτική επαναγγείωση, εγκεφαλικό επεισόδιο, και αιμορραγικά συμβάντα βαθμού 2 ή υψηλότερου σύμφωνα με τα κριτήρια του Bleeding Academic Research Consortium [BARC]) στο 1 έτος. Το απόλυτο περιθώριο μη κατωτερότητας για το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν 2,5%. Τα βασικά δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν τα αποτελέσματα αποτελεσματικότητας (καρδιαγγειακός θάνατος, έμφραγμα του μυοκαρδίου, θρόμβωση στεντ, και ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο) και τα αποτελέσματα ασφάλειας (αιμορραγικά συμβάντα βαθμού BARC ≥2). Η κύρια ανάλυση έγινε στον πληθυσμό πρόθεσης για θεραπεία. Αυτή η μελέτη είναι καταχωρισμένη στο ClinicalTrials.gov, NCT02193971.
Από τις 30 Σεπτεμβρίου 2014 έως τις 18 Δεκεμβρίου 2018, 3.429 ασθενείς υποβλήθηκαν σε έλεγχο, εκ των οποίων 1.075 δεν πληρούσαν τη βασική ένδειξη για πρασουγρέλη και 16 αποκλείστηκαν λόγω σφάλματος τυχαιοποίησης. 2.338 ασθενείς κατανεμήθηκαν τυχαία στην ομάδα απο-κλιμάκωσης (n=1.170) ή στη συμβατική ομάδα (n=1.168). Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο εμφανίστηκε σε 82 ασθενείς (εκτίμηση Kaplan-Meier 7,2%) στην ομάδα απο-κλιμάκωσης και σε 116 ασθενείς (10,1%) στη συμβατική ομάδα (απόλυτη διαφορά κινδύνου -2,9%, p μη κατωτερότητας<0,0001· λόγος κινδύνου 0,70 [ΔΕ 95% 0,52-0,92], p ισοδυναμίας=0,012). Δεν υπήρξε αύξηση του ισχαιμικού κινδύνου στην ομάδα απο-κλιμάκωσης σε σύγκριση με τη συμβατική ομάδα (0,76 [0,40-1,45]· p=0,40), και ο κίνδυνος αιμορραγικών συμβάντων μειώθηκε σημαντικά (0,48 [0,32-0,73]· p=0,0007).
Σε ασθενείς της Ανατολικής Ασίας με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο που υποβλήθηκαν σε PCI, μια στρατηγική απο-κλιμάκωσης δόσης με βάση την πρασουγρέλη από 1 μήνα μετά την PCI μείωσε τον κίνδυνο των καθαρών κλινικών αποτελεσμάτων έως το 1 έτος, κυρίως λόγω μείωσης της αιμορραγίας χωρίς αύξηση της ισχαιμίας.
