Η μελέτη DAPA-CKD απέδειξε ότι η δαπαγλιφλοζίνη μείωσε σημαντικά το σύνθετο σημείο επίμονης μείωσης του eGFR, νεφρικής νόσου τελικού σταδίου, ή θανάτου από νεφρικά ή καρδιαγγειακά αίτια σε ασθενείς με CKD, ανεξάρτητα από την κατάσταση διαβήτη. Η μελέτη διακόπηκε πρόωρα λόγω αποτελεσματικότητας και διεύρυνε τον ρόλο των αναστολέων SGLT2 σε ολόκληρη τη χρόνια νεφρική νόσο.
Οι ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο έχουν υψηλό κίνδυνο δυσμενών νεφρικών και καρδιαγγειακών αποτελεσμάτων. Η επίδραση της δαπαγλιφλοζίνης σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο, με ή χωρίς διαβήτη τύπου 2, δεν είναι γνωστή.
Κατανείμαμε τυχαία 4.304 συμμετέχοντες με εκτιμώμενο ρυθμό σπειραματικής διήθησης (GFR) 25 έως 75 ml ανά λεπτό ανά 1,73 m² επιφάνειας σώματος και λόγο λευκωματίνης προς κρεατινίνη ούρων (με λευκωματίνη μετρημένη σε χιλιοστόγραμμα και κρεατινίνη μετρημένη σε γραμμάρια) 200 έως 5.000 να λάβουν δαπαγλιφλοζίνη (10 mg μία φορά ημερησίως) ή εικονικό φάρμακο. Το πρωτεύον αποτέλεσμα ήταν ένα σύνθετο σημείο επίμονης μείωσης του εκτιμώμενου GFR κατά τουλάχιστον 50%, νεφρικής νόσου τελικού σταδίου, ή θανάτου από νεφρικά ή καρδιαγγειακά αίτια.
Η ανεξάρτητη επιτροπή παρακολούθησης δεδομένων συνέστησε τη διακοπή της μελέτης λόγω αποτελεσματικότητας. Σε διάμεση περίοδο 2,4 ετών, συμβάν του πρωτεύοντος αποτελέσματος εμφανίστηκε σε 197 από τους 2.152 συμμετέχοντες (9,2%) στην ομάδα δαπαγλιφλοζίνης και σε 312 από τους 2.152 συμμετέχοντες (14,5%) στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (λόγος κινδύνου, 0,61· διάστημα εμπιστοσύνης [ΔΕ] 95%, 0,51 έως 0,72· P<0,001· αριθμός ασθενών που χρειάζεται να αντιμετωπιστούν για την πρόληψη ενός συμβάντος πρωτεύοντος αποτελέσματος, 19 [ΔΕ 95%, 15 έως 27]). Ο λόγος κινδύνου για το σύνθετο σημείο επίμονης μείωσης του εκτιμώμενου GFR κατά τουλάχιστον 50%, νεφρικής νόσου τελικού σταδίου, ή θανάτου από νεφρικά αίτια ήταν 0,56 (ΔΕ 95%, 0,45 έως 0,68· P<0,001), και ο λόγος κινδύνου για το σύνθετο σημείο θανάτου από καρδιαγγειακά αίτια ή νοσηλείας λόγω καρδιακής ανεπάρκειας ήταν 0,71 (ΔΕ 95%, 0,55 έως 0,92· P = 0,009). Θάνατος συνέβη σε 101 συμμετέχοντες (4,7%) στην ομάδα δαπαγλιφλοζίνης και σε 146 συμμετέχοντες (6,8%) στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (λόγος κινδύνου, 0,69· ΔΕ 95%, 0,53 έως 0,88· P = 0,004). Οι επιδράσεις της δαπαγλιφλοζίνης ήταν παρόμοιες σε συμμετέχοντες με διαβήτη τύπου 2 και σε εκείνους χωρίς διαβήτη τύπου 2. Επιβεβαιώθηκε το γνωστό προφίλ ασφάλειας της δαπαγλιφλοζίνης.
Μεταξύ ασθενών με χρόνια νεφρική νόσο, ανεξάρτητα από την παρουσία ή απουσία διαβήτη, ο κίνδυνος ενός σύνθετου σημείου επίμονης μείωσης του εκτιμώμενου GFR κατά τουλάχιστον 50%, νεφρικής νόσου τελικού σταδίου, ή θανάτου από νεφρικά ή καρδιαγγειακά αίτια ήταν σημαντικά χαμηλότερος με τη δαπαγλιφλοζίνη σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. (Χρηματοδοτήθηκε από την AstraZeneca· αριθμός ClinicalTrials.gov της DAPA-CKD, NCT03036150.)
