Η μελέτη FIDELIO-DKD απέδειξε ότι η φινερενόνη, ένας μη στεροειδής ανταγωνιστής υποδοχέα αλατοκορτικοειδών, μείωσε σημαντικά τόσο την εξέλιξη της νεφρικής ανεπάρκειας όσο και τα καρδιαγγειακά συμβάντα σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο και διαβήτη τύπου 2. Αυτό καθιέρωσε τη φινερενόνη ως νέο θεραπευτικό πυλώνα στην καρδιονεφρική προστασία μαζί με τους αναστολείς SGLT2 και τους αγωνιστές υποδοχέα GLP-1.
Η μελέτη FIDELIO-DKD (Finerenone in Reducing Kidney Failure and Disease Progression in Diabetic Kidney Disease) αξιολόγησε την επίδραση του μη στεροειδούς, εκλεκτικού ανταγωνιστή υποδοχέα αλατοκορτικοειδών φινερενόνης στα νεφρικά και καρδιαγγειακά αποτελέσματα σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο και διαβήτη τύπου 2 με βελτιστοποιημένη αναστολή του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης. Σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο, η φινερενόνη μείωσε τα σύνθετα νεφρικά και καρδιαγγειακά αποτελέσματα. Αναφέρουμε την επίδραση της φινερενόνης σε μεμονωμένα καρδιαγγειακά αποτελέσματα και σε ασθενείς με και χωρίς ιστορικό αθηροσκληρωτικής καρδιαγγειακής νόσου (CVD).
Αυτή η τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη περιλάμβανε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 και λόγο λευκωματίνης προς κρεατινίνη ούρων 30 έως 5.000 mg/g και εκτιμώμενο ρυθμό σπειραματικής διήθησης ≥25 έως <75 mL ανά λεπτό ανά 1,73 m2, που λάμβαναν βελτιστοποιημένη αναστολή του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης. Ασθενείς με ιστορικό καρδιακής ανεπάρκειας με μειωμένο κλάσμα εξώθησης αποκλείστηκαν. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν 1:1 να λάβουν φινερενόνη ή εικονικό φάρμακο. Το σύνθετο καρδιαγγειακό αποτέλεσμα περιλάμβανε τον χρόνο έως τον καρδιαγγειακό θάνατο, το έμφραγμα του μυοκαρδίου, το εγκεφαλικό επεισόδιο, ή τη νοσηλεία λόγω καρδιακής ανεπάρκειας. Οι προκαθορισμένες καρδιαγγειακές αναλύσεις περιλάμβαναν αναλύσεις των συστατικών αυτού του σύνθετου σημείου και αποτελεσμάτων σύμφωνα με το ιστορικό CVD στην αρχική τιμή.
Μεταξύ Σεπτεμβρίου 2015 και Ιουνίου 2018, 13.911 ασθενείς υποβλήθηκαν σε έλεγχο και 5.674 τυχαιοποιήθηκαν· το 45,9% των ασθενών είχαν CVD στην αρχική τιμή. Σε διάμεση παρακολούθηση 2,6 ετών (ενδοτεταρτημοριακό εύρος, 2,0-3,4 έτη), η φινερενόνη μείωσε τον κίνδυνο του σύνθετου καρδιαγγειακού αποτελέσματος σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (λόγος κινδύνου, 0,86 [ΔΕ 95%, 0,75-0,99]· P=0,034), χωρίς σημαντική αλληλεπίδραση μεταξύ ασθενών με και χωρίς CVD (λόγος κινδύνου, 0,85 [ΔΕ 95%, 0,71-1,01] σε ασθενείς με ιστορικό CVD· λόγος κινδύνου, 0,86 [ΔΕ 95%, 0,68-1,08] σε ασθενείς χωρίς ιστορικό CVD· τιμή P για την αλληλεπίδραση, 0,85). Η επίπτωση ανεπιθύμητων συμβάντων που εμφανίστηκαν κατά τη θεραπεία ήταν παρόμοια μεταξύ των βραχιόνων θεραπείας, με χαμηλή επίπτωση μόνιμης διακοπής θεραπείας σχετιζόμενης με υπερκαλιαιμία (2,3% με φινερενόνη έναντι 0,8% με εικονικό φάρμακο σε ασθενείς με CVD και 2,2% με φινερενόνη έναντι 1,0% με εικονικό φάρμακο σε ασθενείς χωρίς CVD).
Μεταξύ ασθενών με χρόνια νεφρική νόσο και διαβήτη τύπου 2, η φινερενόνη μείωσε την επίπτωση του σύνθετου καρδιαγγειακού αποτελέσματος, χωρίς ενδείξεις διαφορών στην επίδραση της θεραπείας με βάση την προϋπάρχουσα κατάσταση CVD. Καταχώριση: URL: https://www.clinicaltrials.gov· μοναδικό αναγνωριστικό: NCT02540993.
