Αυτή η μετα-ανάλυση δικτύου σε επίπεδο ασθενούς και των τεσσάρων DOAC έναντι βαρφαρίνης στην κολπική μαρμαρυγή επιβεβαίωσε την υπεροχή ολόκληρης της κατηγορίας των DOAC για την πρόληψη εγκεφαλικού με λιγότερη ενδοκράνια αιμορραγία. Η ανάλυση παρείχε επίσης τις πρώτες αξιόπιστες άμεσες έμμεσες συγκρίσεις μεταξύ των επιμέρους DOAC.
Τα άμεσα από του στόματος αντιπηκτικά (DOAC) προτιμώνται έναντι της βαρφαρίνης για την πρόληψη εγκεφαλικού στην κολπική μαρμαρυγή. Οι μετα-αναλύσεις που χρησιμοποιούν ατομικά δεδομένα ασθενών προσφέρουν σημαντικά πλεονεκτήματα σε σχέση με τα δεδομένα σε επίπεδο μελέτης.
Χρησιμοποιήσαμε ατομικά δεδομένα ασθενών από τη βάση δεδομένων COMBINE AF (A Collaboration Between Multiple Institutions to Better Investigate Non-Vitamin K Antagonist Oral Anticoagulant Use in Atrial Fibrillation), η οποία περιλαμβάνει όλους τους ασθενείς που τυχαιοποιήθηκαν στις 4 καθοριστικές μελέτες DOAC έναντι βαρφαρίνης στην κολπική μαρμαρυγή (RE-LY [Randomized Evaluation of Long-Term Anticoagulation Therapy], ROCKET AF [Rivaroxaban Once Daily Oral Direct Factor Xa Inhibition Compared With Vitamin K Antagonism for Prevention of Stroke and Embolism Trial in Atrial Fibrillation], ARISTOTLE [Apixaban for Reduction in Stroke and Other Thromboembolic Events in Atrial Fibrillation], και ENGAGE AF-TIMI 48 [Effective Anticoagulation With Factor Xa Next Generation in Atrial Fibrillation-Thrombolysis in Myocardial Infarction 48]), για τη διεξαγωγή μετα-αναλύσεων δικτύου χρησιμοποιώντας ένα στρωματοποιημένο μοντέλο Cox με τυχαίες επιδράσεις που συνέκρινε DOAC τυπικής δόσης, DOAC μειωμένης δόσης, και βαρφαρίνη. Υπολογίστηκαν λόγοι κινδύνου (HR [ΔΕ 95%]) για εκβάσεις αποτελεσματικότητας και ασφάλειας. Η αλληλεπίδραση συμμεταβλητής-θεραπείας εκτιμήθηκε για κατηγορικές συμμεταβλητές και για την ηλικία ως συνεχή συμμεταβλητή, στρωματοποιημένη κατά φύλο.
Συμπεριλήφθηκαν συνολικά 71.683 ασθενείς (29.362 με DOAC τυπικής δόσης, 13.049 με DOAC μειωμένης δόσης, και 29.272 με βαρφαρίνη). Σε σύγκριση με τη βαρφαρίνη, τα DOAC τυπικής δόσης συνδέθηκαν με σημαντικά χαμηλότερο κίνδυνο εγκεφαλικού ή συστηματικής εμβολής (883/29.312 [3,01%] έναντι 1080/29.229 [3,69%]· HR, 0,81 [ΔΕ 95%, 0,74-0,89]), θανάτου (2276/29.312 [7,76%] έναντι 2460/29.229 [8,42%]· HR, 0,92 [ΔΕ 95%, 0,87-0,97]), και ενδοκράνιας αιμορραγίας (184/29.270 [0,63%] έναντι 409/29.187 [1,40%]· HR, 0,45 [ΔΕ 95%, 0,37-0,56]), αλλά όχι στατιστικά διαφορετικό κίνδυνο σοβαρής αιμορραγίας (1479/29.270 [5,05%] έναντι 1733/29.187 [5,94%]· HR, 0,86 [ΔΕ 95%, 0,74-1,01]), ενώ τα DOAC μειωμένης δόσης δεν συνδέθηκαν με στατιστικά διαφορετικό κίνδυνο εγκεφαλικού ή συστηματικής εμβολής (531/13.049 [3,96%] έναντι 1080/29.229 [3,69%]· HR, 1,06 [ΔΕ 95%, 0,95-1,19]) αλλά με χαμηλότερο κίνδυνο ενδοκράνιας αιμορραγίας (55/12.985 [0,42%] έναντι 409/29.187 [1,40%]· HR, 0,28 [ΔΕ 95%, 0,21-0,37]), θανάτου (1082/13.049 [8,29%] έναντι 2460/29.229 [8,42%]· HR, 0,90 [ΔΕ 95%, 0,83-0,97]), και σοβαρής αιμορραγίας (564/12.985 [4,34%] έναντι 1733/29.187 [5,94%]· HR, 0,63 [ΔΕ 95%, 0,45-0,88]). Οι θεραπευτικές επιδράσεις για τα DOAC τυπικής και μειωμένης δόσης έναντι βαρφαρίνης ήταν συνεπείς ανά ηλικία και φύλο για εγκεφαλικό ή συστηματική εμβολή και θάνατο, ενώ τα DOAC τυπικής δόσης ευνοήθηκαν σε ασθενείς χωρίς ιστορικό χρήσης ανταγωνιστή βιταμίνης Κ (p=0,01) και χαμηλότερη κάθαρση κρεατινίνης (p=0,09). Για τη σοβαρή αιμορραγία, τα DOAC τυπικής δόσης ευνοήθηκαν σε ασθενείς με χαμηλότερο σωματικό βάρος (p=0,02). Στην ανάλυση συνεχούς συμμεταβλητής, οι νεότεροι ασθενείς είχαν μεγαλύτερο όφελος από τα DOAC τυπικής δόσης (αλληλεπίδραση p=0,02) και μειωμένης δόσης (αλληλεπίδραση p=0,01) έναντι βαρφαρίνης.
Σε σύγκριση με τη βαρφαρίνη, τα DOAC έχουν πιο ευνοϊκά προφίλ αποτελεσματικότητας και ασφάλειας μεταξύ ασθενών με κολπική μαρμαρυγή.
