Η μελέτη EMPAG-HF κατέδειξε ότι η πρώιμη έναρξη εμπαγλιφλοζίνης στην οξεία απορρυθμισμένη καρδιακή ανεπάρκεια αύξησε σημαντικά την ούρηση χωρίς να επιδεινώσει τη νεφρική λειτουργία. Τα αποτελέσματα υποστήριξαν τους αναστολείς SGLT2 ως χρήσιμο συμπλήρωμα στα διουρητικά αγκύλης για την αποσυμφόρηση.
Τα αποτελεσματικά διουρητικά σχήματα με διουρητικά αγκύλης σε ασθενείς με οξεία απορρυθμισμένη καρδιακή ανεπάρκεια συχνά περιορίζονται από την ανάπτυξη επιδείνωσης της νεφρικής λειτουργίας. Οι αναστολείς του συμμεταφορέα νατρίου-γλυκόζης τύπου 2 προκαλούν γλυκοζουρία και απέκκριση νατρίου με νεφροπροστατευτικές επιδράσεις σε ασθενείς με σταθερή καρδιακή ανεπάρκεια, αλλά ο ρόλος τους στην οξεία απορρυθμισμένη καρδιακή ανεπάρκεια παραμένει ασαφής.
Σε αυτή τη μονοκεντρική, προοπτική, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, τυχαιοποιημένη μελέτη, κατανείμαμε τυχαία ασθενείς με οξεία απορρυθμισμένη καρδιακή ανεπάρκεια σε εμπαγλιφλοζίνη 25 mg ημερησίως ή εικονικό φάρμακο επιπλέον των τυπικών θεραπειών αποσυμφόρησης που περιελάμβαναν διουρητικά αγκύλης. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν η αθροιστική παραγωγή ούρων επί 5 ημέρες. Τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία περιελάμβαναν τη διουρητική αποτελεσματικότητα, τη δυναμική των δεικτών νεφρικής λειτουργίας και βλάβης, και το NT-proBNP (Ν-τελικό προ-Β τύπου νατριουρητικό πεπτίδιο).
Εξήντα ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν εντός 12 ωρών από τη νοσηλεία για οξεία απορρυθμισμένη καρδιακή ανεπάρκεια. Η προσθήκη ημερήσιας εμπαγλιφλοζίνης στην τυπική ιατρική θεραπεία της οξείας απορρυθμισμένης καρδιακής ανεπάρκειας οδήγησε σε αύξηση 25% της αθροιστικής παραγωγής ούρων επί 5 ημέρες (διάμεση τιμή 10,8 L έναντι 8,7 L με εικονικό φάρμακο, εκτίμηση διαφοράς ομάδας 2,2 L [ΔΕ 95%, 8,4 έως 3,6]· p=0,003). Η εμπαγλιφλοζίνη αύξησε τη διουρητική αποτελεσματικότητα σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (14,1 mL ούρων ανά χιλιοστόγραμμο ισοδυνάμου φουροσεμίδης [ΔΕ 95%, 0,6-27,7]· p=0,041) χωρίς να επηρεάζει τους δείκτες νεφρικής λειτουργίας (εκτιμώμενος ρυθμός σπειραματικής διήθησης, 51±19 έναντι 54±17 mL/λεπτό ανά 1,73 m²· p=0,599) ή βλάβης (συνολική πρωτεΐνη ούρων, 492±845 έναντι 503±847 mg/g κρεατινίνης· p=0,975· και α1-μικροσφαιρίνη ούρων, 55,4±38,6 έναντι 31,3±33,6 mg/g κρεατινίνης· p=0,066), με πιο έντονη μείωση του NT-proBNP στην ομάδα εμπαγλιφλοζίνης σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (-1861 έναντι -727,2 pg/mL μετά από 5 ημέρες· πηλίκο κλίσης, 0,89 [ΔΕ 95%, 0,83-0,95]· p<0,001). Δεν υπήρχαν διαφορές στην επίπτωση συμβάντων ασφάλειας μεταξύ των ομάδων.
Η πρώιμη προσθήκη εμπαγλιφλοζίνης στην τυπική διουρητική θεραπεία αυξάνει την παραγωγή ούρων χωρίς να επηρεάζει τη νεφρική λειτουργία σε ασθενείς με οξεία απορρυθμισμένη καρδιακή ανεπάρκεια. ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ: URL: https://www.clinicaltrials.gov· μοναδικό αναγνωριστικό: NCT04049045.
