Η μακροχρόνια ανάλυση της COAPT επιβεβαίωσε ότι η διακαθετηριακή επιδιόρθωση άκρου-προς-άκρο (MitraClip) μειώνει διαρκώς τις νοσηλείες και τη θνησιμότητα σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και σοβαρή δευτεροπαθή ανεπάρκεια μιτροειδούς, με διατηρούμενο όφελος πέρα από την αρχική περίοδο παρακολούθησης.
Η επίδραση της διακαθετηριακής επιδιόρθωσης άκρου-προς-άκρο (TEER) στο ποσοστό και στην προγνωστική σημασία των νοσηλειών σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια (ΚΑ) και σοβαρή δευτεροπαθή ανεπάρκεια μιτροειδούς είναι άγνωστη.
Αυτή η μελέτη επιδίωξε να αξιολογήσει την επίδραση του διαδερμικού συστήματος επιδιόρθωσης άκρου-προς-άκρο MitraClip στις θανατηφόρες και μη θανατηφόρες νοσηλείες και τη σχέση τους με τη θνησιμότητα στη μελέτη COAPT (Cardiovascular Outcomes Assessment of the MitraClip Percutaneous Therapy for Heart Failure Patients With Functional Mitral Regurgitation).
Ασθενείς με ΚΑ (n = 614) με σοβαρή δευτεροπαθή ανεπάρκεια μιτροειδούς τυχαιοποιήθηκαν σε TEER συν φαρμακευτική θεραπεία κατευθυνόμενη από κατευθυντήριες οδηγίες (GDMT) έναντι μόνο GDMT. Οι νοσηλείες ταξινομήθηκαν ως θανατηφόρες εάν ο θάνατος συνέβη κατά τη διάρκεια αυτής της νοσηλείας, ή μη θανατηφόρες εάν ο ασθενής έλαβε εξιτήριο ζωντανός.
Στα 2 έτη, η θεραπεία TEER, σε σύγκριση με μόνο GDMT, οδήγησε σε χαμηλότερα ποσοστά χρόνου έως το πρώτο συμβάν οποιασδήποτε νοσηλείας για καρδιακή ανεπάρκεια (HFH) (34,8% έναντι 56,4%· HR: 0,51· ΔΕ 95%: 0,39-0,66) και θανατηφόρου HFH (6,5% έναντι 12,6%· HR: 0,47· ΔΕ 95%: 0,26-0,85). Η TEER οδήγησε επίσης σε χαμηλότερα ποσοστά μη θανατηφόρων και θανατηφόρων νοσηλειών από όλες τις αιτίες. Κατά τη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης 2 ετών, οι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε TEER πέρασαν κατά μέσο όρο 2 μήνες περισσότερο ζωντανοί και εκτός νοσοκομείου σε σύγκριση με τους ασθενείς που έλαβαν μόνο GDMT (581 ± 27 ημέρες έναντι 519 ± 26 ημερών· p = 0,002). Όλες οι HFH (προσαρμοσμένο HR: 6,37· ΔΕ 95%: 4,63-8,78) και οι μη θανατηφόρες HFH (προσαρμοσμένο HR: 1,78· ΔΕ 95%: 1,27-2,49) σχετίζονταν σταθερά και ανεξάρτητα με αυξημένη θνησιμότητα 2 ετών τόσο στην ομάδα TEER όσο και στην ομάδα GDMT (p αλληλεπίδρασης = 0,34 και 0,39, αντίστοιχα).
Στη μελέτη COAPT, σε σύγκριση με μόνο GDMT, οι ασθενείς με ΚΑ και σοβαρή δευτεροπαθή ανεπάρκεια μιτροειδούς που υποβλήθηκαν σε TEER με το διαδερμικό σύστημα επιδιόρθωσης άκρου-προς-άκρο είχαν χαμηλότερα ποσοστά 2 ετών θανατηφόρων και μη θανατηφόρων νοσηλειών από όλες τις αιτίες και HFH, και πέρασαν περισσότερο χρόνο ζωντανοί και εκτός νοσοκομείου. Οι HFH σχετίζονταν έντονα με τη θνησιμότητα, ανεξάρτητα από τη θεραπεία. (Cardiovascular Outcomes Assessment of the MitraClip Percutaneous Therapy for Heart Failure Patients With Functional Mitral Regurgitation [The COAPT Trial] και COAPT CAS [COAPT]· NCT01626079)
