Αυτή η πρώτη τυχαιοποιημένη μελέτη απιξαμπάνης σε ασθενείς με ΚΜ υπό αιμοκάθαρση δεν έδειξε σημαντική βελτίωση σε σύγκριση με τη συνήθη φροντίδα (κυρίως βαρφαρίνη) για την πρόληψη εγκεφαλικού, με παρόμοια ποσοστά αιμορραγίας και θρομβωτικών συμβάντων. Το αποτέλεσμα ανέδειξε το επίμονο κενό στοιχείων σχετικά με την αντιπηκτική αγωγή σε ασθενείς υπό αιμοκάθαρση με ΚΜ.
Δεν υπάρχουν τυχαιοποιημένα δεδομένα που να αξιολογούν την ασφάλεια ή την αποτελεσματικότητα της απιξαμπάνης για την πρόληψη εγκεφαλικού σε ασθενείς με νεφρική νόσο τελικού σταδίου υπό αιμοκάθαρση και με κολπική μαρμαρυγή (ΚΜ).
Η μελέτη RENAL-AF (Renal Hemodialysis Patients Allocated Apixaban Versus Warfarin in Atrial Fibrillation) ήταν μια προοπτική, τυχαιοποιημένη, ανοιχτής επισήμανσης αξιολόγηση με τυφλή έκβαση (PROBE) απιξαμπάνης έναντι βαρφαρίνης σε ασθενείς υπό αιμοκάθαρση με ΚΜ και σκορ CHA2DS2-VASc ≥2. Οι ασθενείς κατανεμήθηκαν τυχαία 1:1 σε 5 mg απιξαμπάνης δύο φορές ημερησίως (2,5 mg δύο φορές ημερησίως για ασθενείς ηλικίας ≥80 ετών, βάρους ≤60 kg, ή και τα δύο) ή βαρφαρίνη με προσαρμοσμένη δόση. Η πρωτεύουσα έκβαση ήταν ο χρόνος έως σοβαρή ή κλινικά σημαντική μη σοβαρή αιμορραγία. Οι δευτερεύουσες εκβάσεις περιλάμβαναν εγκεφαλικό, θνησιμότητα, και τη φαρμακοκινητική της απιξαμπάνης. Η φαρμακοκινητική δειγματοληψία έγινε την ημέρα 1, την ημέρα 3, και τον μήνα 1.
Από τον Ιανουάριο του 2017 έως τον Ιανουάριο του 2019, 154 ασθενείς κατανεμήθηκαν τυχαία σε απιξαμπάνη (n=82) ή βαρφαρίνη (n=72). Η μελέτη διακόπηκε πρόωρα λόγω δυσκολιών στρατολόγησης. Ο χρόνος εντός θεραπευτικού εύρους (διεθνής κανονικοποιημένος λόγος, 2,0-3,0) για τους ασθενείς που έλαβαν βαρφαρίνη ήταν 44% (ενδοτεταρτημοριακό εύρος, 23%-59%). Τα ποσοστά 1 έτους για σοβαρή ή κλινικά σημαντική μη σοβαρή αιμορραγία ήταν 32% και 26% στις ομάδες απιξαμπάνης και βαρφαρίνης, αντίστοιχα (λόγος κινδύνου, 1,20 [ΔΕ 95%, 0,63-2,30]), ενώ τα ποσοστά 1 έτους για εγκεφαλικό ή συστηματική εμβολή ήταν 3,0% και 3,3% στις ομάδες απιξαμπάνης και βαρφαρίνης, αντίστοιχα. Ο θάνατος ήταν το πιο συχνό σοβαρό συμβάν στους βραχίονες απιξαμπάνης (21 ασθενείς [26%]) και βαρφαρίνης (13 ασθενείς [18%]). Η φαρμακοκινητική υπομελέτη ενέταξε τον στόχο των 50 ασθενών. Η διάμεση περιοχή κάτω από την καμπύλη σε σταθερή κατάσταση 12 ωρών ήταν 2475 ng/mL×h (10ο έως 90ο εκατοστημόριο, 1342-3285) για απιξαμπάνη 5 mg δύο φορές ημερησίως και 1269 ng/mL×h (10ο έως 90ο εκατοστημόριο, 615-1946) για απιξαμπάνη 2,5 mg δύο φορές ημερησίως. Υπήρχε σημαντική επικάλυψη μεταξύ ελάχιστης συγκέντρωσης απιξαμπάνης στο αίμα, περιοχής κάτω από την καμπύλη 12 ωρών, και μέγιστης συγκέντρωσης απιξαμπάνης στο αίμα για ασθενείς με και χωρίς σοβαρό ή κλινικά σημαντικό μη σοβαρό αιμορραγικό συμβάν.
Υπήρχε ανεπαρκής στατιστική ισχύς για την εξαγωγή οποιουδήποτε συμπεράσματος σχετικά με τα ποσοστά σοβαρής ή κλινικά σημαντικής μη σοβαρής αιμορραγίας συγκρίνοντας απιξαμπάνη και βαρφαρίνη σε ασθενείς με ΚΜ και νεφρική νόσο τελικού σταδίου υπό αιμοκάθαρση. Τα κλινικά σημαντικά αιμορραγικά συμβάντα ήταν περίπου 10 φορές πιο συχνά από το εγκεφαλικό ή τη συστηματική εμβολή σε αυτόν τον πληθυσμό υπό αντιπηκτική αγωγή, αναδεικνύοντας την ανάγκη για μελλοντικές τυχαιοποιημένες μελέτες που θα αξιολογούν τους κινδύνους έναντι των οφελών της αντιπηκτικής αγωγής σε ασθενείς με ΚΜ και νεφρική νόσο τελικού σταδίου υπό αιμοκάθαρση. ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗ: URL: https://www.clinicaltrials.gov· Μοναδικό αναγνωριστικό: NCT02942407.
