Αυτή η μετα-ανάλυση ατομικών δεδομένων ασθενών επιβεβαίωσε ότι η απόκλιμάκωση από ισχυρούς αναστολείς P2Y12 σε κλοπιδογρέλη μετά την οξεία φάση του ΟΣΣ μειώνει με ασφάλεια την αιμορραγία χωρίς να αυξάνει τα ισχαιμικά συμβάντα. Τα συγκεντρωτικά δεδομένα σε επίπεδο ασθενούς υποστήριξαν οριστικά την προσέγγιση της απόκλιμάκωσης.
Η διπλή αντιαιμοπεταλιακή θεραπεία (DAPT) με ασπιρίνη και έναν ισχυρό αναστολέα P2Y12 αποτελεί τη θεραπεία εκλογής για ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (ΟΣΣ) που υποβάλλονται σε διαδερμική στεφανιαία επέμβαση (PCI). Η απόκλιμάκωση του ισχυρού αναστολέα P2Y12 αποτελεί ελκυστική έννοια για την εξισορρόπηση των ισχαιμικών και αιμορραγικών κινδύνων μετά την PCI. Πραγματοποιήθηκε μια μετα-ανάλυση ατομικών δεδομένων ασθενών για τη σύγκριση της απόκλιμάκωσης με την τυπική DAPT σε ασθενείς με ΟΣΣ.
Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση σε ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων, συμπεριλαμβανομένων των PubMed, Embase και της βάσης δεδομένων Cochrane, για τον εντοπισμό τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών (RCTs) που συνέκριναν τη στρατηγική απόκλιμάκωσης με την τυπική DAPT μετά την PCI σε ασθενείς με ΟΣΣ. Συλλέχθηκαν ατομικά δεδομένα ασθενών από τις σχετικές δοκιμές. Τα συμπρωτεύοντα καταληκτικά σημεία ενδιαφέροντος ήταν το σύνθετο ισχαιμικό καταληκτικό σημείο (σύνθετο καρδιακού θανάτου, εμφράγματος του μυοκαρδίου και εγκεφαλοαγγειακών συμβάντων) και το αιμορραγικό καταληκτικό σημείο (οποιαδήποτε αιμορραγία) στο 1 έτος μετά την PCI. Αναλύθηκαν τέσσερις RCTs (οι δοκιμές TROPICAL-ACS, POPular Genetics, HOST-REDUCE-POLYTECH-ACS και TALOS-AMI) που περιλάμβαναν 10.133 ασθενείς. Το ισχαιμικό καταληκτικό σημείο ήταν σημαντικά χαμηλότερο στους ασθενείς που κατανεμήθηκαν στη στρατηγική απόκλιμάκωσης σε σχέση με εκείνους που κατανεμήθηκαν στην τυπική στρατηγική (2,3% έναντι 3,0%, λόγος κινδύνου [HR] 0,761, διάστημα εμπιστοσύνης [ΔΕ] 95% 0,597-0,972, p log-rank = 0,029). Η αιμορραγία ήταν επίσης σημαντικά χαμηλότερη στην ομάδα στρατηγικής απόκλιμάκωσης (6,5% έναντι 9,1%, HR 0,701, ΔΕ 95% 0,606-0,811, p log-rank < 0,001). Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των ομάδων όσον αφορά τον θάνατο από όλες τις αιτίες και τα σοβαρά αιμορραγικά συμβάντα. Οι αναλύσεις υποομάδων αποκάλυψαν ότι, σε σύγκριση με την καθοδηγούμενη απόκλιμάκωση, η μη καθοδηγούμενη απόκλιμάκωση είχε σημαντικά μεγαλύτερη επίδραση στη μείωση του αιμορραγικού καταληκτικού σημείου (p για αλληλεπίδραση = 0,007)· δεν παρατηρήθηκαν διαφορές μεταξύ των ομάδων για τα ισχαιμικά καταληκτικά σημεία.
Σε αυτή τη μετα-ανάλυση ατομικών δεδομένων ασθενών, η απόκλιμάκωση με βάση τη DAPT σχετίστηκε τόσο με μειωμένα ισχαιμικά όσο και αιμορραγικά καταληκτικά σημεία. Η μείωση των αιμορραγικών καταληκτικών σημείων ήταν πιο έντονη για τη μη καθοδηγούμενη σε σχέση με την καθοδηγούμενη στρατηγική απόκλιμάκωσης. ΑΡΙΘΜΟΣ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗΣ ΜΕΛΕΤΗΣ: Αυτή η μελέτη καταχωρίστηκε στο PROSPERO (ID: CRD42021245477).
