EN Menu

16 Μαΐ. 2024

Ολεζαρσένη, οξεία παγκρεατίτιδα και οικογενές σύνδρομο χυλομικροναιμίας.

Erik S G Stroes, Veronica J Alexander, Ewa Karwatowska-Prokopczuk et al. - The New England journal of medicine

Αυτή η δοκιμή που δημοσιεύθηκε στο NEJM κατέδειξε ότι η ολεζαρσένη, ένα αντινοηματικό ολιγονουκλεοτίδιο που στοχεύει την APOC3, μείωσε δραματικά τα επίπεδα τριγλυκεριδίων και σχεδόν εξάλειψε τα επεισόδια οξείας παγκρεατίτιδας σε ασθενείς με οικογενές σύνδρομο χυλομικροναιμίας. Τα αποτελέσματα αντιπροσωπεύουν μια μεταμορφωτική θεραπεία για αυτή τη σοβαρή, προηγουμένως μη αντιμετωπίσιμη γενετική πάθηση.

Ιστορικό

Το οικογενές σύνδρομο χυλομικροναιμίας είναι μια γενετική διαταραχή που σχετίζεται με σοβαρή υπερτριγλυκεριδαιμία και σοβαρή οξεία παγκρεατίτιδα. Η ολεζαρσένη μειώνει τα επίπεδα τριγλυκεριδίων στο πλάσμα μειώνοντας την ηπατική σύνθεση απολιποπρωτεΐνης C-III.

Μέθοδοι

Σε μια δοκιμή φάσης 3, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, κατανείμαμε τυχαία ασθενείς με γενετικά προσδιορισμένο οικογενές σύνδρομο χυλομικροναιμίας να λάβουν ολεζαρσένη σε δόση 80 mg ή 50 mg ή εικονικό φάρμακο υποδορίως κάθε 4 εβδομάδες για 49 εβδομάδες. Υπήρχαν δύο πρωτεύοντα καταληκτικά σημεία: η διαφορά μεταξύ της ομάδας ολεζαρσένης 80 mg και της ομάδας εικονικού φαρμάκου στην ποσοστιαία μεταβολή του επιπέδου τριγλυκεριδίων νηστείας από την έναρξη έως τους 6 μήνες, και (να αξιολογηθεί εάν το πρώτο ήταν σημαντικό) η διαφορά μεταξύ της ομάδας ολεζαρσένης 50 mg και της ομάδας εικονικού φαρμάκου. Τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία περιελάμβαναν τη μέση ποσοστιαία μεταβολή από την έναρξη στο επίπεδο απολιποπρωτεΐνης C-III και ένα ανεξάρτητα κρινόμενο επεισόδιο οξείας παγκρεατίτιδας.

Αποτελέσματα

Συνολικά 66 ασθενείς υποβλήθηκαν σε τυχαιοποίηση· 22 κατανεμήθηκαν στην ομάδα ολεζαρσένης 80 mg, 21 στην ομάδα ολεζαρσένης 50 mg, και 23 στην ομάδα εικονικού φαρμάκου. Στην έναρξη, το μέσο (±SD) επίπεδο τριγλυκεριδίων μεταξύ των ασθενών ήταν 2630±1315 mg ανά δεκατόλιτρο, και το 71% είχε ιστορικό οξείας παγκρεατίτιδας εντός της προηγούμενης 10ετίας. Τα επίπεδα τριγλυκεριδίων στους 6 μήνες μειώθηκαν σημαντικά με τη δόση 80 mg ολεζαρσένης σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο (-43,5 ποσοστιαίες μονάδες· διάστημα εμπιστοσύνης 95% [ΔΕ], -69,1 έως -17,9· p<0,001), αλλά όχι με τη δόση 50 mg (-22,4 ποσοστιαίες μονάδες· ΔΕ 95%, -47,2 έως 2,5· p=0,08). Η διαφορά στη μέση ποσοστιαία μεταβολή του επιπέδου απολιποπρωτεΐνης C-III από την έναρξη έως τους 6 μήνες στην ομάδα των 80 mg σε σύγκριση με την ομάδα εικονικού φαρμάκου ήταν -73,7 ποσοστιαίες μονάδες (ΔΕ 95%, -94,6 έως -52,8) και μεταξύ της ομάδας των 50 mg σε σύγκριση με την ομάδα εικονικού φαρμάκου ήταν -65,5 ποσοστιαίες μονάδες (ΔΕ 95%, -82,6 έως -48,3). Έως την εβδομάδα 53, είχαν συμβεί 11 επεισόδια οξείας παγκρεατίτιδας στην ομάδα εικονικού φαρμάκου, και 1 επεισόδιο σε κάθε ομάδα ολεζαρσένης (λόγος ρυθμών [συγκεντρωτικές ομάδες ολεζαρσένης έναντι εικονικού φαρμάκου], 0,12· ΔΕ 95%, 0,02 έως 0,66). Ανεπιθύμητα συμβάντα μέτριας βαρύτητας που θεωρήθηκαν από ερευνητή της δοκιμής στο κέντρο ότι σχετίζονται με το υπό μελέτη φάρμακο ή το εικονικό φάρμακο εμφανίστηκαν σε 4 ασθενείς στην ομάδα ολεζαρσένης 80 mg.

Συμπεράσματα

Σε ασθενείς με οικογενές σύνδρομο χυλομικροναιμίας, η ολεζαρσένη ενδέχεται να αποτελεί μια νέα θεραπεία για τη μείωση των επιπέδων τριγλυκεριδίων στο πλάσμα. (Χρηματοδοτήθηκε από την Ionis Pharmaceuticals· αριθμός Balance ClinicalTrials.gov, NCT04568434.)