Αυτή η δοκιμή κατέδειξε ότι η αμπελασιμάμπη, ένα μονοκλωνικό αντίσωμα στοχευμένο στον παράγοντα XI, μείωσε σημαντικά τη σοβαρή αιμορραγία σε σύγκριση με τη ριβαροξαμπάνη, διατηρώντας συγκρίσιμη αποτελεσματικότητα στην πρόληψη εγκεφαλικού επεισοδίου σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή. Μετά την αποτυχία του αναστολέα μικρού μορίου του FXIa ασουνδεξιάνη, η αμπελασιμάμπη αναζωπυρώνει την προοπτική ασφαλέστερης αντιπηκτικής αγωγής μέσω αναστολής του παράγοντα XI.
Η αμπελασιμάμπη είναι ένα πλήρως ανθρώπινο μονοκλωνικό αντίσωμα που συνδέεται με την ανενεργή μορφή του παράγοντα XI και εμποδίζει την ενεργοποίησή του. Η ασφάλεια της αμπελασιμάμπης σε σύγκριση με ένα άμεσο από του στόματος αντιπηκτικό σε ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή είναι άγνωστη.
Ασθενείς με κολπική μαρμαρυγή και μέτριο έως υψηλό κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου κατανεμήθηκαν τυχαία, σε αναλογία 1:1:1, να λάβουν υποδόρια ένεση αμπελασιμάμπης (150 mg ή 90 mg μία φορά τον μήνα) χορηγούμενη με τυφλό τρόπο, ή από του στόματος ριβαροξαμπάνη (20 mg μία φορά ημερησίως) χορηγούμενη με ανοιχτό τρόπο. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν σοβαρή ή κλινικά σημαντική μη σοβαρή αιμορραγία.
Συνολικά 1287 ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν· η διάμεση ηλικία ήταν 74 έτη, και το 44% ήταν γυναίκες. Στους 3 μήνες, η διάμεση μείωση των επιπέδων ελεύθερου παράγοντα XI με αμπελασιμάμπη σε δόση 150 mg ήταν 99% (ενδοτεταρτημοριακό εύρος, 98 έως 99) και με αμπελασιμάμπη σε δόση 90 mg ήταν 97% (ενδοτεταρτημοριακό εύρος, 51 έως 99). Η δοκιμή διακόπηκε πρόωρα κατόπιν σύστασης της ανεξάρτητης επιτροπής παρακολούθησης δεδομένων λόγω μεγαλύτερης από την αναμενόμενη μείωσης των αιμορραγικών συμβαμάτων με αμπελασιμάμπη. Το ποσοστό επίπτωσης σοβαρής ή κλινικά σημαντικής μη σοβαρής αιμορραγίας ήταν 3,2 συμβάματα ανά 100 ασθενή-έτη με αμπελασιμάμπη 150 mg και 2,6 συμβάματα ανά 100 ασθενή-έτη με αμπελασιμάμπη 90 mg, σε σύγκριση με 8,4 συμβάματα ανά 100 ασθενή-έτη με ριβαροξαμπάνη (λόγος κινδύνου για αμπελασιμάμπη 150 mg έναντι ριβαροξαμπάνης, 0,38 [διάστημα εμπιστοσύνης 95% {ΔΕ}, 0,24 έως 0,60]· λόγος κινδύνου για αμπελασιμάμπη 90 mg έναντι ριβαροξαμπάνης, 0,31 [ΔΕ 95%, 0,19 έως 0,51]· p<0,001 και για τις δύο συγκρίσεις). Η επίπτωση και η σοβαρότητα των ανεπιθύμητων ενεργειών φάνηκαν παρόμοιες και στις τρεις ομάδες.
Μεταξύ ασθενών με κολπική μαρμαρυγή με μέτριο έως υψηλό κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου, η θεραπεία με αμπελασιμάμπη είχε ως αποτέλεσμα σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα ελεύθερου παράγοντα XI και λιγότερα αιμορραγικά συμβάματα σε σύγκριση με τη θεραπεία με ριβαροξαμπάνη. (Χρηματοδοτήθηκε από την Anthos Therapeutics· αριθμός AZALEA-TIMI 71 ClinicalTrials.gov, NCT04755283.)
