Τα αποτελέσματα φάσης 2 της υποδόριας αμυκρετίνης επιβεβαίωσαν δοσοεξαρτώμενη απώλεια βάρους και μεταβολική βελτίωση. Ο μηχανισμός διπλού αγωνιστή υποδοχέων GLP-1/αμυλίνης προσφέρει μια νέα προσέγγιση στη θεραπεία της παχυσαρκίας με ισχυρή καταστολή της όρεξης.
Η αμυκρετίνη είναι ένας νέος μονομοριακός αγωνιστής υποδοχέων GLP-1 και αμυλίνης. Στόχος αυτής της μελέτης ήταν να διερευνηθεί η ασφάλεια, η ανεκτικότητα, η φαρμακοκινητική, και οι επιδράσεις στο σωματικό βάρος της υποδόριας αμυκρετίνης που χορηγήθηκε για περίοδο θεραπείας έως 36 εβδομάδων σε συμμετέχοντες με υπερβαρότητα ή παχυσαρκία.
Σε αυτή την τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, μελέτη φάσης 1b/2a, διερευνήσαμε την ασφάλεια, την ανεκτικότητα, τη φαρμακοκινητική, και τις επιδράσεις στο σωματικό βάρος της υποδόριας ένεσης αμυκρετίνης σε συμμετέχοντες ηλικίας 18-55 ετών με υπερβαρότητα ή παχυσαρκία (ΔΜΣ 27,0-39,9 kg/m2). Η μελέτη πραγματοποιήθηκε σε ένα μόνο κέντρο κλινικής έρευνας στο Σαν Αντόνιο, Τέξας, ΗΠΑ. Οι συμμετέχοντες κατανεμήθηκαν τυχαία να λάβουν αμυκρετίνη ή εικονικό φάρμακο, με τους συμμετέχοντες και τους ερευνητές να παραμένουν τυφλοί ως προς την κατανομή του προϊόντος της δοκιμής. Υπήρχαν πέντε μέρη: Μέρος A (μονή αυξανόμενη δόση)· Μέρος B (πολλαπλή αυξανόμενη δόση [MAD]-κλιμάκωση δόσης), εβδομαδιαία αμυκρετίνη με κλιμάκωση από 0,3 mg έως 60 mg για συνολική διάρκεια θεραπείας 36 εβδομάδων· και Μέρη C, D, και E (MAD-απόκριση δόσης), εβδομαδιαία αμυκρετίνη με κλιμάκωση από 0,3 mg έως δόσεις συντήρησης 20 mg για συνολική διάρκεια θεραπείας 36 εβδομάδων, 5 mg για σύνολο 28 εβδομάδων, ή 1,25 mg για σύνολο 20 εβδομάδων (η δόση συντήρησης διατηρήθηκε για τις τελευταίες 12 εβδομάδες). Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν ο αριθμός των ανεπιθύμητων ενεργειών που εμφανίστηκαν κατά τη θεραπεία, μετρούμενος από την αρχική τιμή έως το τέλος της μελέτης (Μέρη A-E). Τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία ήταν η περιοχή κάτω από την καμπύλη πλασματικής συγκέντρωσης-χρόνου, η μέγιστη πλασματική συγκέντρωση, και η σχετική μεταβολή του σωματικού βάρους από την αρχική τιμή. Το σύνολο ανάλυσης ασφάλειας περιελάμβανε όλους τους συμμετέχοντες που εκτέθηκαν στη θεραπεία, και το πλήρες σύνολο ανάλυσης περιελάμβανε όλους τους τυχαία κατανεμημένους συμμετέχοντες. Αυτή η μελέτη είναι καταχωρισμένη στο ClinicalTrials.gov, NCT06064006.
Μεταξύ 15 Σεπτεμβρίου 2023 και 24 Απριλίου 2024, 125 συμμετέχοντες κατανεμήθηκαν τυχαία σε αμυκρετίνη (n=101) ή εικονικό φάρμακο (n=24). Το μέσο σωματικό βάρος αρχικής τιμής ήταν 88,3-99,1 kg στα Μέρη B-E. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που εμφανίστηκαν κατά τη θεραπεία ήταν γαστρεντερικές, και η πλειονότητα ήταν ήπιας έως μέτριας βαρύτητας και υποχώρησαν έως το τέλος της μελέτης. Μεγάλος αριθμός συμμετεχόντων αποσύρθηκε από τη μελέτη, με υψηλό ποσοστό διακοπών να οφείλεται σε λόγους άσχετους με ανεπιθύμητες ενέργειες που εμφανίστηκαν κατά τη θεραπεία. Η εκτιμώμενη μέση μεταβολή του σωματικού βάρους από την αρχική τιμή ήταν σημαντικά (Μέρη A-D: p<0,0001· Μέρος E: p=0,0003) υψηλότερη με αμυκρετίνη έναντι εικονικού φαρμάκου στο Μέρος B (60 mg, -24,3% έναντι -1,1%· εβδομάδα 36), στο Μέρος C (20 mg, -22,0% έναντι 1,9%· εβδομάδα 36), στο Μέρος D (5 mg, -16,2% έναντι 2,3%· εβδομάδα 28), και στο Μέρος E (1,25 mg, -9,7% έναντι 2,0%· εβδομάδα 20).
Σε άτομα με υπερβαρότητα ή παχυσαρκία, η εβδομαδιαία υποδόρια αμυκρετίνη έως 60 mg είχε προφίλ ασφάλειας και ανεκτικότητας συνεπές με τους αγωνιστές GLP-1 και αμυλίνης. Αν και αναφέρθηκε υψηλή συχνότητα γαστρεντερικών επεισοδίων, τα ποσοστά ήταν παρόμοια με εκείνα που παρατηρήθηκαν σε μελέτες πρώιμης φάσης αυτών των μορίων. Αυτά τα αποτελέσματα υποστηρίζουν περαιτέρω διερεύνηση των ιδιοτήτων απώλειας βάρους της αμυκρετίνης.
