Η μελέτη ANDAMAN δοκίμασε υψηλότερη δοσολογία ασπιρίνης σε ασθενείς με ACS και υποψία αντίστασης στην ασπιρίνη, αξιολογώντας αν η αύξηση της δόσης ξεπερνά την ανεπαρκή αναστολή των αιμοπεταλίων σε διαβήτη και ασθενείς υψηλού κινδύνου.
Σε αυτή την προοπτική, πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη μελέτη, ασθενείς με ACS και διαβήτη ή υψηλό κίνδυνο αντίστασης στην ασπιρίνη (HRAR), που ορίστηκε ως: (i) συμβάν δείκτη κατά τη λήψη ασπιρίνης· (ii) δείκτης μάζας σώματος ≥27 kg/m²· ή (iii) αυξημένη περιφέρεια μέσης, κατανεμήθηκαν να λάβουν ασπιρίνη με εντεροδιαλυτή επικάλυψη μία φορά την ημέρα (100 mg/ημέρα) ή δύο φορές την ημέρα (100 mg το πρωί και το βράδυ). Το πρωτεύον αποτέλεσμα ήταν το MACE, ένα σύνθετο αποτέλεσμα θανάτου από κάθε αιτία, εμφράγματος του μυοκαρδίου, εγκεφαλικού επεισοδίου, επείγουσας στεφανιαίας επαναγγείωσης, θρόμβωσης stent ή οξέος αρτηριακού θρομβωτικού συμβάματος, που αξιολογήθηκε με ανάλυση χρόνου έως το πρώτο σύμβαμα. Το κύριο δευτερεύον αποτέλεσμα ήταν η σοβαρή αιμορραγία (Bleeding Academic Research Consortium τύπου 3-5).
Συνολικά, εντάχθηκαν 2484 συμμετέχοντες (77,2% με διαβήτη, 55,5% με έμφραγμα του μυοκαρδίου με ανάσπαση του διαστήματος ST). Η διάμεση διάρκεια παρακολούθησης ήταν 18 (ενδοτεταρτημοριακό εύρος: 17,6-18,3) μήνες. Το πρωτεύον αποτέλεσμα εμφανίστηκε σε 95 από τους 1228 συμμετέχοντες (7,7%) στην ομάδα ασπιρίνης δύο φορών ημερησίως, και σε 110 από τους 1256 (8,8%) στην ομάδα μία φορά ημερησίως (λόγος κινδύνου [HR] 0,90· διάστημα εμπιστοσύνης 95% [ΔΕ] 0,69-1,19· P = 0,42). Τα ποσοστά σοβαρής αιμορραγίας ήταν παρόμοια μεταξύ των ομάδων (1,9% έναντι 2,1%· HR 0,88· ΔΕ 95% 0,50-1,55).
Σε ασθενείς με ACS και διαβήτη ή HRAR, η ασπιρίνη δύο φορές ημερησίως δεν μείωσε σημαντικά τον κίνδυνο MACE σε σύγκριση με τη δοσολογία μία φορά ημερησίως. Δεν παρατηρήθηκε σημαντική διαφορά στη σοβαρή αιμορραγία μεταξύ των ομάδων.
