Αυτή η ανασκόπηση του EHJ εισάγει την «αντίστροφη καρδιο-ογκολογία»: πώς η καρδιομεταβολική δυσλειτουργία, όπως η παχυσαρκία, επηρεάζει τον κίνδυνο και τη βιολογία του καρκίνου του μαστού μέσω κοινών μηχανισμών (χρόνια φλεγμονή, ορμονική δυσρρύθμιση, κυτταρική γήρανση), ακόμη και χωρίς εμφανή καρδιαγγειακή νόσο. Τα βελτιωμένα φαινότυπα παχυσαρκίας (μεταβολικά υγιής/ασθενής παχυσαρκία, σαρκοπενική παχυσαρκία) κατατάσσουν τον κίνδυνο καλύτερα από τον ΔΜΣ. Το γηρασμένο λιπώδες ιστό είναι ένας βασικός κινητήρας του μικροπεριβάλλοντος του όγκου. Οι καρδιομεταβολικές θεραπείες (αγωνιστές GLP-1, αναστολείς SGLT2) και τα σενολυτικά μπορεί να προσφέρουν κοινούς στόχους για την πρόληψη καρδιαγγειακών και ογκολογικών παθήσεων.
Το πεδίο της αντιστροφής καρδιο-ογκολογίας εξετάζει πώς η υποκλινική και εκδηλωμένη καρδιομεταβολική δυσλειτουργία, όπως η παχυσαρκία, ενισχύει τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού (ΚΜ) και τροποποιεί τη βιολογία του όγκου μέσω κοινών μηχανισμών, όπως η χρόνια φλεγμονή, η ορμονική δυσρρύθμιση και η κυτταρική γήρανση. Οι περιορισμοί του δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) οδήγησαν στην ανάπτυξη εξειδικευμένων φαινοτύπων παχυσαρκίας, συμπεριλαμβανομένης της μεταβολικά υγιούς έναντι της μεταβολικά ανθυγιούς παχυσαρκίας και της σαρκοπενικής παχυσαρκίας, οι οποίοι κατατάσσουν πιο ακριβώς τον κίνδυνο για ΚΜ. Η αντιστροφή καρδιο-ογκολογίας διακρίνεται εννοιολογικά από την παραδοσιακή καρδιο-ογκολογία, εστιάζοντας στο πώς η καρδιομεταβολική βλάβη, ακόμη και στην απουσία εκδηλωμένης καρδιαγγειακής νόσου, αυξάνει την επίπτωση του ΚΜ και επιδεινώνει την πρόγνωση. Στο πλαίσιο του μοντέλου «κοινού εδάφους», το γηρασμένο λιπώδες ιστό αναγνωρίζεται ως βασικός παράγοντας στην αναδιαμόρφωση του μικροπεριβάλλοντος του όγκου του μαστού μέσω του γηραντικού εκκριτικού φαινοτύπου (SASP), της επιγενετικής αναπρογραμματισμού και της ανοσογήρανσης. Οι αναδυόμενες μεταφραστικές στρατηγικές, συμπεριλαμβανομένων των τροποποιήσεων του τρόπου ζωής, των καρδιομεταβολικών θεραπειών, όπως οι αγωνιστές των υποδοχέων GLP-1 και οι αναστολείς SGLT2, καθώς και των προσεγγίσεων με σενολυτικά φάρμακα, επισημαίνουν ευκαιρίες για την ενσωμάτωση της πρόληψης και της θεραπείας των καρδιαγγειακών παθήσεων και της ογκολογίας σε γυναίκες με ΚΜ ή σε αυτές που διατρέχουν κίνδυνο. Συνολικά, η παρούσα ανασκόπηση συνθέτει την τρέχουσα γνώση σχετικά με τους μηχανιστικούς συνδέσμους της παχυσαρκίας με τον ΚΜ εντός του παραδείγματος της αντιστροφής καρδιο-ογκολογίας και παρέχει μια εννοιολογική βάση για τη βελτιωμένη κατανομή κινδύνου και τη διατομεακή κλινική διαχείριση.
