Μια πρόσφατη αφηγηματική ανασκόπηση συνθέτει τα στοιχεία σχετικά με την αντιθρομβωτική διαχείριση σε ασθενείς με σταθερό χρόνιο στεφανιαίο σύνδρομο (CCS) και κολπική μαρμαρυγή (ΚΜ). Μελέτες που περιλαμβάνουν τα AFIRE, EPIC-CAD, AQUATIC και ADAPT-AF-DES δείχνουν ότι η μονοθεραπεία με από του στόματος αντιπηκτικά (OAC) είναι ανώτερη από τη συνδυαστική θεραπεία με αντιαιμοπεταλιακά, με αποτέλεσμα σημαντικά λιγότερα κύρια αιμορραγικά συμβάντα χωρίς αύξηση των ισχαιμικών επιπλοκών, και ακόμη δείχνει υπερβολική θνησιμότητα με παρατεταμένα συνδυαστικά σχήματα. Για την κλινική πρακτική, αυτό υποστηρίζει τη μονοθεραπεία με OAC ως την προτιμώμενη μακροπρόθεσμη στρατηγική, εξισορροπώντας αποτελεσματικά την ισχαιμική προστασία με τη μείωση του κινδύνου αιμορραγίας.
ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗΣ: Η κολπική μαρμαρυγή (ΚΜ) και/ή η ανάγκη για στοματική αντιθρομβωτική αγωγή (ΟΑΑ) συχνά συνυπάρχουν με το σταθερό χρόνιο στεφανιαίο σύνδρομο (CCS). Σε αυτόν τον πληθυσμό, οι κλινικοί ιατροί οφείλουν να ισορροπούν προσεκτικά την ισχαιμική προστασία έναντι του κινδύνου αιμορραγίας. Η παρούσα ανασκόπηση στοχεύει στη συστηματική παρουσίαση των διαθέσιμων δεδομένων και στην απάντηση στο ερώτημα αν η αντιπλακεττική αγωγή (APT) πρέπει να διατηρείται επιπλέον της ΟΑΑ σε αυτό το συγκεκριμένο υποσύνολο ασθενών. ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΕΥΡΕΣΕΙΣ: Πρόσφατες κλινικές μελέτες έχουν παράσχει κρίσιμα δεδομένα. Οι μελέτες AFIRE, EPIC-CAD, AQUATIC και ADAPT-AF-DES έχουν αποδείξει ότι η μονοθεραπεία με ΟΑΑ δεν είναι μόνο μη κατώτερη αλλά και ανώτερη έναντι της συνδυαστικής αγωγής (ΟΑΑ συν APT) όσον αφορά το καθαρό κλινικό όφελος, με λιγότερα επεισόδια σοβαρής αιμορραγίας και χωρίς αύξηση των ισχαιμικών επιπλοκών. Οι μελέτες AQUATIC και AFIRE έδειξαν ακόμη μια περίσσεια θνησιμότητας με τη παρατεταμένη συνδυαστική αγωγή. Τα τρέχοντα δεδομένα υποστηρίζουν τη μονοθεραπεία με ΟΑΑ ως την προτιμώμενη μακροπρόθεσμη αντιθρομβωτική στρατηγική σε ασθενείς με ΚΜ και σταθερό CCS.
