PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Przezskórna interwencja wieńcowa w porównaniu z pomostowaniem tętnic wieńcowych u pacjentów z chorobą trójnaczyniową lub chorobą pnia lewej tętnicy wieńcowej

10-letnia obserwacja wieloośrodkowego, randomizowanego badania kontrolowanego SYNTAX.

Rozszerzona 10-letnia obserwacja badania SYNTAX wykazała, że CABG zapewniało dłuższe przeżycie w porównaniu z PCI u pacjentów z chorobą trójnaczyniową lub chorobą pnia lewej tętnicy wieńcowej, głównie dzięki mniejszej śmiertelności z przyczyn sercowych. To najdłuższe dostępne randomizowane porównanie umocniło pozycję CABG jako preferowanej strategii rewaskularyzacji w złożonej chorobie wieńcowej.

Wstęp

Badanie Synergy between PCI with Taxus and Cardiac Surgery (SYNTAX) było badaniem oceniającym nie mniejszą skuteczność, w którym porównywano przezskórną interwencję wieńcową (PCI) z użyciem stentów uwalniających paklitaksel pierwszej generacji z pomostowaniem tętnic wieńcowych (CABG) u pacjentów z nowo rozpoznaną chorobą trójnaczyniową i chorobą pnia lewej tętnicy wieńcowej, i podano w nim wyniki do 5 lat. Obecnie przedstawiamy wyniki dotyczące zgonu z jakiejkolwiek przyczyny po 10 latach.

Metody

Badanie SYNTAX Extended Survival (SYNTAXES) jest zainicjowanym przez badaczy przedłużeniem obserwacji wieloośrodkowego, randomizowanego badania kontrolowanego przeprowadzonego w 85 szpitalach w 18 krajach Ameryki Północnej i Europy. Pacjentów z nowo rozpoznaną chorobą trójnaczyniową i chorobą pnia lewej tętnicy wieńcowej losowo przydzielano (1:1) do grupy PCI lub grupy CABG. Wykluczono pacjentów z PCI lub CABG w wywiadzie, ostrym zawałem mięśnia sercowego lub wskazaniem do jednoczesnej operacji kardiochirurgicznej. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania SYNTAXES był zgon z jakiejkolwiek przyczyny po 10 latach, oceniany zgodnie z zasadą zamiaru leczenia. Analizy podgrup zdefiniowane a priori przeprowadzono według obecności lub braku choroby pnia lewej tętnicy wieńcowej i cukrzycy oraz według złożoności zmian wieńcowych określonej na podstawie tercyli skali SYNTAX ocenianej przez laboratorium centralne. To badanie jest zarejestrowane w ClinicalTrials.gov pod numerem NCT03417050.

Wyniki

Od marca 2005 r. do kwietnia 2007 r. 1800 pacjentów losowo przydzielono do grupy PCI (n = 903) lub CABG (n = 897). Informacje o stanie życia po 10 latach były kompletne dla 841 (93%) pacjentów w grupie PCI i 848 (95%) pacjentów w grupie CABG. Po 10 latach zmarło 248 (28%) pacjentów po PCI i 212 (24%) po CABG (hazard ratio 1,19 [95% CI 0,99-1,43]; p = 0,066). Wśród pacjentów z chorobą trójnaczyniową zmarło 153 (28%) z 546 po PCI w porównaniu ze 114 (21%) z 549 po CABG (hazard ratio 1,42 [95% CI 1,11-1,81]), a wśród pacjentów z chorobą pnia lewej tętnicy wieńcowej zmarło 95 (27%) z 357 po PCI w porównaniu z 98 (28%) z 348 po CABG (0,92 [0,69-1,22]; pinterakcji = 0,023). Nie stwierdzono interakcji leczenia z podgrupą w zależności od cukrzycy (pinterakcji = 0,60) ani liniowego trendu w obrębie tercyli skali SYNTAX (ptrendu = 0,20).

Wnioski

Po 10 latach nie stwierdzono istotnej różnicy w zgonach z jakiejkolwiek przyczyny między PCI z użyciem stentów uwalniających paklitaksel pierwszej generacji a CABG. Jednak CABG zapewniało istotną korzyść w zakresie przeżycia u pacjentów z chorobą trójnaczyniową, ale nie u pacjentów z chorobą pnia lewej tętnicy wieńcowej.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski