TR
Giriş yap

Literatür ·

Üç damarlı veya sol ana koroner arter hastalığı olan hastalarda perkütan koroner girişim ile koroner arter baypas greftleme (CABG) karşılaştırması

çok merkezli, randomize kontrollü SYNTAX çalışmasının 10 yıllık takibi.

SYNTAX çalışmasının 10 yıllık uzatılmış takibi, üç damarlı veya sol ana koroner hastalığı olan hastalarda CABG'nin, esas olarak daha düşük kardiyak mortaliteye bağlı olarak, PCI'ye göre daha üstün uzun vadeli sağkalım sağladığını göstermiştir. Mevcut en uzun randomize karşılaştırma olan bu çalışma, karmaşık koroner hastalık için tercih edilen revaskülarizasyon stratejisinin CABG olduğunu pekiştirmiştir.

Arka plan

Synergy between PCI with Taxus and Cardiac Surgery (SYNTAX) çalışması, de novo üç damarlı ve sol ana koroner arter hastalığı olan hastalarda birinci kuşak paklitaksel salınımlı stentler kullanılarak yapılan perkütan koroner girişimi (PCI) koroner arter baypas greftleme (CABG) ile karşılaştıran bir non-inferiorite çalışmasıydı ve sonuçlar 5 yıla kadar bildirilmişti. Şimdi 10 yıllık tüm nedenlere bağlı ölüm sonuçlarını bildiriyoruz.

Yöntemler

SYNTAX Extended Survival (SYNTAXES) çalışması, Kuzey Amerika ve Avrupa'dan 18 ülkede 85 hastanede yürütülen çok merkezli, randomize kontrollü bir çalışmanın araştırmacı güdümlü takip uzatmasıdır. De novo üç damarlı ve sol ana koroner arter hastalığı olan hastalar PCI grubuna veya CABG grubuna 1:1 oranında rastgele atandı. PCI veya CABG öyküsü, akut miyokard enfarktüsü veya eşzamanlı kalp cerrahisi endikasyonu olan hastalar dışlandı. SYNTAXES çalışmasının birincil sonlanım noktası, tedavi niyeti ilkesine göre değerlendirilen 10 yıllık tüm nedenlere bağlı ölümdü. Önceden belirlenmiş alt grup analizleri, sol ana koroner arter hastalığı ve diyabetin varlığına veya yokluğuna göre ve merkezi laboratuvar SYNTAX skoru tersiyellerine göre tanımlanan koroner karmaşıklığa göre yapıldı. Bu çalışma ClinicalTrials.gov'da NCT03417050 numarasıyla kayıtlıdır.

Bulgular

Mart 2005 ile Nisan 2007 arasında 1800 hasta PCI (n=903) veya CABG (n=897) grubuna rastgele atandı. 10 yıldaki yaşam durumu bilgisi PCI grubunda 841 (%93) hasta ve CABG grubunda 848 (%95) hasta için eksiksizdi. 10 yılda PCI sonrası 248 (%28) hasta, CABG sonrası 212 (%24) hasta ölmüştü (tehlike oranı 1,19 [%95 GA 0,99-1,43], p = 0,066). Üç damarlı hastalığı olan hastalar arasında PCI sonrası 546 hastanın 153'ü (%28), CABG sonrası 549 hastanın 114'ü (%21) ölmüştü (tehlike oranı 1,42 [%95 GA 1,11-1,81]); sol ana koroner arter hastalığı olan hastalar arasında ise PCI sonrası 357 hastanın 95'i (%27), CABG sonrası 348 hastanın 98'i (%28) ölmüştü (0,92 [0,69-1,22], p etkileşim = 0,023). Diyabet ile tedavi-alt grup etkileşimi yoktu (p etkileşim = 0,60) ve SYNTAX skoru tersiyelleri arasında doğrusal bir eğilim yoktu (p eğilim = 0,20).

Sonuçlar

10 yılda, birinci kuşak paklitaksel salınımlı stentler kullanılarak yapılan PCI ile CABG arasında tüm nedenlere bağlı ölüm açısından anlamlı bir fark yoktu. Ancak CABG, üç damarlı hastalığı olan hastalarda anlamlı bir sağkalım yararı sağlarken, sol ana koroner arter hastalığı olan hastalarda sağlamadı.

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal