PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Strategia doustnych inhibitorów P2Y12 oparta na genotypie w pierwotnej PCI.

Badanie POPular Genetics wykazało, że oparta na genotypie deeskalacja leczenia z tikagreloru lub prasugrelu do klopidogrelu u osób niebędących nosicielami CYP2C19 po pierwotnej PCI nie ustępowała pod względem zdarzeń zakrzepowych i zmniejszała liczbę krwawień. Badanie to ugruntowało wybór leczenia przeciwpłytkowego na podstawie farmakogenomiki jako realne podejście medycyny spersonalizowanej.

Wstęp

Nie wiadomo, czy pacjenci poddawani pierwotnej przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI) odnoszą korzyść z wyboru doustnych inhibitorów P2Y12 opartego na genotypie.

Metody

Przeprowadziliśmy randomizowane, otwarte badanie z zaślepieniem oceniających, w którym pacjentów poddawanych pierwotnej PCI z implantacją stentu przydzielano w stosunku 1:1 do otrzymywania inhibitora P2Y12 na podstawie wczesnego badania genetycznego CYP2C19 (grupa oparta na genotypie) albo standardowego leczenia tikagrelorem lub prasugrelem (grupa standardowego leczenia) przez 12 miesięcy. W grupie opartej na genotypie nosiciele alleli utraty funkcji CYP2C192 lub CYP2C193 otrzymywali tikagrelor lub prasugrel, a osoby niebędące nosicielami otrzymywały klopidogrel. Dwa pierwszorzędowe punkty końcowe stanowiły: niepożądane zdarzenia kliniczne netto, zdefiniowane jako zgon z jakiejkolwiek przyczyny, zawał mięśnia sercowego, pewna zakrzepica stentu, udar mózgu lub duże krwawienie zdefiniowane według kryteriów Platelet Inhibition and Patient Outcomes (PLATO), po 12 miesiącach (pierwszorzędowy złożony punkt końcowy; testowany pod kątem nie mniejszej skuteczności z marginesem nie mniejszej skuteczności wynoszącym 2 punkty procentowe dla różnicy bezwzględnej) oraz duże lub małe krwawienie według PLATO po 12 miesiącach (pierwszorzędowy punkt końcowy dotyczący krwawień).

Wyniki

Do analizy pierwszorzędowej włączono 2488 pacjentów: 1242 w grupie opartej na genotypie i 1246 w grupie standardowego leczenia. Pierwszorzędowy złożony punkt końcowy wystąpił u 63 pacjentów (5,1%) w grupie opartej na genotypie i u 73 pacjentów (5,9%) w grupie standardowego leczenia (różnica bezwzględna -0,7 punktu procentowego; 95% przedział ufności [CI] od -2,0 do 0,7; p < 0,001 dla nie mniejszej skuteczności). Pierwszorzędowy punkt końcowy dotyczący krwawień wystąpił u 122 pacjentów (9,8%) w grupie opartej na genotypie i u 156 pacjentów (12,5%) w grupie standardowego leczenia (hazard ratio 0,78; 95% CI 0,61 do 0,98; p = 0,04).

Wnioski

U pacjentów poddawanych pierwotnej PCI strategia wyboru doustnej terapii inhibitorem P2Y12 oparta na genotypie CYP2C19 nie ustępowała po 12 miesiącach standardowemu leczeniu tikagrelorem lub prasugrelem pod względem zdarzeń zakrzepowych i wiązała się z mniejszą częstością krwawień. (Finansowanie: Netherlands Organization for Health Research and Development; numer POPular Genetics w ClinicalTrials.gov: NCT01761786; numer w Netherlands Trial Register: NL2872.).

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski