PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Patyromer w porównaniu z placebo umożliwiający stosowanie spironolaktonu u pacjentów z opornym nadciśnieniem tętniczym i przewlekłą chorobą nerek (AMBER)

randomizowane, podwójnie zaślepione badanie fazy 2 kontrolowane placebo.

Badanie AMBER wykazało, że patyromer, substancja wiążąca potas, umożliwiał dalsze stosowanie spironolaktonu u pacjentów z opornym nadciśnieniem tętniczym i PChN dzięki zapobieganiu hiperkaliemii. Wyniki wskazały praktyczne rozwiązanie klinicznego dylematu stosowania MRA u pacjentów z PChN.

Wstęp

Spironolakton skutecznie obniża ciśnienie tętnicze u pacjentów z niekontrolowanym opornym nadciśnieniem tętniczym. Stosowanie spironolaktonu u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek może być jednak ograniczone przez hiperkaliemię. Oceniliśmy zastosowanie patyromeru, substancji wiążącej potas, aby umożliwić dłuższe stosowanie spironolaktonu u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek i opornym nadciśnieniem tętniczym.

Metody

W tym wieloośrodkowym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu fazy 2 kontrolowanym placebo włączyliśmy uczestników w wieku 18 lat i starszych z przewlekłą chorobą nerek (szacunkowa wartość współczynnika filtracji kłębuszkowej od 25 do ≤45 ml/min na 1,73 m2) i niekontrolowanym opornym nadciśnieniem tętniczym z 62 ośrodków ambulatoryjnych w dziesięciu krajach (Bułgaria, Chorwacja, Gruzja, Węgry, Ukraina, Francja, Niemcy, Republika Południowej Afryki, Wielka Brytania i Stany Zjednoczone). Pacjentów spełniających wszystkie kryteria kwalifikacji podczas ostatniej wizyty przesiewowej stratyfikowano według lokalnie zmierzonego stężenia potasu w surowicy (4,3 do <4,7 mmol/L vs 4,7 do 5,1 mmol/L) oraz cukrzycy w wywiadzie. Uczestników losowo przydzielano (1:1) za pomocą interaktywnego systemu odpowiedzi internetowej do otrzymywania placebo lub patyromeru (8,4 g raz na dobę), oprócz otwartego spironolaktonu (dawka początkowa 25 mg raz na dobę) i wyjściowych leków obniżających ciśnienie tętnicze. Uczestnicy, zespół badawczy podający leczenie i mierzący ciśnienie tętnicze oraz badacze nie znali przydzielonych grup leczenia. Dostosowanie dawek było dozwolone po 1 tygodniu (patyromer) i 3 tygodniach (spironolakton). Pierwszorzędowym punktem końcowym była różnica między grupami w 12. tygodniu w odsetku pacjentów otrzymujących spironolakton. Punkty końcowe skuteczności i bezpieczeństwo oceniano u wszystkich losowo przydzielonych pacjentów (zgodnie z zamiarem leczenia). Badanie zarejestrowano w Clinicaltrials.gov pod numerem NCT03071263.

Wyniki

W okresie od 13 lutego 2017 r. do 20 sierpnia 2018 r. przebadano przesiewowo 574 pacjentów. Spośród 574 pacjentów 295 (51%) spełniło wszystkie kryteria włączenia i zostało losowo przydzielonych do spironolaktonu oprócz podwójnie zaślepionego leczenia placebo (n = 148) lub patyromerem (n = 147). W 12. tygodniu 98 (66%) ze 148 pacjentów w grupie placebo i 126 (86%) ze 147 pacjentów w grupie patyromeru nadal otrzymywało spironolakton (różnica między grupami 19,5%; 95% CI 10,0-29,0; p < 0,0001). Zdarzenia niepożądane miały w większości łagodne lub umiarkowane nasilenie i wystąpiły u 79 (53%) ze 148 pacjentów w grupie placebo i u 82 (56%) ze 147 pacjentów w grupie patyromeru.

Wnioski

U pacjentów z opornym nadciśnieniem tętniczym i przewlekłą chorobą nerek patyromer umożliwił większej liczbie pacjentów kontynuowanie leczenia spironolaktonem przy mniejszej hiperkaliemii. Utrzymanie możliwości stosowania spironolaktonu w tej populacji pacjentów ma znaczenie kliniczne dla leczenia opornego nadciśnienia tętniczego.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski