Tikagrelor w monoterapii w porównaniu z podwójną terapią przeciwpłytkową od 1 miesiąca po wszczepieniu stentu uwalniającego lek do tętnicy wieńcowej.
Badanie TICO wykazało, że monoterapia tikagrelorem po 3 miesiącach DAPT zmniejszała liczbę krwawień bez zwiększenia liczby zdarzeń niedokrwiennych w porównaniu z kontynuowaną DAPT po roku od implantacji DES. Badanie to uzupełniło rosnącą liczbę dowodów na rzecz wczesnej monoterapii inhibitorem P2Y12.
Wstęp
W badaniu GLOBAL LEADERS (GLOBAL LEADERS: A Clinical Study Comparing Two Forms of Anti-platelet Therapy After Stent Implantation) losowo przydzielono 15 991 pacjentów poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej do 1-miesięcznej podwójnej terapii przeciwpłytkowej (DAPT), po której następowała 23-miesięczna monoterapia tikagrelorem, albo do konwencjonalnej 12-miesięcznej DAPT, po której następowało 12 miesięcy leczenia kwasem acetylosalicylowym. Z wyjątkiem zawału mięśnia sercowego (MI) z załamkiem Q wszystkie punkty końcowe badania analizowano na podstawie danych zgłoszonych przez badaczy.
Cele
Było to zdefiniowane a priori badanie uzupełniające oceniające, czy terapia eksperymentalna nie ustępuje, a jeśli ten warunek zostanie spełniony, czy jest lepsza od leczenia konwencjonalnego pod względem współpierwszorzędowego punktu końcowego skuteczności obejmującego zgon z jakiejkolwiek przyczyny, MI niezakończony zgonem, udar mózgu niezakończony zgonem lub pilną rewaskularyzację naczynia docelowego, oraz czy jest lepsza w zapobieganiu krwawieniom BARC 3 (Bleeding Academic Research Consortium) lub 5 (współpierwszorzędowy punkt końcowy bezpieczeństwa) po 2 latach, przy poziomie istotności 0,025 w celu zachowania nominalnego błędu alfa 5%.
Metody
Niezależna komisja ds. zdarzeń klinicznych dokonała rozstrzygnięcia zdarzeń zgłoszonych przez badaczy oraz ewentualnie niezgłoszonych u 7585 pacjentów z 20 ośrodków uczestniczących o największym naborze.
Wyniki
Dwuletni współpierwszorzędowy punkt końcowy skuteczności wystąpił u 271 (7,14%) i 319 (8,41%) pacjentów odpowiednio w grupie eksperymentalnej i konwencjonalnej (iloraz częstości [RR] 0,85; 95% przedział ufności [CI] 0,72 do 0,99), co spełniło kryterium nie mniejszej skuteczności (p dla nie mniejszej skuteczności < 0,001), ale nie wyższości (p dla wyższości = 0,0465). Częstość krwawień BARC 3 lub 5 nie różniła się (RR 1,00; 95% CI 0,75 do 1,33; p = 0,986). Zaobserwowano zależny od czasu efekt leczenia, przy czym strategia eksperymentalna wiązała się z mniejszym ryzykiem MI (RR 0,54; 95% CI 0,33 do 0,88; p dla interakcji = 0,062) i pewnej zakrzepicy stentu (RR 0,14; 95% CI 0,03 do 0,63; p dla interakcji = 0,007) po upływie 1 roku od przezskórnej interwencji wieńcowej.
Wnioski
Monoterapia tikagrelorem po 1 miesiącu DAPT nie ustępowała leczeniu konwencjonalnemu, ale nie była od niego lepsza w zapobieganiu zdarzeniom niedokrwiennym i nie zmniejszała ryzyka dużego krwawienia w porównaniu z leczeniem konwencjonalnym. (GLOBAL LEADERS Adjudication Sub-Study [GLASSY]; NCT03231059).
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.