Η μελέτη AMBER έδειξε ότι η πατιρομέρη, ένα δεσμευτικό καλίου, επέτρεψε τη συνεχιζόμενη χρήση σπιρονολακτόνης σε ασθενείς με ανθεκτική υπέρταση και CKD αποτρέποντας την υπερκαλιαιμία. Τα αποτελέσματα καθιέρωσαν μια πρακτική λύση για το κλινικό δίλημμα της χρήσης MRA σε ασθενείς με CKD.
Η σπιρονολακτόνη είναι αποτελεσματική στη μείωση της αρτηριακής πίεσης σε ασθενείς με μη ελεγχόμενη ανθεκτική υπέρταση. Ωστόσο, η χρήση σπιρονολακτόνης σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο μπορεί να περιορίζεται από την υπερκαλιαιμία. Αξιολογήσαμε τη χρήση του δεσμευτικού καλίου πατιρομέρης για να επιτρέψουμε πιο διαρκή χρήση σπιρονολακτόνης σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο και ανθεκτική υπέρταση.
Σε αυτή την πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη φάσης 2, εντάξαμε συμμετέχοντες ηλικίας 18 ετών και άνω με χρόνια νεφρική νόσο (εκτιμώμενος ρυθμός σπειραματικής διήθησης 25 έως ≤45 mL/min ανά 1,73 m2) και μη ελεγχόμενη ανθεκτική υπέρταση από 62 κέντρα εξωτερικών ασθενών σε δέκα χώρες (Βουλγαρία, Κροατία, Γεωργία, Ουγγαρία, Ουκρανία, Γαλλία, Γερμανία, Νότια Αφρική, Ηνωμένο Βασίλειο και ΗΠΑ). Οι ασθενείς που πληρούσαν όλα τα κριτήρια επιλεξιμότητας στην τελική επίσκεψη ελέγχου στρωματοποιήθηκαν κατά τοπική μέτρηση καλίου ορού (4,3 έως <4,7 mmol/L έναντι 4,7 έως 5,1 mmol/L) και ιστορικό διαβήτη. Οι συμμετέχοντες κατανεμήθηκαν τυχαία (1:1) με ένα διαδραστικό διαδικτυακό σύστημα απόκρισης να λάβουν είτε εικονικό φάρμακο είτε πατιρομέρη (8,4 g άπαξ ημερησίως), επιπλέον ανοιχτής επισήμανσης σπιρονολακτόνης (ξεκινώντας με 25 mg άπαξ ημερησίως) και της βασικής αντιυπερτασικής τους αγωγής. Οι συμμετέχοντες, η ομάδα της μελέτης που χορηγούσε τις θεραπείες και μετρούσε την αρτηριακή πίεση, και οι ερευνητές ήταν τυφλοί ως προς τις κατανεμημένες ομάδες θεραπείας. Τιτλοδοτήσεις δόσης επιτρέπονταν μετά από 1 εβδομάδα (πατιρομέρη) και 3 εβδομάδες (σπιρονολακτόνη). Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν η διαφορά μεταξύ των ομάδων στην εβδομάδα 12 στο ποσοστό των ασθενών υπό σπιρονολακτόνη. Τα καταληκτικά σημεία αποτελεσματικότητας και η ασφάλεια αξιολογήθηκαν σε όλους τους τυχαιοποιημένους ασθενείς (πρόθεση θεραπείας). Η μελέτη καταχωρίστηκε στο Clinicaltrials.gov, NCT03071263.
Μεταξύ 13 Φεβρουαρίου 2017 και 20 Αυγούστου 2018, ελέγξαμε 574 ασθενείς. 295 (51%) από τους 574 ασθενείς πληρούσαν όλα τα κριτήρια ένταξης και κατανεμήθηκαν τυχαία σε σπιρονολακτόνη επιπλέον διπλά τυφλής θεραπείας με είτε εικονικό φάρμακο (n=148) είτε πατιρομέρη (n=147). Στην εβδομάδα 12, 98 (66%) από τους 148 ασθενείς στην ομάδα εικονικού φαρμάκου και 126 (86%) από τους 147 ασθενείς στην ομάδα πατιρομέρης παρέμειναν υπό σπιρονολακτόνη (διαφορά μεταξύ ομάδων 19,5%, ΔΕ 95% 10,0-29,0· p<0,0001). Τα ανεπιθύμητα συμβάντα ήταν κυρίως ήπιας ή μέτριας βαρύτητας και εμφανίστηκαν σε 79 (53%) από τους 148 ασθενείς στην ομάδα εικονικού φαρμάκου και σε 82 (56%) από τους 147 ασθενείς στην ομάδα πατιρομέρης.
Σε ασθενείς με ανθεκτική υπέρταση και χρόνια νεφρική νόσο, η πατιρομέρη επέτρεψε σε περισσότερους ασθενείς να συνεχίσουν τη θεραπεία με σπιρονολακτόνη με λιγότερη υπερκαλιαιμία. Η διαρκής δυνατότητα χρήσης σπιρονολακτόνης σε αυτόν τον πληθυσμό ασθενών έχει κλινική σημασία για τη θεραπεία της ανθεκτικής υπέρτασης.
