Wpływ monoterapii tikagrelorem w porównaniu z tikagrelorem z kwasem acetylosalicylowym na duże krwawienia i zdarzenia sercowo-naczyniowe u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym
Randomizowane badanie kliniczne TICO.
Wyniki badania TICO wykazały, że monoterapia tikagrelorem po 3 miesiącach DAPT istotnie zmniejszyła częstość dużych krwawień w porównaniu z kontynuacją tikagreloru z kwasem acetylosalicylowym po 1 roku od PCI z powodu OZW, bez zwiększenia liczby zdarzeń sercowo-naczyniowych. Badanie potwierdziło bezpieczeństwo wczesnego odstawienia kwasu acetylosalicylowego.
Cele
Ocena, czy przejście na monoterapię tikagrelorem po 3 miesiącach DAPT zmniejsza częstość klinicznych zdarzeń niepożądanych netto w porównaniu z 12-miesięczną DAPT opartą na tikagrelorze u pacjentów z OZW leczonych stentami uwalniającymi lek. PROJEKT, MIEJSCE I UCZESTNICY BADANIA: Randomizowane badanie wieloośrodkowe przeprowadzono u 3056 pacjentów z OZW leczonych stentami uwalniającymi lek między sierpniem 2015 r. a październikiem 2018 r. w 38 ośrodkach w Korei Południowej. Obserwację zakończono w październiku 2019 r.
Metody
Pacjentów randomizowano do otrzymywania monoterapii tikagrelorem (90 mg dwa razy na dobę) po 3-miesięcznej DAPT (n = 1527) lub 12-miesięcznej DAPT opartej na tikagrelorze (n = 1529). GŁÓWNE WYNIKI I POMIARY: Pierwszorzędowym wynikiem było 1-roczne kliniczne zdarzenie niepożądane netto, zdefiniowane jako złożony punkt końcowy obejmujący duże krwawienie oraz niepożądane zdarzenia sercowe i mózgowo-naczyniowe (zgon, zawał mięśnia sercowego, zakrzepicę w stencie, udar mózgu lub rewaskularyzację naczynia docelowego). Zdefiniowane a priori drugorzędowe wyniki obejmowały duże krwawienie oraz poważne niepożądane zdarzenia sercowe i mózgowo-naczyniowe.
Wyniki
Spośród 3056 zrandomizowanych pacjentów (średni wiek 61 lat; 628 kobiet [20%]; 36% z zawałem serca z uniesieniem odcinka ST) badanie ukończyło 2978 pacjentów (97,4%). Pierwszorzędowy wynik wystąpił u 59 pacjentów (3,9%) otrzymujących monoterapię tikagrelorem po 3-miesięcznej DAPT i u 89 pacjentów (5,9%) otrzymujących 12-miesięczną DAPT opartą na tikagrelorze (różnica bezwzględna -1,98% [95% CI od -3,50% do -0,45%]; hazard ratio [HR] 0,66 [95% CI 0,48 do 0,92]; P = 0,01). Spośród 10 zdefiniowanych a priori drugorzędowych wyników 8 nie wykazało istotnej różnicy. Duże krwawienie wystąpiło u 1,7% pacjentów otrzymujących monoterapię tikagrelorem po 3-miesięcznej DAPT i u 3,0% pacjentów otrzymujących 12-miesięczną DAPT opartą na tikagrelorze (HR 0,56 [95% CI 0,34 do 0,91]; P = 0,02). Częstość poważnych niepożądanych zdarzeń sercowych i mózgowo-naczyniowych nie różniła się istotnie między grupą monoterapii tikagrelorem po 3-miesięcznej DAPT (2,3%) a grupą 12-miesięcznej DAPT opartej na tikagrelorze (3,4%) (HR 0,69 [95% CI 0,45 do 1,06]; P = 0,09).
Wnioski
U pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi leczonych stentami uwalniającymi lek monoterapia tikagrelorem po 3 miesiącach podwójnej terapii przeciwpłytkowej, w porównaniu z 12-miesięczną podwójną terapią przeciwpłytkową opartą na tikagrelorze, skutkowała umiarkowanym, lecz istotnym statystycznie zmniejszeniem złożonego wyniku obejmującego duże krwawienie i zdarzenia sercowo-naczyniowe po 1 roku. Interpretując wyniki badania, należy uwzględnić badaną populację oraz niższą od oczekiwanej częstość zdarzeń.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.