PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Farmakologiczne obniżanie ciśnienia tętniczego w profilaktyce pierwotnej i wtórnej chorób układu sercowo-naczyniowego przy różnych poziomach ciśnienia tętniczego

metaanaliza danych na poziomie indywidualnych uczestników.

Ta metaanaliza danych indywidualnych uczestników przeprowadzona przez BPLTTC wykazała, że farmakologiczne obniżanie ciśnienia tętniczego zmniejsza liczbę zdarzeń sercowo-naczyniowych przy wszystkich wyjściowych poziomach ciśnienia tętniczego, w tym u osób z ciśnieniem prawidłowym lub wysokim prawidłowym. Wyniki przemawiają za strategią leczenia opartą na bezwzględnym ryzyku sercowo-naczyniowym, a nie wyłącznie na progach ciśnienia tętniczego.

Wprowadzenie

Wpływ farmakologicznego obniżania ciśnienia tętniczego w zakresie prawidłowego lub wysokiego prawidłowego ciśnienia tętniczego u osób z istniejącą chorobą sercowo-naczyniową lub bez niej pozostaje niepewny. Przeanalizowaliśmy dane indywidualnych uczestników z randomizowanych badań, aby zbadać wpływ leczenia obniżającego ciśnienie tętnicze na ryzyko poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych w zależności od wyjściowych wartości skurczowego ciśnienia tętniczego.

Metody

Przeprowadziliśmy metaanalizę danych na poziomie indywidualnych uczestników z 48 randomizowanych badań dotyczących farmakologicznych leków obniżających ciśnienie tętnicze w porównaniu z placebo lub innymi klasami leków obniżających ciśnienie tętnicze, albo między schematami leczenia bardziej i mniej intensywnego, w których w każdej grupie uzyskano co najmniej 1000 osobolat obserwacji. Wykluczono badania prowadzone wyłącznie z udziałem uczestników z niewydolnością serca oraz krótkotrwałe interwencje u uczestników z ostrym zawałem mięśnia sercowego lub w innych sytuacjach ostrych. Dane z 51 badań opublikowanych w latach 1972-2013 uzyskała Blood Pressure Lowering Treatment Trialists' Collaboration (Oxford University, Oksford, Wielka Brytania). Dane połączyliśmy, aby zbadać stratyfikowany wpływ leczenia obniżającego ciśnienie tętnicze u uczestników z rozpoznaną chorobą sercowo-naczyniową (tj. jakimikolwiek doniesieniami o udarze mózgu, zawale mięśnia sercowego lub chorobie niedokrwiennej serca przed randomizacją) i bez niej, ogółem oraz w siedmiu kategoriach skurczowego ciśnienia tętniczego (od <120 do ≥170 mm Hg). Pierwszorzędowym wynikiem było poważne zdarzenie sercowo-naczyniowe (zdefiniowane jako złożony punkt końcowy obejmujący śmiertelny i niezakończony zgonem udar mózgu, śmiertelny lub niezakończony zgonem zawał mięśnia sercowego lub chorobę niedokrwienną serca albo niewydolność serca powodującą zgon lub wymagającą przyjęcia do szpitala), analizowany zgodnie z zasadą zamiaru leczenia.

Wyniki

Do tej analizy dostępne były dane 344 716 uczestników z 48 randomizowanych badań klinicznych. Średnie skurczowe/rozkurczowe ciśnienie tętnicze przed randomizacją wynosiło 146/84 mm Hg u uczestników z wcześniejszą chorobą sercowo-naczyniową (n = 157 728) oraz 157/89 mm Hg u uczestników bez wcześniejszej choroby sercowo-naczyniowej (n = 186 988). Stwierdzono znaczny rozrzut ciśnienia tętniczego uczestników na początku badania: 31 239 (19,8%) uczestników z wcześniejszą chorobą sercowo-naczyniową i 14 928 (8,0%) osób bez wcześniejszej choroby sercowo-naczyniowej miało skurczowe ciśnienie tętnicze niższe niż 130 mm Hg. Względne efekty leczenia obniżającego ciśnienie tętnicze były proporcjonalne do intensywności obniżenia skurczowego ciśnienia tętniczego. Po medianie obserwacji wynoszącej 4,15 roku (Q1-Q3 2,97-4,96) co najmniej jedno poważne zdarzenie sercowo-naczyniowe wystąpiło u 42 324 uczestników (12,3%). U uczestników bez wcześniejszej choroby sercowo-naczyniowej na początku badania współczynnik zapadalności na poważne zdarzenie sercowo-naczyniowe na 1000 osobolat wynosił 31,9 (95% CI 31,3-32,5) w grupie porównawczej i 25,9 (25,4-26,4) w grupie interwencji. U uczestników z wcześniejszą chorobą sercowo-naczyniową na początku badania odpowiednie wskaźniki wynosiły 39,7 (95% CI 39,0-40,5) i 36,0 (95% CI 35,3-36,7), odpowiednio w grupie porównawczej i w grupie interwencji. Hazard ratio (HR) związane ze zmniejszeniem skurczowego ciśnienia tętniczego o 5 mm Hg w odniesieniu do poważnego zdarzenia sercowo-naczyniowego wynosiły 0,91, 95% CI 0,89-0,94 dla uczestników bez wcześniejszej choroby sercowo-naczyniowej oraz 0,89, 0,86-0,92 dla uczestników z wcześniejszą chorobą sercowo-naczyniową. W analizach stratyfikowanych nie stwierdzono wiarygodnych dowodów na heterogeniczność efektów leczenia w odniesieniu do poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych w zależności od wyjściowego statusu choroby sercowo-naczyniowej ani kategorii skurczowego ciśnienia tętniczego.

Wnioski

W tej wielkoskalowej analizie randomizowanych badań obniżenie skurczowego ciśnienia tętniczego o 5 mm Hg zmniejszało ryzyko poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych o około 10%, niezależnie od wcześniejszego rozpoznania choroby sercowo-naczyniowej, a nawet przy prawidłowych lub wysokich prawidłowych wartościach ciśnienia tętniczego. Wyniki te sugerują, że stały stopień farmakologicznego obniżenia ciśnienia tętniczego jest podobnie skuteczny w profilaktyce pierwotnej i wtórnej poważnych chorób sercowo-naczyniowych, nawet przy poziomach ciśnienia tętniczego, które obecnie nie są brane pod uwagę przy kwalifikacji do leczenia. Lekarze przekazujący pacjentom wskazanie do leczenia obniżającego ciśnienie tętnicze powinni podkreślać jego znaczenie dla zmniejszenia ryzyka sercowo-naczyniowego, zamiast koncentrować się na samym obniżeniu ciśnienia tętniczego.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski