Bezpieczeństwo i skuteczność monoterapii tikagrelorem u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej
Metaanaliza danych indywidualnych pacjentów z badań z randomizacją TWILIGHT i TICO.
Ta metaanaliza danych indywidualnych pacjentów potwierdziła, że wczesne odstawienie kwasu acetylosalicylowego z zastosowaniem monoterapii tikagrelorem po ACS i PCI jest bezpieczne, z istotnie mniejszą liczbą krwawień, bez zwiększania ryzyka zdarzeń niedokrwiennych. Zbiorcze dowody na poziomie pacjentów stanowią najsilniejsze poparcie dla tej strategii deeskalacji.
WSTĘP
Podwójna terapia przeciwpłytkowa z silnym inhibitorem P2Y12 w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym przez 1 rok jest zalecanym leczeniem u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (ACS) poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI). Jako alternatywa, monoterapia inhibitorem P2Y12 po krótkim okresie podwójnej terapii przeciwpłytkowej pojawiła się jako strategia zmniejszania liczby krwawień.
METODY
Połączyliśmy dane indywidualne pacjentów z badań z randomizacją, które obejmowały pacjentów z ACS poddawanych PCI, leczonych początkowo 3-miesięczną podwójną terapią przeciwpłytkową, a następnie monoterapią tikagrelorem, w porównaniu z kontynuacją tikagreloru z kwasem acetylosalicylowym. Pacjentów, u których w pierwszych 3 miesiącach po PCI wystąpiło duże zdarzenie niedokrwienne lub krwawienie, wykluczono z analizy. Pierwszorzędowym wynikiem było krwawienie typu 3 lub 5 według Bleeding Academic Research Consortium występujące między 3 a 12 miesiącem po zabiegu wyjściowym PCI. Kluczowym drugorzędowym punktem końcowym był złożony punkt końcowy obejmujący zgon, zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu. Hazard ratio i 95% CI wyznaczono za pomocą regresji Coxa z podejściem jednoetapowym w populacji zgodnej z zamiarem leczenia.
WYNIKI
Zbiorcza kohorta (n=7529) miała średni wiek 62,8 roku, 23,2% stanowiły kobiety, a 55% zgłaszało się z ACS z dodatnimi biomarkerami. Między 3 a 12 miesiącem monoterapia tikagrelorem istotnie zmniejszała krwawienia typu 3 lub 5 według Bleeding Academic Research Consortium w porównaniu z tikagrelorem z kwasem acetylosalicylowym (0,8% wobec 2,1%; hazard ratio 0,37 [95% CI 0,24-0,56]; P<0,001). Odsetki zgonów z jakiejkolwiek przyczyny, zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu nie różniły się istotnie między grupami (2,4% wobec 2,7%; hazard ratio 0,91 [95% CI 0,68-1,21]; P=0,515). Wyniki pozostały niezmienione u pacjentów zgłaszających się z ACS z dodatnimi biomarkerami.
WNIOSKI
U pacjentów z ACS poddawanych PCI, którzy ukończyli 3-miesięczny cykl podwójnej terapii przeciwpłytkowej, odstawienie kwasu acetylosalicylowego i przejście na monoterapię tikagrelorem istotnie zmniejszyło liczbę dużych krwawień bez dodatkowego ryzyka niedokrwiennego w porównaniu z tikagrelorem z kwasem acetylosalicylowym. REJESTRACJA: URL: https://www.crd.york.ac.uk/prospero; Unique identifier: CRD42023449646.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.