Αυτή η μετα-ανάλυση ατομικών δεδομένων ασθενών επιβεβαίωσε ότι η πρώιμη διακοπή της ασπιρίνης με μονοθεραπεία τικαγρελόρης μετά από ACS και PCI είναι ασφαλής με σημαντικά λιγότερη αιμορραγία, χωρίς να αυξάνει τον κίνδυνο ισχαιμικών συμβάντων. Τα συγκεντρωτικά στοιχεία σε επίπεδο ασθενούς παρέχουν την ισχυρότερη υποστήριξη για αυτή τη στρατηγική απόκλιμάκωσης.
Η διπλή αντιαιμοπεταλιακή θεραπεία με έναν ισχυρό αναστολέα P2Y12 σε συνδυασμό με ασπιρίνη για 1 έτος είναι η συνιστώμενη θεραπεία για ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο (ACS) που υποβάλλονται σε διαδερμική στεφανιαία επέμβαση (PCI). Ως εναλλακτική, η μονοθεραπεία με αναστολέα P2Y12 μετά από σύντομη περίοδο διπλής αντιαιμοπεταλιακής θεραπείας έχει αναδειχθεί ως στρατηγική μείωσης της αιμορραγίας.
Συγκεντρώσαμε ατομικά δεδομένα ασθενών από τυχαιοποιημένες δοκιμές που περιελάμβαναν ασθενείς με ACS που υποβάλλονταν σε PCI και είχαν λάβει θεραπεία με αρχική 3μηνη διπλή αντιαιμοπεταλιακή θεραπεία ακολουθούμενη από μονοθεραπεία τικαγρελόρης έναντι συνεχιζόμενης τικαγρελόρης συν ασπιρίνη. Ασθενείς που παρουσίασαν σοβαρό ισχαιμικό ή αιμορραγικό συμβάν εντός των πρώτων 3 μηνών μετά την PCI αποκλείστηκαν από την ανάλυση. Το πρωτεύον αποτέλεσμα ήταν η αιμορραγία τύπου 3 ή 5 κατά Bleeding Academic Research Consortium που συνέβαινε μεταξύ 3 και 12 μηνών μετά την αρχική PCI. Το κύριο δευτερεύον καταληκτικό σημείο ήταν το σύνθετο θανάτου, εμφράγματος του μυοκαρδίου, ή ΑΕΕ. Οι λόγοι κινδύνου και τα ΔΕ 95% δημιουργήθηκαν χρησιμοποιώντας παλινδρόμηση Cox με προσέγγιση ενός σταδίου στον πληθυσμό πρόθεσης θεραπείας.
Η συγκεντρωτική κοόρτη (n=7529) είχε μέση ηλικία 62,8 έτη, το 23,2% ήταν γυναίκες, και το 55% παρουσίαζε ACS θετικό σε βιοδείκτες. Μεταξύ 3 και 12 μηνών, η μονοθεραπεία τικαγρελόρης μείωσε σημαντικά την αιμορραγία τύπου 3 ή 5 κατά Bleeding Academic Research Consortium σε σύγκριση με τικαγρελόρη συν ασπιρίνη (0,8% έναντι 2,1%· λόγος κινδύνου, 0,37 [ΔΕ 95%, 0,24-0,56]· p<0,001). Τα ποσοστά θανάτου από κάθε αιτία, εμφράγματος του μυοκαρδίου, ή ΑΕΕ δεν διέφεραν σημαντικά μεταξύ των ομάδων (2,4% έναντι 2,7%· λόγος κινδύνου, 0,91 [ΔΕ 95%, 0,68-1,21]· p=0,515). Τα ευρήματα παρέμειναν αμετάβλητα μεταξύ ασθενών που παρουσίαζαν ACS θετικό σε βιοδείκτες.
Μεταξύ ασθενών με ACS που υποβάλλονταν σε PCI και είχαν ολοκληρώσει 3μηνη διπλή αντιαιμοπεταλιακή θεραπεία, η διακοπή της ασπιρίνης ακολουθούμενη από μονοθεραπεία τικαγρελόρης μείωσε σημαντικά τη σοβαρή αιμορραγία χωρίς αυξημένο ισχαιμικό κίνδυνο σε σύγκριση με τικαγρελόρη συν ασπιρίνη. ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΗ: URL: https://www.crd.york.ac.uk/prospero· μοναδικό αναγνωριστικό: CRD42023449646.
