PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Sam tikagrelor w porównaniu z tikagrelorem z aspiryną od 1. do 12. miesiąca po przezskórnej interwencji wieńcowej u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi (ULTIMATE-DAPT)

randomizowane, kontrolowane placebo, podwójnie zaślepione badanie kliniczne.

To badanie opublikowane w Lancet potwierdziło, że monoterapia tikagrelorem po 1 miesiącu DAPT u pacjentów z OZW zmniejsza liczbę krwawień bez zwiększania liczby zdarzeń niedokrwiennych, wzmacniając solidne dowody przemawiające za wczesnym odstawieniem aspiryny w strategiach przeciwpłytkowych opartych na inhibitorach P2Y12.

Wstęp

Po przezskórnej interwencji wieńcowej z wszczepieniem stentu w leczeniu ostrych zespołów wieńcowych międzynarodowe wytyczne kliniczne zazwyczaj zalecają podwójną terapię przeciwpłytkową obejmującą aspirynę i inhibitor receptora P2Y12 przez 12 miesięcy w celu zapobiegania zawałowi mięśnia sercowego i zakrzepicy stentu. Dane dotyczące pojedynczej terapii przeciwpłytkowej silnym inhibitorem P2Y12 wcześniej niż 12 miesięcy po przezskórnej interwencji wieńcowej u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym są jednak nieliczne. Celem tego badania była ocena, czy stosowanie samego tikagreloru, w porównaniu z tikagrelorem z aspiryną, może zmniejszyć częstość klinicznie istotnych krwawień bez towarzyszącego zwiększenia częstości poważnych niepożądanych zdarzeń sercowo-naczyniowych i mózgowych (MACCE).

Metody

W tym randomizowanym, kontrolowanym placebo, podwójnie zaślepionym badaniu klinicznym pacjentów w wieku 18 lat lub starszych z ostrym zespołem wieńcowym, którzy ukończyli badanie IVUS-ACS i u których nie wystąpiły poważne zdarzenia niedokrwienne ani krwawienia po 1 miesiącu leczenia podwójną terapią przeciwpłytkową, losowo przydzielano do doustnego tikagreloru (90 mg dwa razy na dobę) z doustną aspiryną (100 mg raz na dobę) albo do doustnego tikagreloru (90 mg dwa razy na dobę) z odpowiadającym doustnym placebo, od 1. miesiąca do 12. miesiąca po przezskórnej interwencji wieńcowej (łącznie 11 miesięcy). Rekrutacja odbywała się w 58 ośrodkach w Chinach, we Włoszech, w Pakistanie i w Wielkiej Brytanii. Pacjenci musieli pozostawać bez zdarzeń przez 1 miesiąc podwójnej terapii przeciwpłytkowej po przezskórnej interwencji wieńcowej ze współczesnymi stentami uwalniającymi lek. Randomizację przeprowadzono z użyciem systemu internetowego, ze stratyfikacją według typu ostrego zespołu wieńcowego, cukrzycy, randomizacji w badaniu IVUS-ACS i ośrodka, z zastosowaniem dynamicznej minimalizacji. Pierwszorzędowym punktem końcowym dla wyższości było klinicznie istotne krwawienie (typy 2, 3 lub 5 według Bleeding Academic Research Consortium [znanego jako BARC]). Pierwszorzędowym punktem końcowym dla nie mniejszej skuteczności było MACCE (zdefiniowane jako złożony punkt końcowy obejmujący zgon z przyczyn sercowych, zawał mięśnia sercowego, udar niedokrwienny, jednoznaczną zakrzepicę stentu lub rewaskularyzację naczynia docelowego wynikającą ze wskazań klinicznych), przy oczekiwanej częstości zdarzeń wynoszącej 6,2% w grupie tikagreloru z aspiryną i bezwzględnym marginesie nie mniejszej skuteczności wynoszącym 2,5 punktu procentowego między 1. a 12. miesiącem po przezskórnej interwencji wieńcowej. Dwa współpierwszorzędowe punkty końcowe testowano kolejno; pierwszorzędowy punkt końcowy dla wyższości musiał zostać osiągnięty, aby można było przejść do testowania hipotezy dla wyniku MACCE. Wszystkie główne analizy oceniano w populacji zgodnej z zamiarem leczenia. Badanie jest zarejestrowane w ClinicalTrials.gov pod numerem NCT03971500 i zostało zakończone.

Wyniki

Między 21 września 2019 roku a 27 października 2022 roku losowo przydzielono 3400 (97,0%) z 3505 uczestników badania IVUS-ACS (1700 pacjentów do tikagreloru z aspiryną i 1700 pacjentów do tikagreloru z placebo). Dwunastomiesięczną obserwację ukończyło 3399 (>99,9%) pacjentów. Między 1. a 12. miesiącem po przezskórnej interwencji wieńcowej klinicznie istotne krwawienie wystąpiło u 35 pacjentów (2,1%) w grupie tikagreloru z placebo i u 78 pacjentów (4,6%) w grupie tikagreloru z aspiryną (hazard ratio [HR] 0,45 [95% CI 0,30-0,66]; p < 0,0001). MACCE wystąpiło u 61 pacjentów (3,6%) w grupie tikagreloru z placebo i u 63 pacjentów (3,7%) w grupie tikagreloru z aspiryną (różnica bezwzględna -0,1% [95% CI od -1,4% do 1,2%]; HR 0,98 [95% CI 0,69-1,39]; p dla nie mniejszej skuteczności < 0,0001, p dla wyższości = 0,89).

Wnioski

U pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym, u których wykonano przezskórną interwencję wieńcową ze współczesnymi stentami uwalniającymi lek i którzy pozostawali bez zdarzeń przez 1 miesiąc podwójnej terapii przeciwpłytkowej, leczenie samym tikagrelorem od 1. do 12. miesiąca po interwencji skutkowało mniejszą częstością klinicznie istotnych krwawień i podobną częstością MACCE w porównaniu z tikagrelorem z aspiryną. Wraz z wynikami wcześniejszych badań wyniki te pokazują, że większość pacjentów w tej populacji może odnieść korzyść w postaci lepszych wyników klinicznych dzięki odstawieniu aspiryny i kontynuacji monoterapii tikagrelorem po 1 miesiącu podwójnej terapii przeciwpłytkowej.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski