Monoterapia silnym inhibitorem P2Y12 a DAPT po PCI u pacjentów ze STEMI i bez STEMI
Badanie podrzędne NEO-MINDSET.
Badanie podrzędne NEO-MINDSET wykazało, że monoterapia silnym inhibitorem P2Y12 po bardzo wczesnym odstawieniu kwasu acetylosalicylowego nie ustępuje skutecznością DAPT po PCI u pacjentów ze STEMI, przy mniejszej liczbie zdarzeń krwotocznych. Wynik rozszerza strategię deeskalacji na populację z ostrym STEMI.
Wstęp
Skutki bardzo wczesnego odstawienia kwasu acetylosalicylowego i stosowania monoterapii silnym inhibitorem P2Y12 po przezskórnej interwencji wieńcowej mogą się różnić w zależności od obrazu klinicznego ostrego zespołu wieńcowego (OZW).
Cele
W tej zdefiniowanej a priori analizie badania NEO-MINDSET oceniono, czy skutki wczesnego odstawienia kwasu acetylosalicylowego różnią się między zawałem serca z uniesieniem odcinka ST (STEMI) a OZW bez uniesienia odcinka ST (NSTE-ACS; zdefiniowanym jako niestabilna dławica piersiowa lub zawał serca bez uniesienia odcinka ST).
Metody
W badaniu NEO-MINDSET pacjentów z OZW losowo przydzielono do monoterapii silnym inhibitorem P2Y12 rozpoczętej w ciągu 4 dni od hospitalizacji albo do standardowej podwójnej terapii przeciwpłytkowej (DAPT) z kwasem acetylosalicylowym i silnym inhibitorem P2Y12 przez 12 miesięcy. Współpierwszorzędowymi punktami końcowymi były: 1) złożony punkt końcowy obejmujący zgon z jakiejkolwiek przyczyny, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu i pilną rewaskularyzację naczynia docelowego (wynik niedokrwienny); oraz 2) krwawienia typu 2, 3 lub 5 według Bleeding Academic Research Consortium (wynik dotyczący krwawień).
Wyniki
Spośród 3410 uczestników włączonych do analizy u 2119 (62,1%) wystąpił STEMI, a u 1291 (37,9%) NSTE-ACS. U pacjentów ze STEMI strategia wczesnego odstawienia kwasu acetylosalicylowego wiązała się z większą częstością współpierwszorzędowego złożonego punktu końcowego niedokrwiennego w porównaniu z DAPT po 1 roku (odpowiednio 8,2% vs 5,2%; HR: 1,60; 95% CI: 1,14-2,24), natomiast u pacjentów z NSTE-ACS częstość zdarzeń niedokrwiennych była podobna w monoterapii i w DAPT (odpowiednio 5,1% vs 6,0%; HR: 0,84; 95% CI: 0,53-1,35; P dla interakcji = 0,030). Współpierwszorzędowy punkt końcowy dotyczący krwawień był niższy w monoterapii niż w DAPT zarówno w populacji ze STEMI (HR: 0,37; 95% CI: 0,22-0,61), jak i z NSTE-ACS (HR: 0,45; 95% CI: 0,23-0,86) (P dla interakcji = 0,650).
Wnioski
U pacjentów ze STEMI leczonych przezskórną interwencją wieńcową wczesne odstawienie kwasu acetylosalicylowego może być szkodliwe, ponieważ zwiększa ryzyko zdarzeń niedokrwiennych. Natomiast w NSTE-ACS monoterapia silnym inhibitorem P2Y12 może być realną opcją terapeutyczną: częstość zdarzeń niedokrwiennych była podobna, a krwawienia występowały rzadziej w porównaniu z DAPT. (Percutaneous Coronary Intervention Followed by Antiplatelet Monotherapy in the Setting of Acute Coronary Syndromes [NEOMINDSET]; NCT04360720).
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.