Η υπομελέτη NEO-MINDSET έδειξε ότι η μονοθεραπεία με ισχυρό αναστολέα P2Y12 μετά από πολύ πρώιμη διακοπή της ασπιρίνης δεν είναι κατώτερη της DAPT μετά από PCI σε ασθενείς με STEMI, με λιγότερα αιμορραγικά συμβάντα. Το αποτέλεσμα επεκτείνει τη στρατηγική αποκλιμάκωσης στον πληθυσμό με οξύ STEMI.
Οι επιδράσεις της πολύ πρώιμης διακοπής της ασπιρίνης με μονοθεραπεία ισχυρού αναστολέα P2Y12 μετά από διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με την παρουσίαση του οξέος στεφανιαίου συνδρόμου (ACS).
Αυτή η προκαθορισμένη ανάλυση από τη δοκιμή NEO-MINDSET αξιολόγησε αν οι θεραπευτικές επιδράσεις της πρώιμης διακοπής της ασπιρίνης διαφέρουν μεταξύ εμφράγματος του μυοκαρδίου με ανάσπαση του διαστήματος ST (STEMI) και ACS χωρίς ανάσπαση του διαστήματος ST (NSTE-ACS· οριζόμενο ως ασταθής στηθάγχη ή έμφραγμα του μυοκαρδίου χωρίς ανάσπαση του διαστήματος ST).
Η NEO-MINDSET τυχαιοποίησε ασθενείς με ACS σε μονοθεραπεία με ισχυρό αναστολέα P2Y12, η οποία ξεκινούσε εντός 4 ημερών από τη νοσηλεία, έναντι της τυπικής διπλής αντιαιμοπεταλιακής αγωγής (DAPT) με ασπιρίνη και ισχυρό αναστολέα P2Y12 για 12 μήνες. Τα συν-πρωτεύοντα αποτελέσματα ήταν: 1) το σύνθετο θανάτου από κάθε αιτία, εμφράγματος του μυοκαρδίου, εγκεφαλικού επεισοδίου και επείγουσας επαναγγείωσης αγγείου-στόχου (ισχαιμικό αποτέλεσμα)· και 2) αιμορραγία τύπου 2, 3 ή 5 κατά Bleeding Academic Research Consortium (BARC) (αιμορραγικό αποτέλεσμα).
Από τους 3410 συμμετέχοντες που συμπεριλήφθηκαν, 2119 (62,1%) παρουσιάστηκαν με STEMI και 1291 (37,9%) με NSTE-ACS. Μεταξύ των ασθενών με STEMI, μια πρώιμη στρατηγική χωρίς ασπιρίνη συσχετίστηκε με υψηλότερο ποσοστό του συν-πρωτεύοντος ισχαιμικού σύνθετου αποτελέσματος σε σύγκριση με τη DAPT στο 1 έτος (8,2% έναντι 5,2%, αντίστοιχα· HR: 1,60· ΔΕ 95%: 1,14-2,24), ενώ μεταξύ εκείνων με NSTE-ACS, τα ποσοστά ισχαιμικών συμβάντων ήταν παρόμοια μεταξύ μονοθεραπείας και DAPT (5,1% έναντι 6,0%, αντίστοιχα· HR: 0,84· ΔΕ 95%: 0,53-1,35· p αλληλεπίδρασης = 0,030). Το συν-πρωτεύον αιμορραγικό αποτέλεσμα ήταν χαμηλότερο με τη μονοθεραπεία απ' ό,τι με τη DAPT τόσο στους πληθυσμούς STEMI (HR: 0,37· ΔΕ 95%: 0,22-0,61) όσο και NSTE-ACS (HR: 0,45· ΔΕ 95%: 0,23-0,86) (p αλληλεπίδρασης = 0,650).
Σε ασθενείς με STEMI που αντιμετωπίστηκαν με διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση, η πρώιμη διακοπή της ασπιρίνης μπορεί να είναι επιβλαβής, καθώς αυξάνει τον κίνδυνο ισχαιμικών συμβάντων. Αντίθετα, στο NSTE-ACS, η μονοθεραπεία με ισχυρό αναστολέα P2Y12 μπορεί να αποτελεί βιώσιμη θεραπευτική επιλογή: τα ποσοστά ισχαιμικών συμβάντων ήταν παρόμοια και η αιμορραγία μειώθηκε σε σύγκριση με τη DAPT. (Percutaneous Coronary Intervention Followed by Antiplatelet Monotherapy in the Setting of Acute Coronary Syndromes [NEOMINDSET]· NCT04360720)
