Skojarzona przezcewnikowa naprawa zastawki mitralnej i trójdzielnej metodą brzeg do brzegu lub sama naprawa zastawki trójdzielnej w umiarkowanej niedomykalności zastawki mitralnej
analiza z dopasowaniem propensity.
W rejestrze EuroTR obejmującym 3100 pacjentów z ciężką niedomykalnością zastawki trójdzielnej u 30% współistniała również umiarkowana niedomykalność zastawki mitralnej, co wiązało się z większą 2-letnią śmiertelnością (37% vs 23%). Po dopasowaniu metodą propensity score (217 par) jednoczesna M-TEER dodana do T-TEER dawała większe zmniejszenie TR, lepszą klasę NYHA i dystans w teście 6-minutowego marszu oraz istotnie wyższe przeżycie (87% vs 76% po 1 roku; 81% vs 70% po 2 latach). W analizie wieloczynnikowej umiarkowana MR przewidywała zgon (HR 1,81), a skojarzona M-TEER przewidywała przeżycie (HR 0,46). Wynik generujący hipotezy: potrzebne jest przeznaczone do tego RCT.
Metody
Analizowano dane z rejestru EuroTR (2016-25), obejmujące pacjentów z ciężką TR leczonych T-TEER. Wyniki porównano między pacjentami z nieleczoną umiarkowaną MR a pacjentami, u których wykonano jednoczesną M-TEER, z zastosowaniem dopasowania propensity score (PSM). Pierwszorzędowym punktem końcowym była śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny po 2 latach. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały klasę według New York Heart Association (NYHA), dystans w teście 6-minutowego marszu (6MWD), nasilenie TR i ponowne hospitalizacje z powodu niewydolności serca.
Wyniki
Spośród 3100 pacjentów u 30% występowała umiarkowana MR, co wiązało się z większą 2-letnią śmiertelnością (23% vs 37%, p<0,0001). Po PSM 217 dopasowanych pacjentów leczonych jednoczesną M-TEER miało większe zmniejszenie TR (-1,9 vs -1,6 stopnia, P = 0,001), lepszą poprawę klasy NYHA i zwiększony 6MWD podczas obserwacji. Przeżycie było wyższe w grupie leczenia skojarzonego (87% vs 76% po 1 roku; 81% vs 70% po 2 latach, P = 0,005). W analizie wieloczynnikowej umiarkowana MR przewidywała zwiększoną śmiertelność [hazard ratio (HR) 1,81, P = 0,005), podczas gdy skojarzona M-TEER przewidywała lepsze przeżycie (HR 0,46, P < 0,0001).
Wnioski
Umiarkowana MR przewiduje pogorszone rokowanie u pacjentów poddawanych T-TEER w leczeniu ciężkiej TR. Jednoczesna M-TEER wiąże się z poprawą przeżycia i wyników czynnościowych w tej populacji z wadą wielu zastawek. Wyniki te generują hipotezy i wymagają przetestowania w przeznaczonym do tego randomizowanym badaniu kontrolowanym.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.