Συνδυασμένη διακαθετηριακή επιδιόρθωση άκρου προς άκρο της μιτροειδούς και τριγλώχινας βαλβίδας ή μοναδική επιδιόρθωση άκρου προς άκρο της τριγλώχινας βαλβίδας σε μέτρια μιτροειδή ανεπάρκεια
μια ανάλυση αντιστοιχισμένη κατά propensity.
Στην εγγραφή EuroTR με 3.100 ασθενείς με σοβαρή τριγλώχινα ανεπάρκεια, το 30 % παρουσίαζε επίσης μέτρια μιτορική ανεπάρκεια, γεγονός που συνδέθηκε με υψηλότερη θνησιμότητα στα 2 έτη (37 % έναντι 23 %). Μετά την αντιστοίχιση με βάση τον δείκτη πιθανότητας (217 ζεύγη), η ταυτόχρονη TEER μιτορικής βαλβίδας σε συνδυασμό με την TEER τριγλώχινας οδήγησε σε μεγαλύτερη μείωση της τριγλώχινας ανεπάρκειας, καλύτερη λειτουργική κατηγορία NYHA και μεγαλύτερη απόσταση βάδισης των 6 λεπτών, καθώς και σε σημαντικά υψηλότερη επιβίωση (87 % έναντι 76 % στα 1 έτη· 81 % έναντι 70 % στα 2 έτη). Στην πολυμεταβλητή ανάλυση, η μέτρια μιτορική ανεπάρκεια προέβλεψε τον θάνατο (HR 1,81) και η συνδυασμένη M-TEER προέβλεψε την επιβίωση (HR 0,46). Δημιουργική υπόθεση: απαιτείται ειδική τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη μελέτη.
Μέθοδοι
Αναλύθηκαν δεδομένα από τον καταγεγραμμένο πίνακα EuroTR (2016-25), συμπεριλαμβανομένων ασθενών με σοβαρή τριγλώχινη ανεπάρκεια (TR) που υποβλήθηκαν σε T-TEER. Τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν μεταξύ ασθενών με μη θεραπευόμενη μέτρια μιτρολική ανεπάρκεια (MR) και εκείνων που υπέστησαν ταυτόχρονη M-TEER, χρησιμοποιώντας αντιστοίχιση με βάση το propensity score (PSM). Ο πρωτεύων στόχος ήταν η θνησιμότητα από οποιαδήποτε αιτία σε 2 έτη. Δευτερεύοντες στόχοι περιελάμβαναν την ταξινόμηση της New York Heart Association (NYHA), την απόσταση περπατήματος των 6 λεπτών (6MWD), τη σοβαρότητα της TR και τις επανεισαγωγές λόγω καρδιακής ανεπάρκειας.
Αποτελέσματα
Από τους 3100 ασθενείς, το 30% παρουσίαζε μέτρια MR, η οποία συσχετιζόταν με υψηλότερη θνησιμότητα σε 2 έτη (23% έναντι 37%, p<0,0001). Μετά την PSM, οι 217 αντιστοιχισμένοι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ταυτόχρονη M-TEER παρουσίασαν μεγαλύτερη μείωση της TR (-1,9 έναντι -1,6 βαθμούς, P = 0,001), καλύτερη βελτίωση στην ταξινόμηση NYHA και αυξημένη 6MWD κατά την παρακολούθηση. Η επιβίωση ήταν υψηλότερη στην ομάδα συνδυασμένης θεραπείας (87% έναντι 76% σε 1 έτος· 81% έναντι 70% σε 2 έτη, P = 0,005). Σε πολυμεταβλητή ανάλυση, η μέτρια MR προέβλεπε αυξημένη θνησιμότητα [λόγος κινδύνου (HR) 1,81, P = 0,005), ενώ η συνδυασμένη M-TEER προέβλεπε καλύτερη επιβίωση (HR 0,46, P < 0,0001).
Συμπεράσματα
Η μέτρια MR προβλέπει μειωμένη πρόγνωση σε ασθενείς που υποβάλλονται σε T-TEER για τη θεραπεία της σοβαρής TR. Η ταυτόχρονη M-TEER συσχετίζεται με βελτιωμένη επιβίωση και λειτουργικά αποτελέσματα σε αυτόν τον πληθυσμό με πολυβαλβιδοπάθεια. Τα ευρήματα αυτά είναι υποψιογεννή και πρέπει να δοκιμαστούν σε αφιερωμένη τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη μελέτη.
Γίνετε μέλος
Γίνετε μέλος του παγκόσμιου καρδιαγγειακού δικτύου πρωτοβάθμιας φροντίδας. Η συμμετοχή είναι δωρεάν.
Θέλετε να μας πείτε περισσότερα για εσάς;
Ενδιαφέροντα
Θα σας στείλουμε ένα email με σύνδεσμο για την επιβεβαίωση της εγγραφής σας.