Στην εγγραφή EuroTR με 3.100 ασθενείς με σοβαρή τριγλώχινα ανεπάρκεια, το 30 % παρουσίαζε επίσης μέτρια μιτορική ανεπάρκεια, γεγονός που συνδέθηκε με υψηλότερη θνησιμότητα στα 2 έτη (37 % έναντι 23 %). Μετά την αντιστοίχιση με βάση τον δείκτη πιθανότητας (217 ζεύγη), η ταυτόχρονη TEER μιτορικής βαλβίδας σε συνδυασμό με την TEER τριγλώχινας οδήγησε σε μεγαλύτερη μείωση της τριγλώχινας ανεπάρκειας, καλύτερη λειτουργική κατηγορία NYHA και μεγαλύτερη απόσταση βάδισης των 6 λεπτών, καθώς και σε σημαντικά υψηλότερη επιβίωση (87 % έναντι 76 % στα 1 έτη· 81 % έναντι 70 % στα 2 έτη). Στην πολυμεταβλητή ανάλυση, η μέτρια μιτορική ανεπάρκεια προέβλεψε τον θάνατο (HR 1,81) και η συνδυασμένη M-TEER προέβλεψε την επιβίωση (HR 0,46). Δημιουργική υπόθεση: απαιτείται ειδική τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη μελέτη.
Αναλύθηκαν δεδομένα από τον καταγεγραμμένο πίνακα EuroTR (2016-25), συμπεριλαμβανομένων ασθενών με σοβαρή τριγλώχινη ανεπάρκεια (TR) που υποβλήθηκαν σε T-TEER. Τα αποτελέσματα συγκρίθηκαν μεταξύ ασθενών με μη θεραπευόμενη μέτρια μιτρολική ανεπάρκεια (MR) και εκείνων που υπέστησαν ταυτόχρονη M-TEER, χρησιμοποιώντας αντιστοίχιση με βάση το propensity score (PSM). Ο πρωτεύων στόχος ήταν η θνησιμότητα από οποιαδήποτε αιτία σε 2 έτη. Δευτερεύοντες στόχοι περιελάμβαναν την ταξινόμηση της New York Heart Association (NYHA), την απόσταση περπατήματος των 6 λεπτών (6MWD), τη σοβαρότητα της TR και τις επανεισαγωγές λόγω καρδιακής ανεπάρκειας.
Από τους 3100 ασθενείς, το 30% παρουσίαζε μέτρια MR, η οποία συσχετιζόταν με υψηλότερη θνησιμότητα σε 2 έτη (23% έναντι 37%, p<0,0001). Μετά την PSM, οι 217 αντιστοιχισμένοι ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ταυτόχρονη M-TEER παρουσίασαν μεγαλύτερη μείωση της TR (-1,9 έναντι -1,6 βαθμούς, P = 0,001), καλύτερη βελτίωση στην ταξινόμηση NYHA και αυξημένη 6MWD κατά την παρακολούθηση. Η επιβίωση ήταν υψηλότερη στην ομάδα συνδυασμένης θεραπείας (87% έναντι 76% σε 1 έτος· 81% έναντι 70% σε 2 έτη, P = 0,005). Σε πολυμεταβλητή ανάλυση, η μέτρια MR προέβλεπε αυξημένη θνησιμότητα [λόγος κινδύνου (HR) 1,81, P = 0,005), ενώ η συνδυασμένη M-TEER προέβλεπε καλύτερη επιβίωση (HR 0,46, P < 0,0001).
Η μέτρια MR προβλέπει μειωμένη πρόγνωση σε ασθενείς που υποβάλλονται σε T-TEER για τη θεραπεία της σοβαρής TR. Η ταυτόχρονη M-TEER συσχετίζεται με βελτιωμένη επιβίωση και λειτουργικά αποτελέσματα σε αυτόν τον πληθυσμό με πολυβαλβιδοπάθεια. Τα ευρήματα αυτά είναι υποψιογεννή και πρέπει να δοκιμαστούν σε αφιερωμένη τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη μελέτη.
