Inhibitor receptora angiotensyny i neprylizyny w niewydolności serca z zachowaną frakcją wyrzutową i wtórnej niedomykalności zastawki mitralnej
randomizowane badanie PRAISE-MR
Wieloośrodkowe, otwarte, randomizowane badanie ze zaślepionym pierwszorzędowym punktem końcowym u 84 pacjentów z objawową HFpEF i co najmniej umiarkowaną czynnościową niedomykalnością zastawki mitralnej o podłożu przedsionkowym (AFMR), randomizowanych do sakubitrylu/walsartanu (n=41) lub standardowej opieki (n=43). Pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana nachylenia zależności mPAP/CO podczas wysiłku (średnie ciśnienie w tętnicy płucnej do pojemności minutowej serca), mierzona za pomocą sercowo-płucnej próby wysiłkowej z jednoczesną echokardiografią. Po 6 miesiącach nachylenie mPAP/CO istotnie poprawiło się po sakubitrylu/walsartanie (skorygowana różnica między grupami -0,93 mm Hg/L/min; 95% CI -1,80 do -0,07; p=0,035). Towarzyszące korzyści: wyższe szczytowe VO2 (+0,9 vs -0,6 mL/kg/min; p=0,002), wyższy wynik w KCCQ (+10 vs +2 punkty; p=0,002), istotnie niższe NT-proBNP i objętość LA (oba p<0,001) oraz osłabienie dynamicznego wzrostu MR podczas wysiłku (p=0,020). Dawkę docelową osiągnięto u 60%; objawowe niedociśnienie było głównym czynnikiem ograniczającym titrację. Korzyść swoista dla fenotypu, wymagająca potwierdzenia w większych badaniach z punktami końcowymi.
Streszczenie
Tło: Czynnościowa niedomykalność zastawki mitralnej o podłożu przedsionkowym (AFMR) charakteryzuje fenotyp wysokiego ryzyka w niewydolności serca z zachowaną frakcją wyrzutową (HFpEF). Chociaż sakubitryl/walsartan zmniejsza czynnościową MR w HF ze zmniejszoną EF (HFrEF), jego wpływ na hemodynamikę wysiłkową i dynamiczne obciążenie AFMR w HFpEF pozostaje do wyjaśnienia.Metody: W tym wieloośrodkowym, randomizowanym, otwartym badaniu ze zaślepioną oceną pierwszorzędowego punktu końcowego przydzielono 84 pacjentów z objawową HFpEF i co najmniej umiarkowaną AFMR w ciągu poprzedniego roku do sakubitrylu/walsartanu (n=41) lub standardowej opieki (SOC; n=43). Pierwszorzędowym wynikiem była 6-miesięczna zmiana nachylenia zależności średniego ciśnienia w tętnicy płucnej do pojemności minutowej serca (mPAP/CO) podczas wysiłku, oceniana za pomocą sercowo-płucnej próby wysiłkowej z jednoczesną echokardiografią (CPETecho). Wyniki drugorzędowe obejmowały zmiany szczytowego zużycia tlenu (szczytowe VO2), Kansas City Cardiomyopathy Questionnaire (KCCQ), stężeń NT-proBNP, objętości i czynności LA oraz nasilenia AFMR w spoczynku i podczas obciążenia.Wyniki: Po 6 miesiącach sakubitryl/walsartan istotnie poprawił nachylenie mPAP/CO w porównaniu z SOC (skorygowana różnica zmiany między grupami: -0,93mmHg/L/min; 95%CI: -1,80 do -0,07; p=0,035). Tej korzyści hemodynamicznej towarzyszyła poprawa szczytowego VO2 (średnia zmiana: +0,9 vs. -0,6mL/kg/min; p=0,002) i KCCQ (mediana wzrostu: 10 vs. 2 punkty; p=0,002). Zaobserwowano istotne zmniejszenie NT-proBNP i objętości LA (p<0,001 dla obu), wraz z istotnym stłumieniem dynamicznego wzrostu MR podczas wysiłku (p=0,020). Dawkę docelową osiągnięto u 60% pacjentów, przy czym objawowe niedociśnienie było głównym czynnikiem ograniczającym titrację.Wnioski: W HFpEF i AFMR sakubitryl/walsartan wiązał się z poprawą hemodynamiki wysiłkowej i szczytowego VO2 oraz z osłabieniem wywołanego wysiłkiem wzrostu AFMR. Wyniki te sugerują korzyść swoistą dla fenotypu, wymagającą potwierdzenia w większych, kontrolowanych placebo badaniach klinicznych z punktami końcowymi.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.




