TR
Giriş yap

Bilimsel güncellemeler ·

Hipertansiyon: tanısal ve terapötik eşikler üzerinde uzlaşabilir miyiz?

EPCCS 2018 Prof. Richard McManus'un, Yıllık EPCCS KV Zirvesi sırasında sunduğu, eşiklere ilişkin kanıta, kılavuzlar arasındaki farklara ve aile hekiminin rolüne dair sunumundan izlenimler.

Yaklaşık 20 Avrupa ülkesinden aile hekimleri, Birinci Basamak için Yıllık EPCCS KV Zirvesi'ne katılmak üzere Barselona'ya geldi. Avrupa'nın farklı köşelerinden birinci basamak hekimleri arasındaki canlı tartışmaların ve etkileşimin yanı sıra, bu zirvenin önemli bir amacı özellikle birinci basamağa yönelik kılavuz belgeler hazırlamaktır. Oturumlar, yalnızca bir konudaki güncel kanıtların gözden geçirilmesini değil, aynı zamanda birinci basamağa özgü hususların tartışılmasını ve kanıttaki zorlukların ve boşlukların belirlenmesini sağlayacak şekilde düzenlendi. Bu oturumlar diyabet ve vasküler bakım, lipid yönetimi, hipertansiyon ve kalp yetmezliğine odaklandı. Oturumlara dayanarak EPCCS_kılavuz_belgeleri (https://ipccs.org/epccs-guidance-documents/) yazılacaktır. Prof. Richard McManus (Oxford, Birleşik Krallık) sunumuna, 2017'ye kadar hepsinin hipertansiyonu muayenehanede 140/90 mmHg veya evde ölçülen 135/85 mmHg olarak tanımladığı başlıca kılavuzlara genel bir bakışla başladı. Ancak 2017'de ACC/AHA Yüksek Kan Basıncı Kılavuzu, hipertansiyonu yeniden tanımlayarak sistolik kan basıncı (SKB) 130-139 mmHg arasında ise evre 1 hipertansiyon, SKB ≥140 mmHg ise evre 2 hipertansiyon olarak belirledi. Bu, tedavi çalışmalarındaki gözlemlere ve KB arttıkça KV sonlanım noktalarındaki artışa dayanmaktadır. Ancak McManus, farklı eşikler özel çalışmalarda kapsamlı biçimde test edilmediği için bir eşik seçmenin keyfi olduğunu düşünmektedir. Yine de özet olarak, her 10 mmHg'lık artış için inme riskinde %38 ve KKH riskinde %18 artış vardır. 2013 ESH/ESC Hipertansiyon Kılavuzları, hipertansiyonun taranması ve tanısı için KB'nin muayenehanede ölçülmesini önermektedir. Ancak muayenehane dışı ölçümler belirli koşullarda düşünülebilir; bu da gerçekte hemen hemen tüm hastalara uygulanabilir. ABD'de kılavuzlardaki değişiklikler artık hipertansiyonun tanısı ve sürekli yönetimi için muayenehane dışı ölçümlerin önerilmesiyle sonuçlanmıştır. Öneriyi değiştiren bu gelişme, KB gün boyunca ve mevsimler arasında değiştiği için rutin ölçümlerin çoğu zaman kusurlu olduğunun gösterilmesinin ardından gerçekleşti. Birden fazla ölçüm, ortalama KB'nin daha iyi bir tahminini verir. Konuşma, alkol alımı, yanlış boyutta manşon gibi birçok faktör KB ölçümünü etkiler. Ayrıca, SKB'nin hemşire tarafından ölçüldüğünde aile hekimi tarafından ölçüldüğüne kıyasla 7 mmHg daha düşük olduğu gösterilmiştir.

Hipertansiyon klinik ölçüme dayanarak tanınır, ancak okumalar kusurlu olabilir ve bu nedenle tanı koymak haftalar/aylar sürebilir. Rutin klinik KB ölçümlerinin hipertansiyon çalışmalarındaki kadar doğru olmadığı unutulmamalıdır. Ambulatuvar kan basıncı izlemi (AKBİ), olağan KB'nin daha iyi bir ölçümünü sağlar ve tanı için altın standart ile en maliyet etkin yöntem olarak kabul edilir. AKBİ beyaz önlük ve maskelenmiş hipertansiyonun saptanmasına yardımcı olabilir, ancak herkes için mevcut olmayabilir. Ayrıca, uykuyu ve etkinlikleri bozabildiği için bazı kişilerce zor tolere edilir. Kimlerin AKBİ'den yarar göreceğinin önceden taranması bu sorunu kısmen çözebilir. Buna ek olarak, KB'de ev-klinik farkının belirleyicileri AKBİ ihtiyacını azaltır. PROOF-BP_çevrimiçi_hesaplayıcısı (https://sentry.phc.ox.ac.uk/proof-bp/) böyle bir tarama algoritmasıdır ve AKBİ'nin gerekli olduğu kişilerin belirlenmesine yardımcı olabilir. 25 çalışmanın meta-analizi, kendi kendine izlemenin çeşitli tele-izleme biçimleriyle birleştirilmesi gibi eş müdahalenin yoğunluğunun artmasının KB kontrolü açısından etkinlikte artışla sonuçlandığını göstermiştir. Dolayısıyla güçlü bir kanıt temeli artık uzun dönem yönetim için ev izlemesinin kullanılmasını desteklemektedir.

2013 ESH/ESC hipertansiyon yönetimi kılavuzları <140 mmHg'lık bir SKB hedefi önerirken, 2017 ACC/AHA kılavuzları hipertansiyonu ve tedavi hedefini <130/80 mmHg olarak yeniden tanımlamıştır. İkinci değişiklik esas olarak SPRINT çalışmasının sonuçlarına dayanmaktadır; bu çalışma, hipertansiyonu ve artmış KVH riski olan, ancak diyabeti olmayan hastalarda yoğun tedavi (SKB <120 mmHg) ile standart tedavi (SKB <140 mmHg) karşılaştırıldığında, KV ölüm dahil KV olaylardan oluşan bileşik birincil sonuçta anlamlı bir azalma göstermiştir. >75 yaş bireyler benzer sonuçlar göstermiştir. SPRINT çalışması, katılımcı beş dakika dinlendikten sonra, çoğunlukla gözetimsiz üç okumayla otomatik klinik KB ölçümü kullanmıştır. Tüm çalışma popülasyonunda, yoğun tedavi grubunda standart gruba kıyasla hipotansiyon ve senkop gibi daha fazla advers olay görülmüştür. Benzer sonuçlar, SPRINT popülasyonuna benzer, ancak tip 2 diyabeti olan hastaları kaydeden ACCORD çalışmasında gözlenmiştir. Burada ölümcül olmayan MI, ölümcül olmayan inme veya KV ölümden oluşan birincil sonuç yoğun ve standart tedavi karşılaştırmasında anlamlı olarak azalmamış, hipotansiyon, aritmi ve hiperkalemi dahil advers olaylar ise yoğun tedavide anlamlı olarak daha sık görülmüştür. SPS3 çalışmasında, yakın zamanda lakünar inme geçirmiş hastalar 130-149 mmHg ile <130 mmHg SKB hedefine randomize edilmiştir. Sonuçlar, inme birincil sonucunda anlamlı bir fark göstermemiş, ancak daha düşük hedef grubunda inmede azalma yönünde bir eğilim görülmüştür. İki grup arasında zarar açısından fark yoktur. Son olarak HOPE-3 çalışması, orta riskli ve KVH'si olmayan bireylerde, iki farklı randomizasyonla yapılmıştır: KB tedavisi ile KB tedavisi olmaması ve statinler ile statin olmaması. KB tedavisi grubunda KB düşmüştür, ancak bir alt analiz, evre 1 hipertansiyonu olduğu düşünülen bireylerin aslında evre 2 hipertansiyona sahip olduğunu ve antihipertansif ilaçla tedavi edilmeleri gerektiğini göstermiştir. Son olarak, bir meta-analiz SKB <140/90 mmHg olan hastalarda birincil korunma için tedaviyi desteklememiştir.

Sonuç olarak, SPRINT çalışmasının sonuçları KB'yi tedavi etmek için <130/80 mmHg eşiğinin kullanılmasının yararlı olduğunu göstermiştir, ancak SPRINT'te hastaların %90'ının başlangıçta zaten antihipertansif ilaç kullandığı unutulmamalıdır. ACCORD çalışması ve SPS3 çalışması bu sonuçları doğrulamıştır, ancak bu çalışmaların gücü yetersiz olmuş olabilir. HOPE-3 çalışması, orta riskli bireylerde <140 mmHg hedefinin yararlı olmadığını düşündürmektedir. HOPE-3 verileri ayrıca mevcut tedavi eşiklerinin birincil korunma için uygun olduğunu düşündürmektedir. Ayrıca bir meta-analiz, birincil korunma için <140/90 mmHg tedavisini desteklememiştir.

Mark van der Wel (Nijmegen, Hollanda) bu oturumu AKBİ üzerine pratik bir atölye çalışmasıyla sonlandırdı. KB ölçümlerindeki zorlukları ele aldı ve personelin protokol konusunda eğitilmesinin zaman ve çaba gerektirdiğini, ancak KB ölçümlerinin daha iyi uygulanmasıyla sonuçlandığını açıkladı. Ardından katılımcılara hastaları için AKBİ kullanıp kullanmadıklarını sordu; bunu hastaların onu nasıl kullanması gerektiği, hatalı okumalarla ne yapılacağı, ne zaman kullanılacağı ve okumalardan verilerin nasıl seçileceği üzerine bir tartışma izledi.
Barselona'daki EPCSS KV Zirvesi 2018 sırasında gerçekleşen bu oturuma (sunum ve tartışma) dayanarak bu konuda bir EPCCS_Kılavuz_Belgesi (https://ipccs.org/epccs-guidance-documents/) hazırlayacağız.

Hipertansiyon

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal