Genotip kılavuzluğunda oral P2Y12 inhibitörü seçiminin, perkütan koroner girişim sonrasında iskemik sonuçlar üzerinde geleneksel klopidogrel tedavisine kıyasla etkisi
TAILOR-PCI randomize klinik çalışması.
Genotip kılavuzluğunda P2Y12 inhibitörü seçimini inceleyen TAILOR-PCI çalışması, farmakogenomik kılavuzluğunda tedavi ile standart klopidogrel karşılaştırıldığında daha az iskemik olaya yönelik bir eğilim göstermiştir, ancak birincil sonlanım noktası istatistiksel olarak anlamlı değildi. Çalışma, kişiye özgü antitrombosit tedavi kavramını ilerletmiştir.
Amaçlar
PKG sonrasında CYP2C19 LOF taşıyıcılarında genotip kılavuzluğunda oral P2Y12 inhibitörü stratejisinin iskemik sonuçlar üzerindeki etkisini belirlemek. TASARIM, ORTAM VE KATILIMCILAR: Akut koroner sendrom (AKS) veya stabil koroner arter hastalığı (KAH) nedeniyle PKG uygulanan 5302 hastada açık etiketli randomize klinik çalışma. Hastalar Mayıs 2013 ile Ekim 2018 arasında ABD, Kanada, Güney Kore ve Meksika'daki 40 merkezde alındı; son takip tarihi Ekim 2019 idi.
Yöntemler
Genotip kılavuzluğunda gruba (n = 2652) randomize edilen hastalara hasta başı genotipleme yapıldı. CYP2C19 LOF taşıyıcılarına tikagrelor, taşıyıcı olmayanlara klopidogrel reçete edildi. Geleneksel gruba (n = 2650) randomize edilen hastalara klopidogrel reçete edildi ve 12 ay sonra genotipleme yapıldı. ANA SONUÇLAR VE ÖLÇÜMLER: Birincil sonlanım noktası, 12. ayda kardiyovasküler ölüm, miyokard enfarktüsü, inme, stent trombozu ve şiddetli tekrarlayan iskeminin bir bileşikti. İkincil bir sonlanım noktası 12. ayda majör veya minör kanamaydı. Birincil analiz CYP2C19 LOF varyantları olan hastalarda yapıldı ve ikincil analiz randomize edilen tüm hastaları içeriyordu. Çalışma, 0,50'lik minimum tehlike oranını saptamak için %85 güce sahipti.
Bulgular
Randomize edilen 5302 hasta arasında (ortanca yaş, 62 yıl; %25 kadın), %82'sinde AKS ve %18'inde stabil KAH vardı; %94'ü çalışmayı tamamladı. CYP2C19 LOF varyantları olan 1849 hastadan, genotip kılavuzluğunda tedaviye atanan 903 hastanın 764'ü (%85) tikagrelor, geleneksel tedaviye atanan 946 hastanın 932'si (%99) klopidogrel aldı. Birincil sonlanım noktası, 12. ayda genotip kılavuzluğunda tedavi grubunda 903 CYP2C19 LOF taşıyıcısının 35'inde (%4,0), geleneksel tedavi grubunda 946 taşıyıcının 54'ünde (%5,9) görüldü (tehlike oranı [HR], 0,66 [%95 GA, 0,43-1,02]; p = 0,06). Önceden belirlenmiş 11 ikincil sonlanım noktasının hiçbirinde anlamlı fark görülmedi; buna 12. ayda genotip kılavuzluğunda gruptaki (%1,9) ile geleneksel tedavi grubundaki (%1,6) CYP2C19 LOF taşıyıcılarında majör veya minör kanama dahildir (HR, 1,22 [%95 GA, 0,60-2,51]; p = 0,58). Randomize edilen tüm hastalar arasında birincil sonlanım noktası genotip kılavuzluğunda grupta 2641 hastanın 113'ünde (%4,4), geleneksel grupta 2635 hastanın 135'inde (%5,3) görüldü (HR, 0,84 [%95 GA, 0,65-1,07]; p = 0,16).
Sonuçlar
PKG uygulanan AKS ve stabil KAH'lı CYP2C19 LOF taşıyıcıları arasında, hasta başı genotipleme olmaksızın geleneksel klopidogrel tedavisiyle karşılaştırıldığında, genotip kılavuzluğunda oral P2Y12 inhibitörü seçimi; önceden belirlenmiş analiz planına ve çalışmanın 12. ayda saptamak üzere güçlendirildiği tedavi etkisine göre, kardiyovasküler ölüm, miyokard enfarktüsü, inme, stent trombozu ve şiddetli tekrarlayan iskeminin bileşik sonlanım noktasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark ile sonuçlanmadı.
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.