Birleşik Krallık'taki iskemik kalp hastalığı olan hastalarda allopurinol ile olağan bakımın karşılaştırılması (ALL-HEART)
çok merkezli, prospektif, randomize, açık etiketli, sonlanım noktası körlenmiş çalışma.
ALL-HEART çalışması, endotel fonksiyonu ve oksidatif stres üzerindeki kuramsal yararlarına rağmen allopurinolün gutu olmayan iskemik kalp hastalığı hastalarında kardiyovasküler sonuçları iyileştirmediğini gösterdi. Büyük ve pragmatik olan bu negatif sonuç, allopurinolün kardiyovasküler önleme amacıyla kullanılmasına karşı bir gerekçe oluşturdu.
Arka plan
Allopurinol, gut hastalarını tedavi etmek için kullanılan bir ürat düşürücü tedavidir. Önceki çalışmalar, allopurinolün çeşitli kardiyovasküler parametreler üzerinde olumlu etkileri olduğunu göstermiştir. ALL-HEART çalışması, allopurinol tedavisinin iskemik kalp hastalığı olan hastalarda majör kardiyovasküler sonuçları iyileştirip iyileştirmediğini belirlemeyi amaçlamıştır.
Yöntemler
ALL-HEART, İngiltere ve İskoçya'daki 18 bölgesel merkezde yürütülen, hastaların 424 birinci basamak uygulamasından alındığı çok merkezli, prospektif, randomize, açık etiketli, sonlanım noktası körlenmiş bir çalışmaydı. Uygun hastalar 60 yaş veya üzerindeydi, iskemik kalp hastalığı vardı ancak gut öyküsü yoktu. Katılımcılar, bir web tabanlı uygulama veya etkileşimli sesli yanıt sistemi aracılığıyla erişilen merkezi, web tabanlı bir randomizasyon sistemi kullanılarak (1:1) rastgele atandı ve günde 600 mg dozuna kadar titre edilen oral allopurinol (başlangıçta orta derecede böbrek bozukluğu olan katılımcılarda günde 300 mg) almak veya olağan bakıma devam etmek üzere gruplandı. Birincil sonuç, ölümcül olmayan miyokard enfarktüsü, ölümcül olmayan inme veya kardiyovasküler ölümden oluşan bileşik kardiyovasküler sonlanım noktasıydı. Cox orantılı tehlikeler modelindeki tehlike oranı (allopurinol ile olağan bakım), değiştirilmiş tedavi niyeti analizinde (rastgele atandıktan sonra dışlama ölçütlerinden birini karşıladığı sonradan anlaşılan hastalar hariç tutularak) üstünlük açısından değerlendirildi. Güvenlilik analizi popülasyonu, değiştirilmiş tedavi niyeti olağan bakım grubundaki tüm hastaları ve allopurinol grubunda randomize ilaçtan en az bir doz alan hastaları içeriyordu. Bu çalışma EU Clinical Trials Register'a EudraCT 2013-003559-39 ve ISRCTN'ye ISRCTN32017426 ile kayıtlıdır.
Bulgular
7 Şubat 2014 ile 2 Ekim 2017 arasında 5937 katılımcı kaydedildi ve ardından allopurinol veya olağan bakım almak üzere rastgele atandı. Randomizasyondan sonra 216 hastanın dışlanmasının ardından, 5721 katılımcı (ortalama yaş 72,0 yıl [SS 6,8], 4321 [%75,5] erkek ve 5676 [%99,2] beyaz) değiştirilmiş tedavi niyeti popülasyonuna dahil edildi; bunların 2853'ü allopurinol grubunda, 2868'i olağan bakım grubundaydı. Çalışmadaki ortalama takip süresi 4,8 yıldı (1,5). Randomize tedavi grupları arasında birincil sonlanım noktası hızlarında bir fark olduğuna dair kanıt yoktu. Allopurinol grubunda 314 (%11,0) katılımcıda (100 hasta-yılı başına 2,47 olay) ve olağan bakım grubunda 325 (%11,3) katılımcıda (100 hasta-yılı başına 2,37 olay) birincil sonlanım noktası görüldü (tehlike oranı [HR] 1,04 [%95 GA 0,89-1,21], p=0,65). Allopurinol grubunda 288 (%10,1) katılımcı ve olağan bakım grubunda 303 (%10,6) katılımcı herhangi bir nedenle öldü (HR 1,02 [%95 GA 0,87-1,20], p=0,77).
Sonuçlar
60 yaş veya üzerinde, iskemik kalp hastalığı olan ancak gut öyküsü bulunmayan hastalarda yürütülen bu geniş randomize klinik çalışmada, allopurinol tedavisine randomize edilen katılımcılar ile olağan bakıma randomize edilenler arasında ölümcül olmayan miyokard enfarktüsü, ölümcül olmayan inme veya kardiyovasküler ölümden oluşan birincil sonuç açısından fark yoktu.
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.