Sekonder mitral yetmezliği ve kalp yetmezliği olan hastalarda hastaneye yatışlar ve mortalite
COAPT çalışması.
Uzun dönemli COAPT analizi, transkateter kenardan kenara onarımın (MitraClip) kalp yetmezliği ve ciddi sekonder mitral yetmezliği olan hastalarda hastaneye yatışları ve mortaliteyi kalıcı olarak azalttığını, yararın ilk takip döneminin ötesinde de sürdüğünü doğruladı.
Arka plan
Transkateter kenardan kenara onarımın (TEER), kalp yetmezliği (KY) ve ciddi sekonder mitral yetmezliği olan hastalarda hastaneye yatış hızı ve bunların prognostik etkisi üzerindeki etkisi bilinmemektedir.
Amaçlar
Bu çalışma, COAPT (Fonksiyonel Mitral Yetmezliği Olan Kalp Yetmezliği Hastalarında MitraClip Perkütan Tedavisinin Kardiyovasküler Sonuçlarının Değerlendirilmesi) çalışmasında MitraClip perkütan kenardan kenara onarım sisteminin ölümcül ve ölümcül olmayan hastaneye yatışlar üzerindeki etkisini ve bunların mortaliteyle ilişkisini değerlendirmeyi amaçladı.
Yöntemler
Ciddi sekonder mitral yetmezliği olan KY'li hastalar (n = 614), TEER artı kılavuz yönlendirmeli tıbbi tedavi (GDMT) veya tek başına GDMT'ye randomize edildi. Hastaneye yatışlar, o yatış sırasında ölüm gerçekleştiyse ölümcül, hasta canlı taburcu edildiyse ölümcül olmayan olarak sınıflandırıldı.
Bulgular
İki yıl sonunda, TEER tedavisi tek başına GDMT ile karşılaştırıldığında, herhangi bir kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatışın (KYHY) (%34,8 ve %56,4; HR: 0,51; %95 GA: 0,39-0,66) ve ölümcül KYHY'nin (%6,5 ve %12,6; HR: 0,47; %95 GA: 0,26-0,85) ilk olaya kadar geçen süre hızlarının daha düşük olmasıyla sonuçlandı. TEER ayrıca tüm nedenlere bağlı ölümcül olmayan ve ölümcül hastaneye yatış hızlarının daha düşük olmasıyla sonuçlandı. 2 yıllık takip döneminde, TEER uygulanan hastalar, tek başına GDMT ile tedavi edilen hastalara göre ortalama 2 ay daha fazla süre hayatta ve hastane dışında kaldı (581 ± 27 gün ve 519 ± 26 gün; P = 0,002). Tüm KYHY'ler (düzeltilmiş HR: 6,37; %95 GA: 4,63-8,78) ve ölümcül olmayan KYHY'ler (düzeltilmiş HR: 1,78; %95 GA: 1,27-2,49) hem TEER hem de GDMT gruplarında 2 yıllık mortalitenin artmasıyla tutarlı biçimde bağımsız olarak ilişkiliydi (sırasıyla P etkileşim = 0,34 ve 0,39).
Sonuçlar
COAPT çalışmasında, ciddi sekonder mitral yetmezliği olan KY hastalarında perkütan kenardan kenara onarım sistemiyle TEER uygulananlarda, tek başına GDMT ile karşılaştırıldığında ölümcül ve ölümcül olmayan tüm nedenlere bağlı hastaneye yatışların ve KYHY'nin 2 yıllık hızları daha düşüktü ve hastalar hayatta ve hastane dışında daha fazla zaman geçirdi. KYHY'ler, tedaviden bağımsız olarak mortaliteyle güçlü biçimde ilişkiliydi. (Fonksiyonel Mitral Yetmezliği Olan Kalp Yetmezliği Hastalarında MitraClip Perkütan Tedavisinin Kardiyovasküler Sonuçlarının Değerlendirilmesi [COAPT Çalışması] ve COAPT CAS [COAPT]; NCT01626079).
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.





