Atriyal Fibrilasyonu Olan Hastalarda Diyabet ve Obezitenin Erken Ritim Kontrolü ile Olağan Bakımın Tedavi Etkisine Katkısı
EAST-AFNET 4 Randomize Klinik Çalışmasının İkincil Analizi.
Bu EAST-AFNET 4 alt analizi, AF'de erken ritim kontrolünün yararının diyabeti ve obezitesi olan ve olmayan hastalarda tutarlı olduğunu doğrulamış ve evrensel erken ritim yönetimini desteklemiştir.
Amaçlar
VKİ ve diyabetin EAST-AFNET 4'teki sonuçlar üzerindeki etkilerini değerlendirmek. TASARIM, ORTAM VE KATILIMCILAR: EAST-AFNET 4, 11 Avrupa ülkesinde yürütülen, uluslararası, araştırmacı girişimli, paralel gruplu, açık, sonuç değerlendirmesi kör randomize bir klinik çalışmadır. Erken atriyal fibrilasyonu (AF, kayıttan ≤1 yıl önce tanı konmuş) ve kardiyovasküler durumları olan hastalar çalışmaya alınmaya uygundu. Mevcut analiz, hastaları randomizasyona göre tedavi grubuna atayan (tedavi niyeti popülasyonu) nihai, kilitlenmiş veri setinde gerçekleştirilen, EAST-AFNET 4 çalışmasının önceden belirlenmiş bir ikincil analizidir. EAST-AFNET 4, Haziran 2010 ile Mayıs 2020 arasında yürütülmüş olup nihai kilitlenmiş veri tabanının bu ikincil analizi 2024'te yapılmıştır.
Yöntemler
EAST-AFNET 4, hastaları rastgele olarak erken ritim kontrolüne veya olağan bakıma atamıştır. ANA SONUÇLAR VE ÖLÇÜM: Bu analizin ve EAST-AFNET 4 çalışmasının birincil sonucu; kardiyovasküler ölüm, inme, kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatış veya akut koroner sendromdan oluşan bir bileşiktir.
Bulgular
Obezitesi olan 1086 hasta (VKİ ≥30; ortalama [SS] VKİ 34,5 [4,2]) ve obezitesi olmayan 1690 hasta (VKİ <30; ortalama [SS] VKİ 25,9 [2,6]) vardı. Genel ortalama hasta yaşı 70 idi ve 1293 hasta (%46,6) kadındı. Obezitesi olan hastalar daha gençti (ortalama [SS] yaş, 68 [8,6] ve 72 [7,7] yıl) ve obezitesi olmayan hastalara kıyasla daha sık paroksismal olmayan AF paternlerine sahipti (%31 ve %24). Ortalama (SS) CHA2DS2-VASc skorunda fark yoktu (3,4 [1,3] ve 3,3 [1,3]). Obezite, erken ritim kontrolü tedavisinin ilk birincil sonuç üzerindeki etkisini değiştirmedi (tehlike hızı nokta tahminleri: VKİ <30, 0,84; VKİ ≥30, 0,69; etkileşim için P = 0,22). Diyabetli hastalar daha gençti (ortalama [SS] yaş, 69 [8,6] ve 71 [8,2] yıl; P = 0,001) ve ortalama CHA2DS2-VASC skorları daha yüksekti (4,06 ve 3,11; P < 0,001). Diyabet, erken ritim kontrolünün tedavi etkisiyle etkileşim göstermedi (diyabet: tehlike oranı [HR], 0,77; %95 GA, 0,57-1,05; diyabet yok: HR, 0,78; %95 GA, 0,64-0,96; etkileşim için P = 0,93). Diyabeti olan ve olmayan hastalar arasında güvenlilik sonuçlarında fark yoktu (351 hastanın 64'ü [%18,2] ve 1039 hastanın 167'si [%16,1]; etkileşim için P = 0,99).
Sonuçlar
EAST-AFNET 4 randomize klinik çalışmasının bu ikincil analizi, erken ritim kontrolü tedavisinin diyabeti olan ve olmayan hastalarda ve obezitesi olan ve olmayan hastalarda etkinliğini ve güvenliliğini koruduğunu göstermektedir.
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.





