Αυτή η υποανάλυση της EAST-AFNET 4 επιβεβαίωσε ότι το όφελος του πρώιμου ελέγχου ρυθμού στην AF είναι σταθερό σε ασθενείς με και χωρίς διαβήτη και παχυσαρκία, υποστηρίζοντας την καθολική πρώιμη διαχείριση ρυθμού.
Αξιολόγηση των επιδράσεων του ΔΜΣ και του διαβήτη στα αποτελέσματα στην EAST-AFNET 4. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ, ΠΛΑΙΣΙΟ, ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ: Η EAST-AFNET 4 είναι μια διεθνής, τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή με πρωτοβουλία ερευνητή, παράλληλων ομάδων, ανοικτή, με τυφλή αξιολόγηση αποτελέσματος, που διεξήχθη σε 11 ευρωπαϊκές χώρες. Ασθενείς με πρώιμη κολπική μαρμαρυγή (AF, που διαγνώστηκε ≤1 έτος πριν από την ένταξη) και καρδιαγγειακές παθήσεις ήταν επιλέξιμοι για συμμετοχή. Η παρούσα ανάλυση είναι μια προκαθορισμένη δευτερεύουσα ανάλυση της δοκιμής EAST-AFNET 4 που πραγματοποιήθηκε στο τελικό, κλειδωμένο σύνολο δεδομένων, κατανέμοντας τους ασθενείς σε ομάδα θεραπείας με βάση την τυχαιοποίηση (πληθυσμός πρόθεσης θεραπείας). Η EAST-AFNET 4 διεξήχθη από τον Ιούνιο του 2010 έως τον Μάιο του 2020, και αυτή η δευτερεύουσα ανάλυση της τελικής κλειδωμένης βάσης δεδομένων πραγματοποιήθηκε το 2024.
Η EAST-AFNET 4 κατένειμε τυχαία τους ασθενείς είτε σε πρώιμο έλεγχο ρυθμού είτε σε συνήθη φροντίδα. ΚΥΡΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕΤΡΗΣΗ: Το πρωτεύον αποτέλεσμα αυτής της ανάλυσης και της δοκιμής EAST-AFNET 4 είναι ένα σύνθετο αποτέλεσμα καρδιαγγειακού θανάτου, εγκεφαλικού επεισοδίου, νοσηλείας λόγω καρδιακής ανεπάρκειας, ή οξέος στεφανιαίου συνδρόμου.
Υπήρχαν 1086 ασθενείς με παχυσαρκία (ΔΜΣ ≥30· μέσος [ΤΑ] ΔΜΣ 34,5 [4,2]) και 1690 ασθενείς χωρίς παχυσαρκία (ΔΜΣ <30· μέσος [ΤΑ] ΔΜΣ 25,9 [2,6]). Η συνολική μέση ηλικία των ασθενών ήταν 70 έτη, και 1293 ασθενείς (46,6%) ήταν γυναίκες. Οι ασθενείς με παχυσαρκία ήταν νεότεροι (μέση [ΤΑ] ηλικία, 68 [8,6] έναντι 72 [7,7] ετών) και είχαν συχνότερα μη παροξυσμικά πρότυπα AF (31% έναντι 24%) σε σύγκριση με τους ασθενείς χωρίς παχυσαρκία. Δεν υπήρχε διαφορά στη μέση (ΤΑ) βαθμολογία CHA2DS2-VASc (3,4 [1,3] έναντι 3,3 [1,3]). Η παχυσαρκία δεν άλλαξε την επίδραση της θεραπείας πρώιμου ελέγχου ρυθμού στο πρώτο πρωτεύον αποτέλεσμα (σημειακές εκτιμήσεις ρυθμού κινδύνου: ΔΜΣ <30, 0,84· ΔΜΣ ≥30, 0,69· p αλληλεπίδρασης = 0,22). Οι ασθενείς με διαβήτη ήταν νεότεροι (μέση [ΤΑ] ηλικία, 69 [8,6] έναντι 71 [8,2] ετών· p = 0,001) και είχαν υψηλότερη μέση βαθμολογία CHA2DS2-VASc (4,06 έναντι 3,11· p < 0,001). Ο διαβήτης δεν αλληλεπέδρασε με την επίδραση θεραπείας του πρώιμου ελέγχου ρυθμού (διαβήτης: λόγος κινδύνου [HR], 0,77· 95% ΔΕ, 0,57-1,05 έναντι χωρίς διαβήτη: HR, 0,78· 95% ΔΕ, 0,64-0,96· p αλληλεπίδρασης = 0,93). Δεν υπήρχε διαφορά στα αποτελέσματα ασφάλειας μεταξύ ασθενών με και χωρίς διαβήτη (64 από 351 ασθενείς [18,2%] έναντι 167 από 1039 ασθενείς [16,1%]· p αλληλεπίδρασης = 0,99).
Αυτή η δευτερεύουσα ανάλυση της τυχαιοποιημένης κλινικής δοκιμής EAST-AFNET 4 δείχνει ότι η θεραπεία πρώιμου ελέγχου ρυθμού διατηρεί την αποτελεσματικότητα και την ασφάλειά της σε ασθενείς με και χωρίς διαβήτη και σε ασθενείς με και χωρίς παχυσαρκία.
