TR
Giriş yap

Literatür ·

Ejeksiyon Fraksiyonu Azalmış Kalp Yetmezliği Olan Hastalarda Glukagon Benzeri Peptid-1 Reseptör Agonistleri.

Ejeksiyon fraksiyonu azalmış kalp yetmezliği (HFrEF, LVEF ≤%40) olan, eğilim skoruyla eşleştirilmiş 2550 hastada çok merkezli retrospektif kohort (UT Southwestern). GLP-1 reseptör agonisti tedavisi (semaglutid, tirzepatid veya liraglutid), 1 yıllık tüm nedenlere bağlı mortalitede %32 daha düşük oranla (%7,1 ve %10,2; OR 0,68; HR 0,54) ve daha az akut dekompanse kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatışla (%27,7 ve %32,8; OR 0,79) ilişkiliydi; aritmik olaylarda veya yeni AKS/inmede artış olmadı. GLP-1 RA'lar HFrEF'te önerilebilmeden önce prospektif randomize çalışmalar gereklidir.

Arka plan

Glukagon benzeri peptid-1 reseptör agonistleri (GLP-1RA'lar) obezitede ve HFpEF'te kardiyovasküler sonuçları iyileştirmektedir; ancak ejeksiyon fraksiyonu azalmış kalp yetmezliğinde (HFrEF) güvenlilikleri ve etkinlikleri belirsizliğini korumaktadır.

Amaçlar

HFrEF'li hastalarda GLP-1 RA'ların etkinliğini ve güvenliliğini değerlendirmeyi amaçladık.

Yöntemler

2021 ile 2024 arasında HFrEF'li (LVEF ≤%40) erişkin hastalarda çok merkezli retrospektif bir kohort çalışması yürüttük. Semaglutid, tirzepatid veya liraglutid alan hastalar, GLP-1RA kullanmamış hastalarla karşılaştırıldı. Demografik özellikleri, komorbiditeleri, LVEF'i, VKİ'yi, HbA1c'yi ve kılavuza uygun tıbbi tedaviyi dengelemek için eğilim skoru eşleştirmesi (PSM) (1:1; kaliper 0,1) yapıldı. Birincil sonuç ölçütleri 1 yıllık tüm nedenlere bağlı mortalite ve akut dekompanse KY (ADHF) nedeniyle hastaneye yatışlar olmuştur. İkincil sonuç ölçütleri yeni AKS, inme/GİA, AF/flutter ve VT/VF olaylarını içermiştir.

Bulgular

Toplam 127.021 hasta dahil edilme ölçütlerini karşılamıştır. PSM sonrasında 2550 hasta (grup başına n=1275) analiz edilmiştir (ortalama yaş 61,5 ±13 yıl, %33,5 kadın, %66 beyaz, ortalama HbA1c %8,1 ±2,1, ortalama LVEF %30 ±8,7, ortalama VKİ 34,5 ±8,4 kg/m2). GLP-1 RA reçete edilen hastalarda tüm nedenlere bağlı mortalite riski daha düşüktü (%7,1 ve %10,2 OR: 0,68, %95 GA: 0,51-0,90; p=0,006). Olaya kadar geçen süre analizi de tutarlıydı (eşleştirilmiş HR: 0,54 [%95 GA: 0,41-0,7]; p<0,0001). GLP-1 RA grubundaki hastalarda ADHF riski de daha düşüktü (%27,7 ve %32,8 OR: 0,79 [%95 GA: 0,66-0,93]; p=0,005). Yeni başlangıçlı AKS, inme/GİA, AF/flutter ve VT/VF olayları her iki grupta benzerdi.

Sonuçlar

Bu gerçek yaşam kohortunda, HFrEF'te GLP-1RA tedavisi, aritmik olaylarda artış olmaksızın azalmış mortalite ve ADHF ile ilişkili bulunmuştur. Bu bulguları doğrulamak için prospektif randomize çalışmalar gereklidir.

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal