TR
Giriş yap

Literatür ·

Önceden Kafa İçi Kanaması Olan Atriyal Fibrilasyonda Antikoagülasyon

Ulusal Bir Kohortta Rekabet Eden Advers Olaylar.

Atriyal fibrilasyonu ve önceden kafa içi kanaması olan 1502 hastadan oluşan ulusal bir Finlandiya kohortunda, iskemik inme için 1 yıllık risk, antikoagülasyon uygulanmayanlarda %4,1'den DOAK'larla %0,7'ye düşmüş (HR 0,17), kanama riski artmamıştır. Varfarin de inme ve mortalite oranlarını azaltmış, ancak daha yüksek bir kanama riski taşımıştır (HR 1,85); bu risk, terapötik aralıkta geçirilen süre %70 veya daha fazla olduğunda hafiflemiştir. Bu bulgular, bu yüksek riskli popülasyonda DOAK'ları tercih edilen bir antikoagülan olarak desteklemekte ve bireyselleştirilmiş risk-yarar değerlendirmesi gerekliliğinin altını çizmektedir.

Arka plan

Atriyal fibrilasyonu (AF) ve önceden kafa içi kanaması olan hastalar, iskemik ve kanama olayları açısından yüksek risk altındadır ve oral antikoagülasyonun (OAK) yararları ve riskleri belirsizliğini korumaktadır. Tekrarlayan kafa içi kanama, iskemik inme (İİ) ve diğer nedenlere bağlı ölümün rekabet eden risklerini antikoagülasyon stratejisine göre araştırdık.

Yöntemler

İdari kayıtların bağlantılandırıldığı bu ulusal Finlandiya kohort çalışması, 2010-2018'de ilk kez AF tanısı konan ve en az 120 gün önce kafa içi kanaması geçiren hastaları içermiştir. Takip, AF tanısından 90 gün sonra başlamıştır. Hastalar, ilaç satın alımlarına göre direkt oral antikoagülan (DOAK) alan, varfarin alan veya OAK almayan olarak sınıflandırılmıştır. Varfarin kullanıcıları ayrıca terapötik aralıkta geçirilen süreye (TTR) göre katmanlandırılmıştır. Ters olasılık tedavi ağırlıklandırması başlangıç özelliklerini dengelemiştir. Rekabet eden riskler, düzeltilmiş kümülatif insidans fonksiyonları ve nedene özgü Cox regresyonu kullanılarak analiz edilmiştir.

Bulgular

1502 hasta arasında (ortanca yaş 78 yıl [IQR 71-85], %44 kadın, %41'inde yalnızca travmatik kafa içi kanaması), %15'i DOAK, %29'u varfarin ve %56'sı OAK almamıştır. 1. yılda düzeltilmiş mutlak İİ riskleri sırasıyla %0,7, %2,1 ve %4,1; kafa içi kanama %1,2, %2,7 ve %1,9; diğer nedenlere bağlı ölüm %4,7, %8,6 ve %14,7 idi. OAK kullanmayanlarla karşılaştırıldığında, DOAK kullanımı daha düşük İİ riski (HR 0,17; %95 GA 0,04-0,71) ve ölüm riski (HR 0,20; %95 GA 0,09-0,46) ile, artmış kafa içi kanama riski olmaksızın (HR 0,70; %95 GA 0,19-2,50) ilişkiliydi. Varfarin kullanımı daha düşük İİ riski (HR 0,49; %95 GA 0,26-0,93) ve ölüm riski (HR 0,60; %95 GA 0,44-0,80) ile ancak artmış kafa içi kanama riski (HR 1,85; %95 GA 1,01-3,41) ile ilişkiliydi. Varfarin kullanıcıları arasında TTR ≥%70, daha düşük İİ riski (HR 0,24; %95 GA 0,08-0,79) ve ölüm riski (HR 0,19; %95 GA 0,10-0,36) ile ilişkiliydi; ilişkiler daha kötü veya eksik TTR ile zayıfladı.

Sonuçlar

AF ve önceden kafa içi kanaması olan hastalarda OAK, daha düşük İİ ve ölüm riskleriyle ilişkiliydi. DOAK kullanımı artmış kafa içi kanama riskiyle ilişkili değilken, varfarin kullanımı ilişkiliydi. Önceki kafa içi kanamaya ilişkin sınırlı bilgi ve olası artık karıştırıcı etkenler, temkinli yorumlamayı gerektirmektedir. Bu bulgular, bu yüksek riskli popülasyonda bireyselleştirilmiş antikoagülasyon kararlarını desteklemektedir.

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal