Αυτή η μετα-ανάλυση του Lancet τυχαιοποιημένων ελεγχόμενων μελετών επιβεβαίωσε ότι η θεραπεία μείωσης της LDL χοληστερόλης μειώνει τα καρδιαγγειακά συμβάντα σε ηλικιωμένους ασθενείς σε παρόμοιο βαθμό όπως σε νεότερους ασθενείς. Η ανάλυση αντέκρουσε οριστικά την αντίληψη ότι η μείωση των λιπιδίων είναι αναποτελεσματική ή μη ασφαλής σε ηλικιωμένους πληθυσμούς.
Το κλινικό όφελος της θεραπείας μείωσης της LDL χοληστερόλης σε ηλικιωμένους ασθενείς παραμένει αμφιλεγόμενο. Στοχεύσαμε να συνοψίσουμε τα στοιχεία των θεραπειών μείωσης της LDL χοληστερόλης σε ηλικιωμένους ασθενείς.
Σε αυτή τη συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση, αναζητήσαμε στις βάσεις MEDLINE και Embase άρθρα που δημοσιεύθηκαν μεταξύ 1 Μαρτίου 2015 και 14 Αυγούστου 2020, χωρίς περιορισμούς γλώσσας. Συμπεριλάβαμε τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες καρδιαγγειακών αποτελεσμάτων ενός φαρμάκου μείωσης της LDL χοληστερόλης που συνιστάται από τις κατευθυντήριες οδηγίες του 2018 του American College of Cardiology και της American Heart Association, με διάμεση παρακολούθηση τουλάχιστον 2 ετών και δεδομένα για ηλικιωμένους ασθενείς (ηλικίας ≥75 ετών). Αποκλείσαμε μελέτες που εντάσσουν αποκλειστικά συμμετέχοντες με καρδιακή ανεπάρκεια ή υπό αιμοκάθαρση, επειδή οι κατευθυντήριες οδηγίες δεν συνιστούν υπολιπιδαιμική θεραπεία σε τέτοιους ασθενείς χωρίς άλλη ένδειξη. Εξαγάγαμε δεδομένα για ηλικιωμένους ασθενείς χρησιμοποιώντας τυποποιημένη φόρμα δεδομένων για συγκεντρωτικά δεδομένα σε επίπεδο μελέτης. Πραγματοποιήσαμε μετα-ανάλυση του λόγου κινδύνου (RR) για σοβαρά αγγειακά συμβάντα (ένα σύνθετο σημείο καρδιαγγειακού θανάτου, εμφράγματος του μυοκαρδίου ή άλλου οξέος στεφανιαίου συνδρόμου, εγκεφαλικού επεισοδίου, ή στεφανιαίας επαναγγείωσης) ανά μείωση 1 mmol/L στην LDL χοληστερόλη.
Δεδομένα από έξι άρθρα συμπεριλήφθηκαν στη συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση, η οποία περιλάμβανε 24 μελέτες από τη μετα-ανάλυση της Cholesterol Treatment Trialists' Collaboration συν πέντε μεμονωμένες μελέτες. Μεταξύ 244.090 ασθενών από 29 μελέτες, 21.492 (8,8%) ήταν ηλικίας τουλάχιστον 75 ετών, εκ των οποίων 11.750 (54,7%) προέρχονταν από μελέτες στατινών, 6.209 (28,9%) από μελέτες εζετιμίμπης, και 3.533 (16,4%) από μελέτες αναστολέων PCSK9. Η διάμεση παρακολούθηση κυμαινόταν από 2,2 έως 6,0 έτη. Η μείωση της LDL χοληστερόλης μείωσε σημαντικά τον κίνδυνο σοβαρών αγγειακών συμβάντων (n=3.519) σε ηλικιωμένους ασθενείς κατά 26% ανά μείωση 1 mmol/L στην LDL χοληστερόλη (RR 0,74 [ΔΕ 95% 0,61-0,89]· p=0,0019), χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά με τη μείωση κινδύνου σε ασθενείς κάτω των 75 ετών (0,85 [0,78-0,92]· pαλληλεπίδρασης=0,37). Μεταξύ ηλικιωμένων ασθενών, οι RR δεν ήταν στατιστικά διαφορετικοί για τη θεραπεία με στατίνη (0,82 [0,73-0,91]) και χωρίς στατίνη (0,67 [0,47-0,95]· pαλληλεπίδρασης=0,64). Το όφελος της μείωσης της LDL χοληστερόλης σε ηλικιωμένους ασθενείς παρατηρήθηκε για κάθε συστατικό του σύνθετου σημείου, συμπεριλαμβανομένου του καρδιαγγειακού θανάτου (0,85 [0,74-0,98]), εμφράγματος του μυοκαρδίου (0,80 [0,71-0,90]), εγκεφαλικού επεισοδίου (0,73 [0,61-0,87]), και στεφανιαίας επαναγγείωσης (0,80 [0,66-0,96]).
Σε ασθενείς ηλικίας 75 ετών και άνω, η μείωση των λιπιδίων ήταν εξίσου αποτελεσματική στη μείωση των καρδιαγγειακών συμβάντων όσο και σε ασθενείς κάτω των 75 ετών. Αυτά τα αποτελέσματα θα πρέπει να ενισχύσουν τις συστάσεις των κατευθυντήριων οδηγιών για τη χρήση υπολιπιδαιμικών θεραπειών, συμπεριλαμβανομένης της θεραπείας χωρίς στατίνη, σε ηλικιωμένους ασθενείς.
