EN Menu

31 Μαρ. 2021

Επιδράσεις της δαπαγλιφλοζίνης στη θνησιμότητα σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο

μια προκαθορισμένη ανάλυση της τυχαιοποιημένης ελεγχόμενης μελέτης DAPA-CKD.

Hiddo J L Heerspink, C David Sjöström, Niels Jongs et al. - European heart journal

Αυτή η προκαθορισμένη ανάλυση θνησιμότητας της DAPA-CKD επιβεβαίωσε ότι η δαπαγλιφλοζίνη μειώνει σημαντικά τη θνησιμότητα από κάθε αιτία σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο, ανεξάρτητα από την κατάσταση διαβήτη. Το όφελος επιβίωσης ενίσχυσε τα επιχειρήματα υπέρ της καθολικής χρήσης αναστολέων SGLT2 στη χρόνια νεφρική νόσο.

Στόχοι

Τα ποσοστά θνησιμότητας από χρόνια νεφρική νόσο (CKD) έχουν αυξηθεί την τελευταία δεκαετία. Σε αυτή την προκαθορισμένη ανάλυση της μελέτης DAPA-CKD, προσδιορίσαμε τις επιδράσεις της δαπαγλιφλοζίνης στις καρδιαγγειακές και μη καρδιαγγειακές αιτίες θανάτου.

Μέθοδοι

Η DAPA-CKD ήταν μια διεθνής, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη με διάμεση παρακολούθηση 2,4 ετών. Επιλέξιμοι συμμετέχοντες ήταν ενήλικες ασθενείς με CKD, οριζόμενη ως λόγος λευκωματίνης προς κρεατινίνη ούρων (UACR) 200-5000 mg/g και εκτιμώμενος ρυθμός σπειραματικής διήθησης (eGFR) 25-75 mL/min/1,73 m². Η θνησιμότητα από κάθε αιτία ήταν ένα βασικό δευτερεύον καταληκτικό σημείο. Ο καρδιαγγειακός και μη καρδιαγγειακός θάνατος κρίθηκε από ανεξάρτητη επιτροπή κλινικών συμβάντων. Η μελέτη DAPA-CKD τυχαιοποίησε τους συμμετέχοντες σε δαπαγλιφλοζίνη 10 mg/ημέρα (n = 2152) ή εικονικό φάρμακο (n = 2152). Η μέση ηλικία ήταν 62 έτη, το 33% ήταν γυναίκες, το μέσο eGFR ήταν 43,1 mL/min/1,73 m², και ο διάμεσος UACR ήταν 949 mg/g. Κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης, απεβίωσαν 247 (5,7%) ασθενείς, εκ των οποίων 91 (36,8%) απεβίωσαν από καρδιαγγειακές αιτίες, 102 (41,3%) από μη καρδιαγγειακές αιτίες, και σε 54 (21,9%) ασθενείς η αιτία θανάτου ήταν απροσδιόριστη. Η σχετική μείωση κινδύνου για τη θνησιμότητα από κάθε αιτία με τη δαπαγλιφλοζίνη (31%, λόγος κινδύνου [HR] [διάστημα εμπιστοσύνης (ΔΕ) 95%] 0,69 [0,53, 0,88]· p = 0,003) ήταν συνεπής σε όλες τις προκαθορισμένες υποομάδες. Η επίδραση στη θνησιμότητα από κάθε αιτία οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό σε μια σχετική μείωση κινδύνου 46% του μη καρδιαγγειακού θανάτου (HR [ΔΕ 95%] 0,54 [0,36, 0,82]). Οι θάνατοι λόγω λοιμώξεων και κακοηθειών ήταν οι πιο συχνές αιτίες μη καρδιαγγειακών θανάτων και μειώθηκαν με τη δαπαγλιφλοζίνη έναντι του εικονικού φαρμάκου.

Συμπεράσματα

Σε ασθενείς με CKD, η δαπαγλιφλοζίνη παρέτεινε την επιβίωση ανεξάρτητα από τα αρχικά χαρακτηριστικά των ασθενών. Τα οφέλη οφείλονταν σε μεγάλο βαθμό σε μειώσεις του μη καρδιαγγειακού θανάτου.