Η μελέτη AMPLITUDE-O κατέδειξε ότι η εφπεγλενατίδη, ένας αγωνιστής υποδοχέα GLP-1 βασισμένος σε εξενδίνη, μείωσε τα καρδιαγγειακά συμβάντα και τις νεφρικές εκβάσεις σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 και υψηλό καρδιαγγειακό κίνδυνο. Αυτή ήταν η έκτη θετική μελέτη καρδιαγγειακών εκβάσεων για GLP-1 RA, επεκτείνοντας το όφελος της κατηγορίας σε έναν δομικά διαφορετικό παράγοντα.
Τέσσερις αγωνιστές υποδοχέα πεπτιδίου-1 παρόμοιου με γλυκαγόνη (GLP-1) που είναι δομικά παρόμοιοι με το ανθρώπινο GLP-1 έχει αποδειχθεί ότι μειώνουν τον κίνδυνο ανεπιθύμητων καρδιαγγειακών συμβάντων σε άτομα με διαβήτη τύπου 2. Η επίδραση ενός αγωνιστή υποδοχέα GLP-1 βασισμένου σε εξενδίνη, της εφπεγλενατίδης, στις καρδιαγγειακές και νεφρικές εκβάσεις σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 που έχουν επίσης υψηλό κίνδυνο ανεπιθύμητων καρδιαγγειακών συμβάντων είναι αβέβαιη.
Σε αυτή την τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη που διεξήχθη σε 344 κέντρα σε 28 χώρες, αξιολογήσαμε την εφπεγλενατίδη σε συμμετέχοντες με διαβήτη τύπου 2 και είτε ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου είτε τρέχουσα νεφρική νόσο (οριζόμενη ως εκτιμώμενος ρυθμός σπειραματικής διήθησης 25,0 έως 59,9 mL ανά λεπτό ανά 1,73 m2 επιφάνειας σώματος) συν τουλάχιστον έναν ακόμη καρδιαγγειακό παράγοντα κινδύνου. Οι συμμετέχοντες κατανεμήθηκαν τυχαία σε αναλογία 1:1:1 να λάβουν εβδομαδιαίες υποδόριες ενέσεις εφπεγλενατίδης σε δόση 4 ή 6 mg ή εικονικό φάρμακο. Η τυχαιοποίηση στρωματοποιήθηκε σύμφωνα με τη χρήση αναστολέων του συμμεταφορέα νατρίου-γλυκόζης τύπου 2. Το πρωτεύον αποτέλεσμα ήταν το πρώτο σοβαρό ανεπιθύμητο καρδιαγγειακό συμβάν (MACE· ένα σύνθετο μη θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου, μη θανατηφόρου εγκεφαλικού επεισοδίου, ή θανάτου από καρδιαγγειακές ή απροσδιόριστες αιτίες).
Συνολικά εντάχθηκαν 4076 συμμετέχοντες· 2717 κατανεμήθηκαν σε εφπεγλενατίδη και 1359 σε εικονικό φάρμακο. Κατά τη διάρκεια διάμεσης παρακολούθησης 1,81 ετών, MACE παρατηρήθηκε σε 189 συμμετέχοντες (7,0%) που κατανεμήθηκαν σε εφπεγλενατίδη (3,9 συμβάντα ανά 100 έτη-ασθενών) και σε 125 συμμετέχοντες (9,2%) που κατανεμήθηκαν σε εικονικό φάρμακο (5,3 συμβάντα ανά 100 έτη-ασθενών) (λόγος κινδύνου, 0,73· διάστημα εμπιστοσύνης [ΔΕ] 95%, 0,58 έως 0,92· p<0,001 για μη κατωτερότητα· p = 0,007 για υπεροχή). Ένα σύνθετο νεφρικό συμβάν αποτελέσματος (μείωση της νεφρικής λειτουργίας ή μακρολευκωματινουρία) παρατηρήθηκε σε 353 συμμετέχοντες (13,0%) που κατανεμήθηκαν σε εφπεγλενατίδη και σε 250 συμμετέχοντες (18,4%) που κατανεμήθηκαν σε εικονικό φάρμακο (λόγος κινδύνου, 0,68· ΔΕ 95%, 0,57 έως 0,79· p<0,001). Διάρροια, δυσκοιλιότητα, ναυτία, έμετος, ή φούσκωμα παρατηρήθηκαν συχνότερα με την εφπεγλενατίδη από ό,τι με το εικονικό φάρμακο.
Σε αυτή τη μελέτη με συμμετέχοντες με διαβήτη τύπου 2 που είχαν είτε ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου είτε τρέχουσα νεφρική νόσο συν τουλάχιστον έναν ακόμη καρδιαγγειακό παράγοντα κινδύνου, ο κίνδυνος καρδιαγγειακών συμβάντων ήταν χαμηλότερος μεταξύ όσων έλαβαν εβδομαδιαίες υποδόριες ενέσεις εφπεγλενατίδης σε δόση 4 ή 6 mg σε σύγκριση με όσους έλαβαν εικονικό φάρμακο. (Χρηματοδοτήθηκε από τη Sanofi· αριθμός ClinicalTrials.gov της AMPLITUDE-O, NCT03496298.).
