Αυτή η μελέτη φάσης 2 της αφικαμτένης, ενός αναστολέα μυοσίνης του μυοκαρδίου νέας γενιάς, έδειξε δοσοεξαρτώμενη μείωση της κλίσης LVOT και βελτίωση συμπτωμάτων σε ασθενείς με αποφρακτική υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια. Τα αποτελέσματα προώθησαν την αφικαμτένη προς την ανάπτυξη φάσης 3 ως εναλλακτική της μαβακαμτένης.
Η απόφραξη της οδού εξόδου της αριστερής κοιλίας (LVOT) είναι βασικός καθοριστικός παράγοντας των συμπτωμάτων καρδιακής ανεπάρκειας στην αποφρακτική υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια (oHCM). Η αφικαμτένη, ένας αναστολέας μυοσίνης του μυοκαρδίου νέας γενιάς στην κατηγορία της, μπορεί να μειώσει τις κλίσεις και να βελτιώσει τα συμπτώματα σε αυτούς τους ασθενείς.
Αυτή η μελέτη στοχεύει να αξιολογήσει την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα της αφικαμτένης σε ασθενείς με oHCM.
Ασθενείς με oHCM και κλίσεις LVOT ≥30 mmHg σε ηρεμία ή ≥50 mmHg με ελιγμό Valsalva τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 2:1 να λάβουν αφικαμτένη (n = 28) ή εικονικό φάρμακο (n = 13) σε 2 κοόρτες εύρεσης δόσης. Οι δόσεις τιτλοποιήθηκαν με βάση τις κλίσεις και το κλάσμα εξώθησης (EF). Η ασφάλεια και οι μεταβολές στην κλίση, το EF, τη λειτουργική κατηγορία της New York Heart Association, και τους καρδιακούς βιοδείκτες αξιολογήθηκαν σε περίοδο θεραπείας 10 εβδομάδων και μετά από περίοδο έκπλυσης 2 εβδομάδων.
Από την αρχική τιμή έως τις 10 εβδομάδες, η αφικαμτένη μείωσε τις κλίσεις σε ηρεμία (μέση διαφορά: -40 ± 27 mmHg, και -43 ± 37 mmHg στις Κοόρτες 1 και 2, p = 0,0003 και p = 0,0004 έναντι εικονικού φαρμάκου, αντίστοιχα) και με ελιγμό Valsalva (-36 ± 27 mmHg και -53 ± 44 mmHg, p = 0,001 και <0,0001 έναντι εικονικού φαρμάκου, αντίστοιχα). Υπήρξαν μέτριες μειώσεις στο EF (-6% ± 7,5% και -12% ± 5,9%, p = 0,007 και p < 0,0001 έναντι εικονικού φαρμάκου, αντίστοιχα). Συμπτωματική βελτίωση κατά ≥1 λειτουργική κατηγορία NYHA παρατηρήθηκε στο 31% με εικονικό φάρμακο, και στο 43% και 64% με αφικαμτένη στις Κοόρτες 1 και 2, αντίστοιχα (μη σημαντικό). Με αφικαμτένη, το N-τελικό προ-Β τύπου νατριουρητικό πεπτίδιο μειώθηκε (62% σε σχέση με το εικονικό φάρμακο, p = 0,0002). Δεν υπήρξαν διακοπές θεραπείας και οι ανεπιθύμητες ενέργειες ήταν παρόμοιες μεταξύ των βραχιόνων θεραπείας.
Η αφικαμτένη οδήγησε σε σημαντικές μειώσεις των κλίσεων LVOT, με την πλειονότητα των ασθενών να εμφανίζει βελτίωση στους βιοδείκτες και τα συμπτώματα. Αυτά τα αποτελέσματα αναδεικνύουν τη δυνατότητα της θεραπείας στοχευμένης στο σαρκομέριο για τη θεραπεία της oHCM.
